Een huwelijk kent geen plaats voor egoïsme

In een huwelijk gaat het erom wat jij kan doen voor de ander en niet wat de ander kan doen voor jou. Je moet de ander onvoorwaardelijk steunen zonder te verwachten dat die persoon er altijd voor je is. Jij moet je eigen zaken afhandelen en wanneer je nodig bent, dan help je ook de ander. Dat is wat een huwelijk succesvol zal maken, dat is wat een huwelijk zal laten slagen.

De enige manier om daadwerkelijk zo te leven tijdens een huwelijk is om dit al eerder geleerd en in de praktijk gebracht te hebben. Met andere woorden tijdens de relatie, die zal leiden tot het huwelijk, moet er al zo worden geleefd. Met deze houding en met deze mentaliteit. Men moet als het ware worden geprogrammeerd om zo te handelen.

Wat is nu de reden dat mensen tegenwoordig een relatie beginnen? Doen zij dat voor de ander of doen zij dat voor zichzelf? En waarom horen zij een relatie aan te gaan? Het antwoord op deze vraag is heel simpel. Alles in ons leven horen wij te doen voor Bhagvaan. Wij zijn hier op aarde om Hem te dienen op elke mogelijke manier. En inderdaad houdt dit dus in dat als wij een relatie aangaan dat wij dit ook horen te doen voor Hem. Wij moeten een partner kiezen die ervoor zal zorgen dat wijzelf Bhagvaan beter zullen kunnen dienen, maar andersom gaan wij er ook voor moeten zorgen dat onze partner Bhagvaan beter gaat kunnen dienen. Dus zelfs als je trouwt, dan trouw je voor Bhagvaan. Als je kinderen krijgt, dan krijg je ook kinderen voor Bhagvaan, want ook zij gaan Hem moeten dienen.

Deze theorie is allemaal heel mooi, maar in de praktijk werkt het anders. Men begint om egoïstische redenen een relatie, het gaat allemaal om jezelf, niet om de ander, laat staan Bhagvaan. Er wordt dus verwacht dat de ander er altijd is wanneer wij hem/haar nodig hebben, dat hij/zij altijd voor ons klaarstaat, maar zijn wij andersom wel bereid om hetzelfde te doen? Als dit al gebeurt tijdens de relatie, hoe zal het er dan tijdens het huwelijk aan toe gaan? De basis van een huwelijk wordt gelegd tijdens de relatie, op de relatie wordt voortgeborduurd richting het huwelijk. Niet alles zal in één keer goed gaan, niet alles is pracht en praal. Er zullen altijd wel ruzies en strubbelingen zijn, dat is onvermijdelijk.

Het kernpunt is dat we in ons eentje geen huwelijk in stand kunnen houden, daarvoor zijn twee mensen nodig, twee mensen die beiden rekening moeten houden met elkaar. En wanneer we rekening moeten houden met anderen, kunnen wij niet egocentrisch bezig zijn. Dat hoort er niet bij, dat past er niet bij. Het is niet mogelijk om alles alleen te doen, daarvoor hebben we een partner die ons kan helpen, maar wees niet zo egoïstisch om elke keer je partner voor je karretje te spannen. Wees geen parasiet, doe gewoon wat je zelf moet doen en sta klaar wanneer je partner jou nodig heeft.

In een huwelijk is geen plaats voor parasitisme, het draait om mutualisme. En zelfs als mutualisme soms niet mogelijk is, zorg er dan tenminste voor dat je nog altijd de ander bij kan staan.

Luister altijd naar je meerderen!

“Luister altijd naar je ouders!” Hoevaak hebben we het niet gehoord? We weten het nu onderhand wel. Onze ouders zeggen het, onze meerderen zeggen het en soms zelfs ook onze leeftijdgenoten. Toch doen wij niet altijd wat onze meerderen zeggen, ook al denken we misschien van wel.
Onze ouders, ooms, tantes en leraren, onze meerderen, zeggen dingen niet voor niets. Ze doen het niet om ons te pesten. Integendeel, ze hebben juist het beste met ons voor. Ze weten wat goed is en proberen ons te beschermen. Tegen het kwaad, tegen anderen, maar ook tegen onszelf.
Naast het opvoeden, wat wij al vaak tot een lastige taak maken, hoort het beschermen van de kinderen ook tot de plichten van een ouder, maar ook hieraan werken wij niet altijd mee. En al zijn dit primair de taken van ouders, ook onze meerderen spelen hierbij graag een rol.

Het is makkelijk om te zeggen dat we gaan luisteren en de wijze adviezen zullen opvolgen, maar dit ook daadwerkelijk doen is iets heel anders. We moeten ons niet vergissen door te denken dat we alles doen, want in de praktijk valt dat toch vies tegen. In de praktijk vergeten we meer dan de helft van het o zo belangrijke en waardevolle advies dat wij horen te volgen en dan is het eenvoudig om te denken dat we alles doen wat ons wordt gezegd. Het is niet altijd makkelijk om alles te doen wat ons wordt gezegd, het enige wat van ons verwacht wordt is dat we het proberen en wanneer we volhouden zal het ook zeker lukken.

Onze meerderen willen ons namelijk behoeden voor fouten. Fouten die zij of anderen misschien al hebben gemaakt. Fouten waarvan zij weten welke uitwerking ze kunnen en zelfs zullen hebben op onze levens. Fouten die niet alleen voor onszelf, maar ook voor hen gevolgen zullen hebben. Fouten die wij maken, maar die wij niet hoeven te maken.

Wij moeten luisteren naar onze meerderen en doen wat ze zeggen. Wanneer we dit niet doen, maken we al gauw fouten, onnodige fouten. Kleine fouten, grote fouten en zelfs zulke enorme fouten die onze levens kunnen verpesten. Het is niet erg om fouten te maken, daarvan leren we, maar wanneer we fouten gaan maken die levens verwoesten, is dit wel heel erg zuur. Vooral als we weten dat het voorkomen had kunnen worden.

Aan elke fout die wordt gemaakt, zijn consequenties verbonden en we kunnen niet anders doen dan deze consequenties accepteren. Vaak zijn deze consequenties niet alleen voor onszelf, maar ze hebben ook invloed op anderen, degenen die voor ons zijn geweest, degenen die met ons zijn en degenen die nog na ons zullen komen. Daarom moeten we bij elke handeling stilstaan en rekening houden met het feit dat de uitvoering ervan niet alleen effect zal hebben op onszelf, maar ook op onze voorouders en nakomelingen. Zij zullen de ongewilde vruchten van onze handelingen toegewezen krijgen. Via hen zullen wij onze straf krijgen en iets pijnlijkers dan dat bestaat niet.
En dan begint het. Dan begint de pijn, dan begint de spijt. “Had ik toch maar geluisterd.” Deze gedachten komen altijd achteraf, achteraf wanneer het te laat is. Dan willen we de tijd terugdraaien om alles ongedaan te maken, maar geen van ons heeft die macht en kracht. Dus dan moeten we door, door het met het leven, hoe moeilijk het ook is. Elke dag zal zwaar zijn, maar we hebben zelf de situatie zo geschapen.

Het herstel zal veel tijd en moeite kosten en niet makkelijk zijn. We kunnen dit soort dingen onszelf en anderen beter besparen. Daarom is het belangrijk de Dharm te volgen, altijd, ongeacht de omstandigheden. Dharm heeft een antwoord op elke situatie. Dharm zorgt ervoor dat een mens een sterk mens wordt, maar ook dat een mens ook echt een mens zal zijn. Ook Dharm volgen is niet altijd even makkelijk, maar de aanhouder wint en heeft Bhagvaan aan zijn zijde. Volg de Dharm, volg de regels, want wie dit niet doet haalt zich veel ellende op de hals, ellende die vermeden had kunnen worden.

Voorkomen is beter dan genezen en de boel kan vaak voorkomen worden. Luister daarom altijd naar je meerderen.