De Surinaams-Hindustaanse opvoeding in Nederland

Toen Hindustanen van Suriname naar Nederland zijn gegaan, hebben zij een heleboel met zich meegenomen: taal, cultuur en niet te vergeten hun Dharm. Eén van de dingen die ze ook hebben meegenomen is de Surinaams-Hindustaanse opvoeding.

Deze Surinaams-Hindustaanse opvoeding draaide alleen om het grootbrengen van kinderen. Wanneer er serieuze familiezaken werden besproken, moesten kinderen altijd buiten gaan spelen. Wanneer er werd gesproken over de dingen die mohammedanen Hindu’s hebben aangedaan, moesten ze buiten gaan spelen en wanneer vader en moeder zaken met elkaar moesten bespreken, moesten de kinderen weer buiten gaan spelen. Daarnaast werd tegenspraak niet geduld: bij het minste geringste kregen ze al een kwade blik toegeworpen of nog erger.

Overal werden ze buiten gehouden, behalve bij één ding: de ouder-kind relatie en dat is de reden dat de meeste van deze mensen wel goede ouders zijn. Verder missen zij een groot deel van hun ontwikkeling: ze weten bijna niets over de verschrikkingen die ons volk heeft meegemaakt en weten ook niet goed hoe ze met hun partner om moeten gaan.

Deze kinderen zijn inmiddels volwassen, wonen in Nederland en hebben kinderen die in dat land moeten opgroeien. Opgevoed worden ze met exact dezelfde Surinaams-Hindustaanse opvoeding. De vraag is of dit wel hier past.

Nederland heeft een multiculturele samenleving vol met onder andere mohammedanen. Vanwege hun opvoeding leren deze Nederlands-Hindustaanse kinderen niets over de geschiedenis van Hindu’s, met name over de 1000 jaar dat ze onderdrukt werden door mohammedanen, want de ouders hebben zelfs niets geleerd en dus weten ze niet wat ze hun kinderen kunnen leren. Deze kinderen zijn zich dus niet bewust van de gevaren in deze samenleving.

Deze kinderen, die hier in Nederland opgroeien, mogen ook niet tegen hun ouders ingaan. Dat is brutaal, al zeggen ze het netjes en zelfs al hebben ze gelijk. Ze krijgen te horen dat ze hun mond moeten houden, waardoor ze zich niet leren uiten. En dit is juist zo belangrijk in deze maatschappij. Zonder mond kom je nergens, maar dit word je niet aangeleerd.

Deze Hindustaanse kinderen zijn de dupe van een statische opvoeding. Hun ouders geven hen precies dezelfde opvoeding die zijzelf hebben gehad, maar Nederland is een ander land met andere omstandigheden dan Suriname en de opvoeding moet daaraan worden aangepast. Nog steeds moeten de Hindu normen en waarden worden doorgegeven, maar een kind moet ook zelfstandig kunnen meedraaien in de maatschappij. En dat is iets waarvoor ouders echt moeite zullen moeten doen, ze gaan moeten kijken hoe het er allemaal aan toegaat en hoe het beter kan. Zij zijn per slot van rekening degenen die ervoor moeten zorgen dat hun kinderen klaargestoomd worden voor het leven.

Dat hun ouders zo zijn opgevoed, daar kunnen die kinderen niets aan doen. Maar dat hun kinderen zo worden opgevoed, daar kunnen die ouders wel wat aan doen.