“Geld is de motor van de maatschappij.” Dit is niet hoe het hoort te zijn, maar tegenwoordig is het toch echt zo. Geld is iets waar we niet zonder meer kunnen, zelfs om in onze primaire levensbehoeften te kunnen voorzien hebben we geld nodig. Zonder geld krijg je niets gedaan. En dat geldzaken ook problemen met zich mee kunnen brengen, hoef ik vast niet uit te leggen.
Het is niet onvoorstelbaar dat er gezinnen zijn, die het niet zo breed hebben en dus moeilijk hebben met deze situatie. Dit is met name op te merken bij alleenstaande ouders en meestal werken de (oudste) kinderen dan ook om de rekeningen te kunnen betalen. Ik heb respect voor deze kinderen, omdat zij een deel van hun tijd opofferen om het gezin draaiende te houden. De tijd die zij juist zouden kunnen gebruiken om te studeren zich te ontwikkelen of gewoon kind te zijn, want deze kinderen zijn gedwongen sneller volwassen te worden.
Er zijn echter ook gezinnen, waarbij beide ouders nog aanwezig zijn, die het niet al te breed hebben. Toch is het is de plicht van ouders om voor hun kinderen te zorgen en dat betekent dus voorzien in eten, kleding, een opleiding en niet te vergeten ook een goede huiselijke situatie. Dat laatste mag zeker niet worden onderschat, maar is niet het onderwerp van deze blog. Voor de overige zaken zijn er financiën nodig, die soms moeilijk op te brengen zijn door deze gezinnen. In deze gezinnen zijn ook vaak kinderen die dan geld bijdragen aan de ouders of juist goed opletten op uitgaven. Helemaal niets mis mee.
Het probleem zit bij die ouders zelf. Ze weten dat zij de kostwinnaars zijn, dat hun kinderen leren en studeren en dus niet zonder meer altijd bij kunnen leggen voor noodzakelijke uitgaven. Niet-werkende kinderen hebben altijd al niet zoveel te besteden, moeten dus lang sparen als ze iets willen hebben en als die ouders geld gaan eisen of continu laten merken dat het financieel minder gaat, voel je je als kind toch wel schuldig en zal je automatisch niet alleen je ouders minder opzadelen met jouw kosten, maar je zal zelfs bijdragen aan hun rekeningen.
Soms kan de situatie zo zijn dat het gewoon niet anders kan, er is geen uitweg en elk gezinslid moet dan maar bijdragen. Daar hoeft niemand zich voor te schamen. De situatie kan wel anders als je ziet dat er grote uitgaven worden gedaan en er zelfs leningen worden genomen om goederen te kopen die niet betaald kunnen worden. Dan moet je toch wel even bij jezelf nagaan dat je het niet al te breed hebt, je geld van je kinderen neemt en toch zulke grote uitgaven doet. Daar hoor je je wel voor te schamen.
Dat is weer één van de vele problemen die de Hindustaanse gezinnen kennen: wie rijk is, hoeft niet te wijzen dat hij rijk is, maar wie arm is moet dat wel doen. De dupe hiervan zijn weer de kinderen van het gezin. Geld hoort niet je prioriteit te zijn in het leven, maar als je eenmaal een beetje geld hebt geef dan je uitgaven wel de juiste prioriteit.
Sunday, May 25, 2008
Friday, May 23, 2008
Wordt een mens!
Een tijdje terug was ik in een bekende fastfoodketen en stond ik in de rij te wachten. Aan de zijkant stond een Hindustaanse jongeman van een jaar of twintig, die zijn twee broodjes aan het inspecteren was. Iedereen die deze jongen zou zien zou hem typeren als een jahuwa (schoft), maar ze zeggen altijd don’t judge a book by it's cover dus misschien moeten we mensen soms het voordeel van de twijfel geven en is deze jongen dus helemaal niet zo.
Op een bepaald moment liep deze jongen naar voren, gooide zijn broodjes op de toonbank en schreeuwde tegen de jongen achter de kassa: “Sjef, er zit geen saus op mijn brood man!” Erg welbespraakt was deze jongeman dus niet, maar toch pakte de medewerker de broodjes op en keek of er saus op zat.
Er bleek wel saus op te zitten en toen de medewerker de jongen daarop wees kreeg hij een grof antwoord terug: “Ik had extra saus gezegd man!” Of dat zo was of niet, weet ik niet, maar volgens de medewerker had de jongeman dat niet gezegd en ging hij toch maar extra saus op het broodje doen. Desondanks schreeuwde de jongen: “Dan houd je die burgers toch!” Maar toen de medewerker terugkwam met extra saus op de broodjes heeft die jongen ze toch meegenomen.
Triest is het dat mensen niet op een normale manier iets kunnen vragen, of ze nu in het gelijk staan of niet. Vergissen is menselijk, dus dat kan iedereen overkomen. Dat is nog geen reden om iemand te gaan uitkafferen omdat hij iets verkeerd gedaan zou kunnen hebben. Nog triester is het als je zelf fout bent. Vaak weten mensen precies dat ze zelf fout zijn, maar ze zijn niet mans genoeg om dat toe te geven en verzinnen dan de ene na de andere leugen om dat te verbergen.
Hindustanen die bekend staan om hun vriendelijkheid, gastvrijheid en ga zo maar door gedragen zich tegenwoordig als onbeschaafde onmensen. Ons volk dat zo geweldig was dat Bhagvaan Zelf voor ons op deze planeet is gekomen, is vandaag de dag zo laag gevallen dat we niet eens weten hoe we tot iemand moeten praten.
Integriteit is een ander probleem onder Hindustanen. We zeggen van alles maar wanneer puntje bij paaltje komt, zijn we allang vergeten wat we hebben gezegd en houdens ons dus niet aan ons woord. Ditzelfde geldt ook als het gaat om het volgen van de Dharm. We zeggen wij zijn Sanatan Dharmi, maar volgen we alle regels? Nope. Het is niet makkelijk om alle regels te volgen, maar je moet gewoon je best doen meer niet.
En dan heeft deze jahuwa ook nog eens met eten gegooid. Nog een extra zonde die hij op zich neemt, de ene zonde brengt automatisch de andere met zich mee zolang je niet de keus maakt om het goede te doen en je leven te beteren. Eten dat wij te horen offeren aan Bhagvaan is voor deze jahuwa zo onbelangrijk dat hij er geen respect heeft en ermee durft te gooien. Er zijn miljoenen Hindu’s die niet eens eenmaal per dag een maaltijd kunnen nuttigen en hier wordt het niet eens gerespecteerd. Het wordt gezien als iets vanzelfsprekends. Als deze jongen in zijn volgende leven doodgaat van de honger, zal hij er wel anders over denken.
Niets op deze wereld is vanzelfsprekend. Je hebt het omdat je ervoor hebt gewerkt en als je dat niet in dit leven hebt gedaan, heb je het wel in een vorig leven gedaan. Waardeer wat je hebt, koester dat en vergeet nooit dat je alles, wat je denkt te hebben, heel gemakkelijk kwijt kan raken, want in principe is het niet eens van jou. Gedraag je niet als een jahuwa, maar wordt een mens. En als je dat wil, is er maar één weg die je kan volgen: Sanatan Dharm.
Op een bepaald moment liep deze jongen naar voren, gooide zijn broodjes op de toonbank en schreeuwde tegen de jongen achter de kassa: “Sjef, er zit geen saus op mijn brood man!” Erg welbespraakt was deze jongeman dus niet, maar toch pakte de medewerker de broodjes op en keek of er saus op zat.
Er bleek wel saus op te zitten en toen de medewerker de jongen daarop wees kreeg hij een grof antwoord terug: “Ik had extra saus gezegd man!” Of dat zo was of niet, weet ik niet, maar volgens de medewerker had de jongeman dat niet gezegd en ging hij toch maar extra saus op het broodje doen. Desondanks schreeuwde de jongen: “Dan houd je die burgers toch!” Maar toen de medewerker terugkwam met extra saus op de broodjes heeft die jongen ze toch meegenomen.
Triest is het dat mensen niet op een normale manier iets kunnen vragen, of ze nu in het gelijk staan of niet. Vergissen is menselijk, dus dat kan iedereen overkomen. Dat is nog geen reden om iemand te gaan uitkafferen omdat hij iets verkeerd gedaan zou kunnen hebben. Nog triester is het als je zelf fout bent. Vaak weten mensen precies dat ze zelf fout zijn, maar ze zijn niet mans genoeg om dat toe te geven en verzinnen dan de ene na de andere leugen om dat te verbergen.
Hindustanen die bekend staan om hun vriendelijkheid, gastvrijheid en ga zo maar door gedragen zich tegenwoordig als onbeschaafde onmensen. Ons volk dat zo geweldig was dat Bhagvaan Zelf voor ons op deze planeet is gekomen, is vandaag de dag zo laag gevallen dat we niet eens weten hoe we tot iemand moeten praten.
Integriteit is een ander probleem onder Hindustanen. We zeggen van alles maar wanneer puntje bij paaltje komt, zijn we allang vergeten wat we hebben gezegd en houdens ons dus niet aan ons woord. Ditzelfde geldt ook als het gaat om het volgen van de Dharm. We zeggen wij zijn Sanatan Dharmi, maar volgen we alle regels? Nope. Het is niet makkelijk om alle regels te volgen, maar je moet gewoon je best doen meer niet.
En dan heeft deze jahuwa ook nog eens met eten gegooid. Nog een extra zonde die hij op zich neemt, de ene zonde brengt automatisch de andere met zich mee zolang je niet de keus maakt om het goede te doen en je leven te beteren. Eten dat wij te horen offeren aan Bhagvaan is voor deze jahuwa zo onbelangrijk dat hij er geen respect heeft en ermee durft te gooien. Er zijn miljoenen Hindu’s die niet eens eenmaal per dag een maaltijd kunnen nuttigen en hier wordt het niet eens gerespecteerd. Het wordt gezien als iets vanzelfsprekends. Als deze jongen in zijn volgende leven doodgaat van de honger, zal hij er wel anders over denken.
Niets op deze wereld is vanzelfsprekend. Je hebt het omdat je ervoor hebt gewerkt en als je dat niet in dit leven hebt gedaan, heb je het wel in een vorig leven gedaan. Waardeer wat je hebt, koester dat en vergeet nooit dat je alles, wat je denkt te hebben, heel gemakkelijk kwijt kan raken, want in principe is het niet eens van jou. Gedraag je niet als een jahuwa, maar wordt een mens. En als je dat wil, is er maar één weg die je kan volgen: Sanatan Dharm.
Subscribe to:
Posts (Atom)