Vorige week ben ik niet naar kantoor geweest vanwege Navratri, ik bleef liever thuis tijdens het vasten en dat kwam goed uit omdat die dag ook Durga Puja was bij Barka Mama thuis.
In elk geval, de week ervoor ben ik wel geweest en toen ik mijn afdeling op liep zag ik de schoonmaakster aan de andere kant van de ruimte. Ik zei “Goedemorgen!” en liep door naar mijn kamer, terwijl ik naar haar keek.
Die mevrouw keek om zich heen, want ze wist blijkbaar niet waar het vandaan kwam. Ook keek ze verbaasd, want niemand neemt ooit de moeite om een schoonmaker te groeten. Uiteraard groette ze wel terug, ook al wist ze niet van wie het kwam.
Ik had het er laatst ook over met mijn moeder en het is alsof mensen zich te goed voelen om een schoonmaker aandacht te geven. Even groeten is al teveel van het goede en dat terwijl deze mensen ontzettend belangrijk werk verrichten. Zonder hen zijn wij niet eens in staat te werken. Normaal naar het toilet gaan is er niet eens bij, want zeg eens eerlijk: wie heeft het allemaal niet meegemaakt dat je gewoon een verrassing tegenkomt op het toilet?
Eerder vroeg die mevrouw me een keer waar ik vandaan kwam en of ik Hindoestaans was. Vervolgens zei ze dat Hindoestanen goede mensen zijn. Vandaag maakten we een praatje en vertelde ze dat de alles schoonmaakt wat ze hoort te doen, maar toch krijgt ze altijd te horen dat ze bepaalde punten extra aandacht moet geven. Ze zegt dan altijd “Ja, ja, ja..” Denken doet ze natuurlijk wat anders, maar ze doet haar best meer kan ze ook niet doen.
Een hartstikke normaal en menselijk gesprek dus!
In elk geval, de week ervoor ben ik wel geweest en toen ik mijn afdeling op liep zag ik de schoonmaakster aan de andere kant van de ruimte. Ik zei “Goedemorgen!” en liep door naar mijn kamer, terwijl ik naar haar keek.
Die mevrouw keek om zich heen, want ze wist blijkbaar niet waar het vandaan kwam. Ook keek ze verbaasd, want niemand neemt ooit de moeite om een schoonmaker te groeten. Uiteraard groette ze wel terug, ook al wist ze niet van wie het kwam.
Ik had het er laatst ook over met mijn moeder en het is alsof mensen zich te goed voelen om een schoonmaker aandacht te geven. Even groeten is al teveel van het goede en dat terwijl deze mensen ontzettend belangrijk werk verrichten. Zonder hen zijn wij niet eens in staat te werken. Normaal naar het toilet gaan is er niet eens bij, want zeg eens eerlijk: wie heeft het allemaal niet meegemaakt dat je gewoon een verrassing tegenkomt op het toilet?
Eerder vroeg die mevrouw me een keer waar ik vandaan kwam en of ik Hindoestaans was. Vervolgens zei ze dat Hindoestanen goede mensen zijn. Vandaag maakten we een praatje en vertelde ze dat de alles schoonmaakt wat ze hoort te doen, maar toch krijgt ze altijd te horen dat ze bepaalde punten extra aandacht moet geven. Ze zegt dan altijd “Ja, ja, ja..” Denken doet ze natuurlijk wat anders, maar ze doet haar best meer kan ze ook niet doen.
Een hartstikke normaal en menselijk gesprek dus!
