Wanneer Hindu's met niet-Hindu's trouwen, zien we altijd dat de Hindu zijn Dharm laat en maar datgene begint te volgen wat die ander volgt. Soms is het voor diegene die Sanatan Dharm laat een soort van droom om toch in een maro te trouwen en de partner wil daar wel eens mee instemmen, die heeft toch al wat ie wil: een ziel de weg naar Bhagvaan ontzegd.
In zo'n geval is het de grofste manier waarop je Bhagvaan en de Dharm kan beledigen. Jij hebt God gelaten, jij hebt je Dharm gelaten, vanwaar denk je dan dat je het recht hebt om ook maar een stap te zetten in een maro? Je geeft Bhagvaan een trap, maar wil wel van datgene gebruik maken wat Hij heeft gemaakt. En dan laat jij ook nog eens iemand anders, die zijn leven lang alleen maar zonden heeft begaan in de maro plaatsnemen, terwijl die daar juist helemaal niet hoort. Uit dit egoïsme bega je alleen maar nog meer zonden.
Vele Hindustanen zullen zich ook afvragen wat voor zin het heeft om dit te doen, je gelooft er toch niet meer in. Anders was je wel Sanatan gebleven en zou je je niet bekeren naar iets wat je toch niet naar Bhagvaan zal brengen. Maar waarschijnlijk wil je dat ook niet, want dan had je wel een andere keuze gemaakt.
Wat is er zo anders in een situatie waarbij twee "Hindustanen", die toch niet echt in Bhagvaan geloven en maar doen wat ze willen, dus ook alles wat Hij verboden heeft, in een maro gaan zitten om te trouwen? Ze volgen de regels van Bhagvaan niet, maar willen wel Zijn zegen. En misschien willen ze die niet eens, maar doen ze dit omdat hun ouders het willen of omdat iedereen het doet. Heeft dit wel zin dan? Waar doe je het eigenlijk voor? Je ziet daar toch maar voor Jan Doedel en kan je tijd waarschijnlijk wel beter besteden. En denk dan eens aan de extra kosten die je je op de hals haalt. Zulke mensen doen er beter aan om niet in de maro te trouwen net als niet-Hindu's.
Hindu's hebben altijd hun vooroordelen klaar wanneer niet-Hindu's, of ze nu ooit Sanatan Dharm hebben gevolgd of niet, in een maro willen trouwen. Natuurlijk mogen en moeten Hindu’s daar een mening over hebben Maar heel zelden kijken zij verder naar een situatie waarbij twee op het oog lijkende Hindustanen in een maro trouwen en daar maar alles klakkeloos doen wat ze wordt gezegd. Het is tijd dat Hindustanen niet alleen kritisch kijken naar niet-Hindu's die een paar elementen pakken uit Sanatan Dharm, maar ook naar hun eigen volk dat misschien alles doet uit Sanatan Dharm, maar zonder enige overtuiging.
Tuesday, January 27, 2009
Wednesday, January 14, 2009
De Surinaams-Hindustaanse opvoeding in Nederland
Toen Hindustanen van Suriname naar Nederland zijn gegaan, hebben zij een heleboel met zich meegenomen: taal, cultuur en niet te vergeten hun Dharm. Eén van de dingen die ze ook hebben meegenomen is de Surinaams-Hindustaanse opvoeding.
Deze Surinaams-Hindustaanse opvoeding draaide alleen om het grootbrengen van kinderen. Wanneer er serieuze familiezaken werden besproken, moesten kinderen altijd buiten gaan spelen. Wanneer er werd gesproken over de dingen die mohammedanen Hindu’s hebben aangedaan, moesten ze buiten gaan spelen en wanneer vader en moeder zaken met elkaar moesten bespreken, moesten de kinderen weer buiten gaan spelen. Daarnaast werd tegenspraak niet geduld: bij het minste geringste kregen ze al een kwade blik toegeworpen of nog erger.
Overal werden ze buiten gehouden, behalve bij één ding: de ouder-kind relatie en dat is de reden dat de meeste van deze mensen wel goede ouders zijn. Verder missen zij een groot deel van hun ontwikkeling: ze weten bijna niets over de verschrikkingen die ons volk heeft meegemaakt en weten ook niet goed hoe ze met hun partner om moeten gaan.
Deze kinderen zijn inmiddels volwassen, wonen in Nederland en hebben kinderen die in dat land moeten opgroeien. Opgevoed worden ze met exact dezelfde Surinaams-Hindustaanse opvoeding. De vraag is of dit wel hier past.
Nederland heeft een multiculturele samenleving vol met onder andere mohammedanen. Vanwege hun opvoeding leren deze Nederlands-Hindustaanse kinderen niets over de geschiedenis van Hindu’s, met name over de 1000 jaar dat ze onderdrukt werden door mohammedanen, want de ouders hebben zelfs niets geleerd en dus weten ze niet wat ze hun kinderen kunnen leren. Deze kinderen zijn zich dus niet bewust van de gevaren in deze samenleving.
Deze kinderen, die hier in Nederland opgroeien, mogen ook niet tegen hun ouders ingaan. Dat is brutaal, al zeggen ze het netjes en zelfs al hebben ze gelijk. Ze krijgen te horen dat ze hun mond moeten houden, waardoor ze zich niet leren uiten. En dit is juist zo belangrijk in deze maatschappij. Zonder mond kom je nergens, maar dit word je niet aangeleerd.
Deze Hindustaanse kinderen zijn de dupe van een statische opvoeding. Hun ouders geven hen precies dezelfde opvoeding die zijzelf hebben gehad, maar Nederland is een ander land met andere omstandigheden dan Suriname en de opvoeding moet daaraan worden aangepast. Nog steeds moeten de Hindu normen en waarden worden doorgegeven, maar een kind moet ook zelfstandig kunnen meedraaien in de maatschappij. En dat is iets waarvoor ouders echt moeite zullen moeten doen, ze gaan moeten kijken hoe het er allemaal aan toegaat en hoe het beter kan. Zij zijn per slot van rekening degenen die ervoor moeten zorgen dat hun kinderen klaargestoomd worden voor het leven.
Dat hun ouders zo zijn opgevoed, daar kunnen die kinderen niets aan doen. Maar dat hun kinderen zo worden opgevoed, daar kunnen die ouders wel wat aan doen.
Deze Surinaams-Hindustaanse opvoeding draaide alleen om het grootbrengen van kinderen. Wanneer er serieuze familiezaken werden besproken, moesten kinderen altijd buiten gaan spelen. Wanneer er werd gesproken over de dingen die mohammedanen Hindu’s hebben aangedaan, moesten ze buiten gaan spelen en wanneer vader en moeder zaken met elkaar moesten bespreken, moesten de kinderen weer buiten gaan spelen. Daarnaast werd tegenspraak niet geduld: bij het minste geringste kregen ze al een kwade blik toegeworpen of nog erger.
Overal werden ze buiten gehouden, behalve bij één ding: de ouder-kind relatie en dat is de reden dat de meeste van deze mensen wel goede ouders zijn. Verder missen zij een groot deel van hun ontwikkeling: ze weten bijna niets over de verschrikkingen die ons volk heeft meegemaakt en weten ook niet goed hoe ze met hun partner om moeten gaan.
Deze kinderen zijn inmiddels volwassen, wonen in Nederland en hebben kinderen die in dat land moeten opgroeien. Opgevoed worden ze met exact dezelfde Surinaams-Hindustaanse opvoeding. De vraag is of dit wel hier past.
Nederland heeft een multiculturele samenleving vol met onder andere mohammedanen. Vanwege hun opvoeding leren deze Nederlands-Hindustaanse kinderen niets over de geschiedenis van Hindu’s, met name over de 1000 jaar dat ze onderdrukt werden door mohammedanen, want de ouders hebben zelfs niets geleerd en dus weten ze niet wat ze hun kinderen kunnen leren. Deze kinderen zijn zich dus niet bewust van de gevaren in deze samenleving.
Deze kinderen, die hier in Nederland opgroeien, mogen ook niet tegen hun ouders ingaan. Dat is brutaal, al zeggen ze het netjes en zelfs al hebben ze gelijk. Ze krijgen te horen dat ze hun mond moeten houden, waardoor ze zich niet leren uiten. En dit is juist zo belangrijk in deze maatschappij. Zonder mond kom je nergens, maar dit word je niet aangeleerd.
Deze Hindustaanse kinderen zijn de dupe van een statische opvoeding. Hun ouders geven hen precies dezelfde opvoeding die zijzelf hebben gehad, maar Nederland is een ander land met andere omstandigheden dan Suriname en de opvoeding moet daaraan worden aangepast. Nog steeds moeten de Hindu normen en waarden worden doorgegeven, maar een kind moet ook zelfstandig kunnen meedraaien in de maatschappij. En dat is iets waarvoor ouders echt moeite zullen moeten doen, ze gaan moeten kijken hoe het er allemaal aan toegaat en hoe het beter kan. Zij zijn per slot van rekening degenen die ervoor moeten zorgen dat hun kinderen klaargestoomd worden voor het leven.
Dat hun ouders zo zijn opgevoed, daar kunnen die kinderen niets aan doen. Maar dat hun kinderen zo worden opgevoed, daar kunnen die ouders wel wat aan doen.
Subscribe to:
Posts (Atom)