Weerstand van baby’s

Wanneer er een baby is geboren, is iedereen door het dolle heen. Iedereen is blij en gelukkig en wil meteen het kind zien. Helaas heeft niet iedereen goede intenties met het kind, maar dat is niet altijd te zien.

Vooral Hindustanen willen meteen al spelen met pasgeboren kinderen en denken er niet bij na wat voor effecten dat kan hebben op die kinderen zelf. Een pasgeboren baby is erg gevoelig en heeft geen weerstand tegen de negativiteit van mensen. Deze moet nog worden opgebouwd en dat heeft tijd nodig.

Een ieder is dus in staat om een kind te beïnvloeden, bewust of onbewust. De gevolgen kunnen erg groot zijn, zo kan een baby ziek worden en kan de schade een blijvende invloed hebben op de rest van zijn leven. Dat is iets wat niemand zijn kinderen wil aandoen.

Een pasgeboren baby’tje kan dus alleen tegen zijn moeder. Het moet zich ontwikkelen en leren omgaan met andere mensen. In sommige gevallen is het zelfs zo dat de vader niet eens in de buurt van de baby mag komen. Laat staan anderen.

Het lijkt misschien bot om tegen iemand te zeggen dat hij niet aan je kind moet komen, maar het gaat om het welzijn van je kind. Het is de plicht van ouders om hun kinderen te beschermen en zeker bij baby’s, want zelf kunnen zij het niet.

Dat iemand jou verbied aan zijn kind te komen, betekent niet dat hij jou als slecht mens betitelt. Het heeft er gewoon mee te maken dat een baby makkelijk beïnvloedbaar is en de ouders geen enkel risico willen nemen. Dit is iets wat Hindustanen moeten leren begrijpen. En wat Hindustanen moeten leren doen is tegen mensen zeggen dat ze niet in de buurt van hun pasgeboren baby’s moeten komen.

Laten we eerlijk zijn, wij willen allemaal het beste voor onze kinderen en daar hoort dit gewoon bij. Wie te horen krijgt dat hij uit de buurt van baby’s moet blijven, moet dit niet verkeerd opvatten. Integendeel, hij moet juist bij zichzelf te rade gaan en zichzelf in de schoenen van de ouders plaatsen. Dan gaat hij het wel begrijpen, want dan gaat het om zijn eigen kind.

Verantwoordelijkheid afschuiven

Inmiddels moet het wel duidelijk geworden zijn dat de regels die Sanatan Dharm kent, gemaakt zijn voor het welzijn van de mensheid. Bhagvaan wil hebben dat wij gelukkig zijn en allemaal opbloeien en Hij heeft ons alles gegeven om dat ook mogelijk te maken. Echter zijn we vaak niet gelukkig en dat komt omdat wij geen gebruik maken van datgeen Hij ons heeft gegeven.

Samengevat komt het hierop neer: wij doen niet wat Bhagvaan heeft gezegd. Met andere woorden: wij volgen Zijn regels niet. En wie dat niet doet, die moet de gevolgen gewoon accepteren.

Vaak weten Hindustanen ook niet wat wel en niet gedaan hoort te worden in bepaalde situaties. Dat kan, tegenwoordig heerst er grote onwetendheid en deze onwetendheid is de bron van vele zonden. We leven nu dan wel in een tijdperk waar slechtheid overheerst, maar dat betekent niet dat we die onwetendheid goed kunnen praten.

Als mensen gewezen worden op dingen die ze fout hebben gedaan, wijzen ze altijd hun vinger naar een ander. Ze proberen de schuld af te schuiven: “Die Pandit heeft me dat niet verteld.” Moeten Pandits ons dan alles voorkauwen? Hoe lang zullen we door blijven gaan om onze verantwoordelijkheden op anderen af te schuiven?

Het mag dan inderdaad zo zijn dat Pandits meer weten dan wij en het is ook hun taak om ons te onderwijzen, maar het is onze taak om naar hen toe te stappen wanneer wij iets willen weten. Zij moeten niet continu achter ons aan zitten om te vragen of wij iets nodig hebben.

Daarnaast is dit ook een hele zwakke smoes. We leven nu in een tijd waar Internet op de hoek van elke straat te vinden is en waar Internet is, daar is informatie. En waar informatie beschikbaar is, is geen plaats voor onwetendheid. De schuld geven aan je ouders is er dus ook niet meer bij.

Laten we het ook eens van de andere kant bekijken. Hoevaak hebben Pandits niet gezegd dat we dit zus en zo moeten doen? Hoevaak hebben we niet geluisterd? Omdat ze toch het beste met ons voor hebben, gaan ze ermee door en flink ook. Maar het is niet meer dan logisch dat ze hier moe van worden en na een tijdje ermee ophouden. Als het dan toch uiteindelijk misgaat, ziet men in dat men had moeten luisteren en gaat men huilend naar die Pandit, want hij moet het probleem oplossen. Er moet een probleem worden opgelost, terwijl het voorkomen had kunnen worden.

We brengen dus onszelf in de problemen, terwijl dat helemaal niet nodig is. We accepteren ook niet dat dit zo is, we zijn niet eerlijk tegenover onszelf. Het is ook pijnlijjk om te zeggen dat je je hele leven al fout bent geweest, dus geef je de schuld maar aan een ander. Wat we ook doen, de waarheid kunnen we niet veranderen.

Wie het goed wil hebben, gaat daarvoor moeten werken. De eerste stap is het nemen van je eigen verantwoordelijkheid en beginnen onze heilige geschriften door te nemen en toe passen, dan zullen niet alleen Hindustanen, zelfs niet alleen Pandits, maar zelfs Bhagvaan zal dan klaarstaan om jou te helpen.

Hindustanen en regels

Elk mens is bekend met het fenomeen regels. Regels komen overal ter wereld voor. Denk maar eens aan een land, een bedrijf of zelfs een huis. In een huis bepaalt degene die daar woont de regels en zo bepaalt degene die de Aarde heeft gemaakt welke regels hier gelden.

Velen van de regels die wij vandaag de dag kennen zijn gemaakt door mensen, maar er zijn enkele regels die gemaakt zijn door Bhagvaan. Die regels vinden wij terug in Sanatan Dharm.

Wanneer het gaat om regels die door mensen zijn gemaakt, doen Hindustanen nooit moeilijk. Iedereen is bereid om die te volgen en nooit zal iemand vragen naar een referentie. Zodra we echter beginnen te praten over regels van Sanatan Dharm wordt het al lastig. Deze worden namelijk als eng ervaren of als iets van vroeger. Men wil zich hier helemaal niet aan houden en dat terwijl een regel juist iets is waaraan men geacht wordt zich wel te houden.

Heel ironisch is dit: de regels van Bhagvaan wil niemand volgen en de regels van de mens wil iedereen volgen. De regels van de mens zijn niet perfect en moeten continu worden aangepast, want door fouten leert men. De regels van Bhagvaan zijn perfect net als Hijzelf, ze gelden altijd en overal. Toch kiezen mensen en Hindustanen in het bijzonder ervoor om de regels van Bhagvaan aan de kant te schuiven. Sterker nog, velen van hen spelen zelf voor Bhagvaan. Ze prutsen aan Zijn regels en maken er iets heel anders van.

Die regels die wij in Sanatan Dharm kennen, bestaan niet zomaar. Bhagvaan heeft die regels niet gemaakt om ons te pesten, maar om ons te beschermen. Helaas is de gemiddelde Hindustaan te dom en te eigenwijs om dit zelf te bedenken. Hij is teveel bezig met zichzelf, zijn eigen gedachten en wat hij zelf wil.

Wie die regels dus niet wil volgen, moet dat vooral niet doen. Hij helpt zichzelf en zijn familie de verdommenis in. Het heeft zijn voordelen, want zo wordt het Hinduvolk gezuiverd. De sterken worden gescheiden van de zwakken en zo blijven we dus over met een klein maar toch sterk volk. Aan de andere kant is het jammer dat toch zovelen van ons volk dan het onderspit moeten delven en het wordt nog erger, want de kans is aanwezig dat het volk er uiteindelijk toch onder moet lijden.

Wie de regels van Sanatan Dharm en dus die van Bhagvaan en niemand anders volgt, zal zichzelf automatisch beschermen aangezien die regels daarvoor zijn gemaakt. Ook Bhagvaan zal alles in het werk stellen om Zijn volgelingen te beschermen. Behalve dat zullen deze regels ons uiteindelijk leiden naar het ware geluk. Welke reden kan er zijn om deze regels niet te volgen?