Thursday, December 13, 2007

Leven voor jezelf

We zien vaak dat Nederlandse ouders voor zichzelf leven. Ze hebben kinderen, maar die moeten het grotendeels zelf zien te rooien. Hoe eerder, hoe beter, want wanneer ze 18 jaar zijn moeten ze het huis uit en de ouders hebben dan hun plicht gedaan, zo denken ze.

Het erge hiervan is dat Hindustanen deze mentaliteit steeds meer en meer beginnen over te nemen. De ouders leven voor zichzelf en dus gaan de kinderen ook voor zichzelf leven. Ouders klagen dan wel dat de kinderen niet luisteren, maar is dit wel terecht? Er is geen band tussen ouders en kinderen, er is geen sprake van een gezin, het is gewoon een aantal mensen dat samenwoont, daarmee is alles gezegd.

Zo is de situatie van het gemiddelde Hindustaanse gezin. Ouders zeggen dan wel: “Hoe meer je aan je kinderen geeft, des te minder ze naar je luisteren.” Echter moet je je kinderen niet alles geven wat ze willen, dat is verwennerij en zorgt er ook voor dat een kind verpest raakt. Je moet je kinderen geven wat ze nodig hebben, dat is alles.

Omdat die kinderen voor zichzelf zijn gaan leven, denken ze: “Wat hebben mijn ouders ooit voor mij gedaan?” En dus stoppen ze die ouders op hun oude dag gewoon in een bejaardentehuis, ook al is dat soms helemaal niet nodig.

“Wat heb jij ooit voor mij gedaan?” In het leven draait het er niet om wat een ander kan doen voor jou, maar wat jij kan doen voor een ander. Doe niets omdat je er iets voor terugverwacht, want dan gaat het om jezelf. Het leven draait ook om anderen, je moet niet jezelf op de eerste plaats zetten.

Wanneer je jezelf op de eerste plaats zet, maak je anderen kapot en het valt erg zwaar wanneer je dit eenmaal begint te beseffen. Je maakt niet alleen je familie en vrienden kapot, maar ook anderen. Wat jij doet, zegt en zelfs denkt heeft invloed op anderen, ook al ken je ze niet. Alle mensen zijn op de een of andere manier wel verbonden met elkaar en zo kan het dus gebeuren dat de gevolgen helemaal ergens anders merkbaar zijn.

Het leven draait dus zeker wel om anderen, zelfs je eigen leven hoort niet om jezelf te draaien. Als dat gebeurt, maak je het andere mensen moeilijk, je plaatst ze in lastige situaties en je maakt ze zelfs kapot. Daarnaast verpest je zo ook van alles voor jezelf. Dat je jezelf kapot wil maken is nog tot daaraan toe, maar wat geeft jou het recht om alles voor anderen te verpesten?

Wij allen vormen een deel van een groter geheel en dat is waarvoor wij moeten leven, voor het grotere belang, voor het grotere doel. Een Sanatan Dharmi is niet op Aarde om te leven voor zichzelf, hij is er om de wereld tot een betere plaats te maken. Dat is onmogelijk als je van alles voor jezelf doet of op jezelf betrekt. Er zijn ook dingen in het leven die niks met jou te maken hebben, maar gewoon op je pad afkomen.

Je eigenbelang is datgene wat je moet opofferen. Wees dus niet egoïstisch en egocentrisch op alle gebieden van het leven. Zet jezelf op de laatste plaats, maak jouw belangen ondergeschikt aan die van de grotere zaak en onthoudt dat de wereld niet om jou draait. Jij bent er om een positieve wending te geven aan het draaien van de wereld.

Wanneer je lang genoeg voor jezelf leeft, zie je wel in dat je dingen aan het kapot maken bent, zo niet dan zie je dit zeker wel in tijden dat je het moeilijk hebt, want dan komt alles naar boven.

Als je iets doet, kijk dan goed naar waarom je het doet, voor wie je doet, wat de gevolgen zijn. Ga helemaal terug naar de basis. Denk dus rustig na en houdt rekening met meerdere factoren dan alleen jezelf, dat is zelfs een factor waarmee helemaal op het laatst rekening mee moet worden gehouden als er al rekening mee moet worden gehouden. Doe dingen niet alleen omdat jij het wil, omdat jij het leuk vindt of omdat het jouw voordeel brengt. Leef dus niet voor jezelf.

Tuesday, December 11, 2007

Verantwoordelijkheden in en om een relatie

De laatste jaren is het zo dat relaties op steeds jongere leeftijd beginnen. Dat hoeft allemaal geen probleem te zijn mits men weet wat een relatie inhoudt. En of dat zo is, is vaak nog maar de vraag. Een relatie hoort te beginnen in het hoofd en niet in het hart zoals dat vaak wel gebeurt. Kijk naar de kwaliteiten van die persoon, zal hij/zij bijvoorbeeld wel een goede vader of moeder zijn? Werken beide partijen wel volgens dezelfde normen en waarden? Zit je wel op dezelfde golflengte? Dit zijn dingen die eerst vastgesteld moeten worden voordat twee mensen een relatie aangaan. Pas later wanneer je er zeker van bent dat dit een of zelfs dé juiste persoon is mag de relatie afdalen naar het hart en komt liefde er dus bij kijken. Op basis van liefde alleen is het niet verstandig een relatie aan te gaan.

Er moet dus een gemeenschappelijke basis zijn waarop verder gebouwd kan worden in de richting van een relatie. Het beste is dan ook om elkaar beter te leren kennen, vrienden te zijn en een goede vriendschap op te bouwen en dan pas aan een relatie te denken. Dat zal een relatie succesvol maken.

Wanneer twee mensen in een relatie verkeren, moeten zij ook de rest van de wereld niet vergeten. Ze zijn nog steeds een zoon of dochter, een broer of zus en de plichten en verantwoordelijkheden die deze rollen met zich meebrengen mogen niet verwaarloosd worden. De taken, die men had voor de relatie, bestaan ook daarna nog. Ditzelfde geldt ook voor de mensen in je leven. Deze relaties mogen niet ten koste gaan van jouw relatie met je vriend(in). Laat deze mensen niet opeens links liggen.

Het is dus belangrijk om je niet alleen te richten op de relatie en je partner en constant hiermee bezig te zijn. Het leven draait om meer dan dit alleen en de relatie mag dus niet het middelpunt van je leven zijn. Want stel dat het eens een keertje fout gaat, dan stort gelijk je hele leven in.

Natuurlijk heb je naast je verantwoordelijkheden tegenover je ouders, broers, zussen en andere familieleden een nieuwe erbij, namelijk die tegenover je vriend(in). Neem deze ook en gedraag je verantwoordelijk. Blijf wel werken aan de relatie, want deze moet sterker worden. Uiteindelijk moet de relatie natuurlijk leiden tot een huwelijk.

Het leven is misschien wel leuker geworden, maar op bepaalde punten niet makkelijker. Je hebt nieuwe verantwoordelijkheden gekregen en daarnaast moet je de oude ook niet verwaarlozen. Er moet dus als het ware een balans worden gevonden tussen de diverse verantwoordelijkheden die je hebt. Zowel met de verantwoordelijkheden in de relatie als die eromheen moet goed omgegaan kunnen worden. Doe dit ook en zorg dat je geen van allen vergeet.

Sunday, December 2, 2007

Bhagvaan of het lot?

Wanneer iemand wordt geboren, of zelfs al daarvoor, staat het leven van die persoon grotendeels vast. De rode draad is al uitgestippeld, alleen de details moeten nog worden ingevuld. Dit is dus iets waarop wij mensen zelf invloed hebben.

Alle goede en slechte dingen die een persoon tegen zal komen in zijn leven staan dus al vast, maar deze kunnen dus ook veranderen. We kunnen de slechte dingen veranderen, maar we moeten niet vergeten dat we ook de goede dingen kunnen veranderen.

Dit alles is afhankelijk van de handelingen die wij uitvoeren. Wat je zaait zal je oogsten en zo is het maar net. Wie goed handelt, zal iets goeds krijgen en wie fout handelt zal iets fouts krijgen. Een ieder is zelf verantwoordelijk voor de handelingen die hij uitvoert, daarvan kan hij niemand anders de schuld geven.

Vaak als er iets slechts gebeurt in iemands leven, wordt er gelijk geroepen dat dit staat geschreven in zijn lot. Echter hoeft dit helemaal niet zo te zijn, we beïnvloeden de loop van ons leven dagelijks door middel van onze handelingen en het zou best kunnen dat wij zelf de ellende in ons leven hebben veroorzaakt door verkeerd te handelen. Niemand, behalve jijzelf, bepaalt wat je wel en niet doet.

Ook wordt er wel eens gezegd dat Bhagvaan het zo wil, maar ook dat hoeft helemaal niet waar te zijn. Niet alles gaat zoals Bhagvaan het wil, laten we maar kijken naar de huidige wereld. Zou Bhagvaan echt gewild hebben dat het Hinduvolk zo diep zou vallen?

We kunnen het lot of zelfs Bhagvaan van alles de schuld geven, dat is niets nieuws. In de Mahabharat zien we dat koning Dhritirashtra precies hetzelfde doet. Maar in feite is hij degene die alles een halt toe kan roepen, alleen hij doet het niet. Je kan van alles doen en dit afschuiven op Bhagvaan of het lot, maar dat verandert niet dat jijzelf degene bent die alles in gang heeft gezet.

Bhagvaan legt niemand handelingen op en ook dwingt Hij niemand om bepaalde handelingen uit te voeren. Hoe kan je dan iets op Hem afschuiven? Je kan je de hele dag met je benen op tafel gaan zitten en ervan uitgaan dat Bhagvaan voor alles zal zorgen, maar als er dan niets van terecht komt, omdat jij niets hebt gedaan, moet je niet de schuld ergens anders neerleggen. Je kiest er zelf bewust voor om een handeling uit te voeren en bent dus ook zelf verantwoordelijk hiervoor.

Ieder mens handelt volgens zijn aard net zoals ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Het is wel van groot belang om goed te handelen, want daarvoor zijn wij hier. Wij moeten ons werk goed doen en over de rest hebben wij niets te zeggen. Handel dus niet om een bepaald resultaat of beloning te verkrijgen, maar handel om het handelen. Dan heb je tenminste de helft van je werk al goed gedaan.