Blog van een Sanatan Dharmi

Het menselijke lichaam

2009-12-28T03:46:00.000-08:00

Verscheidene van onze heilige geschriften spreken over hoe geweldig het is om als mens geboren te mogen te zijn op deze Aarde. Als we kijken naar alle andere levende wezens, dan zien we dat de mens een geweldig intellect heeft waaraan dieren niet kunnen tippen. Er is geen enkel wezen dat de wereld zo heeft kunnen veroveren als de mens. Zelfs de Devta’s zijn jaloers op ons, want wanneer wij iets verkeerds hebben gedaan dan moeten we even lijden en zijn we ervan af, terwijl zij gewoon keihard worden afgestraft. Ook hebben wij een vrije wil, zodat we zelf onze keuzes kunnen maken.

Dit menselijke leven hebben we gehad om karma uit te voeren en het lichaam is daarvoor hèt instrument. Toch zien we tegenwoordig dat mensen niet goed zorgen voor hun lichaam. Hoeveel mensen hebben geen last van hart- en vaatziekten? Zelfs kinderen hebben tegenwoordig last van zwaarlijvigheid. Mensen zorgen niet goed voor hun lichaam, waardoor ze het instrument kapotmaken en dus geen karma meer kunnen doen.

Samen met dit menselijke lichaam heeft Bhagvaan ons ook een verstand gegeven en dit is niet voor de sier al wordt het door sommigen misschien wel zo gebruikt. Wat voor karma je moet doen, daarvoor moet je nadenken met dat verstand. Het is dit verstand dat ons onderscheidt van dieren, tenminste dat zou moeten, omdat wij met behulp van dit verstand ons niet te hoeven verlagen tot instinctief gedrag, maar in de praktijk komt het voor dat we dit verstand op nul zetten en maar doen waartoe onze instincten ons drijven.

De gevolgen zijn verslavingen, ziektes en allerlei andere destructieve ongemakkelijkheden. Gebruik dus bij alles wat je doet dat verstand wat je hebt gekregen, zelfs bij simpele dingen zoals eten. Is datgene wat je weet wel goed voor je? Eet je eigenlijk wel omdat je honger hebt of omdat je verslaafd bent of om je verdriet weg te werken of om nog een andere reden?

Wees zuinig op je lichaam, je hebt er maar één en daar moet je lang mee doen. In een volgende leven krijg je een ander lichaam, dat klopt. Maar wie zijn lichaam slecht behandelt, en dus eigenlijk niet waardeert en respecteert, zal hij in zijn volgende leven weer een menselijk lichaam krijgen of eerder dat van een dier dat dat gedrag vertoont dat hij vertoonde in zijn leven als mens?

Dieren kunnen geen karma uitvoeren waarmee zij de verbinding met Bhagvaan kunnen herstellen. Mensen kunnen dit gelukkig wel. Nog een reden te meer dus om zuinig te zijn op dit lichaam, want mocht het in dit leven niet lukken dan hebben we in een volgend leven weer de kans om dit te doen met een menselijk.

We moeten dit lichaam dus niet als iets vanzelfsprekends beschouwen, want het is een van de grootste giften die we kunnen krijgen van Bhagvaan. Denk er eens over na hoe het zou zijn zonder ledematen of zelfs zonder lichaam? Zorg er dus goed voor, want zonder goede gezondheid zal ook niemand gelukkig kunnen zijn.

De zoektocht van de mens

2009-12-28T03:15:00.001-08:00

Wie dit kan lezen, heeft een prachtig geschenk gehad van Bhagvaan: het menselijke lichaam. Govasmi Tulsidasji schrijft in de Utter Kand van de Ramcharitmanas: Bade bhaag maanush tanu paavaa. Dit komt erop neer dat het een geweldig lot is wanneer iemand het menselijke lichaam heeft verkregen.

Maar waarom heeft Bhagvaan ons eigenlijk dit lichaam gegeven? Wat moeten we ermee doen? Waarom zijn we eigenlijk op Aarde gekomen? Al deze vragen leiden naar het doel van ons bestaan op Aarde en uiteraard heeft elk mens voor zichzelf een eigen doel gesteld, bijvoorbeeld het halen van een diploma, geld verdienen, huisje-boompje-beestje etc. Hoe verschillend deze doelen ook zijn van elkaar, alle mensen ervaren toch een bepaalde leegte in zich en proberen deze dan ook op te vullen.

Dit doen we naar door naar iets te zoeken wat buiten is. Sommigen zoeken opvulling in de mensen om hen heen, anderen kopen de nieuwste gadgets en helaas zijn er ook mensen die dit zoeken in sigaretten, drugs en drank met alle gevolgen van dien. Buiten vinden we ook wel iets om het gat te dichten, maar eens komt het gaat weer terug en dan kunnen we van voor af aan beginnen. De oorzaak hiervan is dat wij deze leegte proberen te vullen met tijdelijke zaken en die allemaal van vergankelijke aard. Het is dus beter om deze leegte te vullen met iets wat onvergankelijk is, want dan zal de leegte niet meer bestaan en nooit zal er meer eentje ontstaan.

In het gehele universum is er slechts één Onvergankelijke en dat is Bhagvaan. De conclusie lijkt dan heel logisch: vul die leegte met Bhagvaan. En hiermee komen we op de terug op de vraag wat we hier doen. Het antwoord is heel simpel: we zijn hier om Bhagvaan te leren kennen. Dit is het gemeenschappelijke doel van alle mensen en het leuke hiervan is dat we Hem niet buiten hoeven te zoeken. We hoeven niet van hot naar her te rennen op zoek naar Bhagvaan, we hoeven geen geld te investeren om Hem te kunnen vinden. Het enige wat wij moeten doen is de tijd nemen en rustig aan doen. Hij is al bij ons, in ons lichaam. Als Hij er niet zou zijn, zouden we de kracht niet hebben om te leven en dood neervallen. Hij zit in ons, we moeten er alleen bewust van worden. Omdat Hij in ons zit, is het belangrijk om jezelf te leren kennen, want zo leer je Hem ook kennen. Daarom is het belangrijk dagelijks de tijd te nemen om te bidden.

Ooit kenden wij Bhagvaan, want wij waren bij Hem. Toen wij hier op Aarde zijn gekomen, zijn wij onder aardse invloeden gekomen en daardoor zijn we Hem vergeten. Toch is er wel één ding dat wij ons herinneren en dat is datgene wat we hadden toen we bij Hem waren, namelijk sukh (het onvergankelijke geluk). Dit is waar mensen in werkelijkheid naar op zoek zijn om die leegte, die wij ervaren, op te vullen en er is maar één enkele plaats waar we dat kunnen krijgen.

Het geluk van Sanatani’s

2009-12-21T14:36:00.000-08:00

Wie Sanatan Dharm volgt, is vaak blij dat hij dat doet, dat hij die mogelijkheid heeft gekregen en dat hij in een familie van Sanatans is geboren en opgegroeid. Dit zijn elementen die duidelijk naar voren komen, maar soms wordt met enige vorm van jaloezie gekeken naar mensen die door mensen gemaakte religies aanhangen. Samengevat zitten die een stuk simpeler in elkaar.

Toch is er voor Sanatani’s geen enkele reden om jaloers te zijn op een ander, al die anderen horen juist jaloers te zijn op ons! In elke religie draait het om eenwording met God, maar het geluk dat wij Sanatani’s hebben is dat God bij ons op Aarde is.

God heeft dit gehele universum geschapen uit niets anders dan Zichzelf waardoor Hij natuurlijk ook dit alles doordringt. Hij zit in elk mens als de Ziel en natuurlijk maakt Hij ook deel uit van ons materiële lichaam. Dus wij Sanatani’s hebben het genoegen om elk moment van ons leven met en bij Bhagvaan door te brengen.

Dit klinkt misschien een beetje abstract, maar we kennen ook hele concrete voorbeelden van Bhagvaan die bij ons is. Wij worden namelijk geboren in het huis van onze eerste twee Guru’s, namelijk onze moeder en vader. Later krijgen we er nog een andere Guru erbij, onze Acharya. Onze geschriften zijn heel duidelijk over de positie van de Guru:

Guru Govind Dono Khade Ki Ko Lagi Paaun
Balihari Us Guru Ki Jo Govind Diye Dekhaaun
(De Guru staat hoger dan God omdat Hij
als taak heeft jou naar God te brengen)

Wij Sanatani’s zijn dus heel erg bevoorrecht omdat wij in ons leven, niet één maar zelfs drie Goden naast ons mogen hebben. En een Guru heeft zelfs de mogelijkheid om jou te redden van de toorn van God. Waar vind je dat nog meer? Nog steeds afgunstig?

Dat de regels niet gevolgd worden, speelt zeker een rol bij dit probleem. Mensen zitten vast in het aardse en zakken hier steeds dieper in. De dingen waar het dus echt om draait in het leven die worden niet gezien. Veel wordt niet ervaren en natuurlijk ga je dan niet voelen hoe geweldig Sanatan Dharm is. Je weet het dan misschien wel en dus kan je erover praten, maar je praat er niet over vanuit je hart. Je zegt wat je weet en wat je weet dat je moet zeggen, maar je kan er niet 100% achter staan. Het is gewoon nep, een versje dat je uit je hoofd kent, een mp3-tje dat je opnieuw afspeelt.

Aan een vader en moeder ontkomen we niet, maar tegenwoordig worden ze ook niet als Guru of God gezien en dat terwijl die mensen die hun eigen ouders niet eens kunnen vereren nooit in staat zullen zijn Bhagvaan te kunnen vereren. Alleen zit men dit vaak niet in, als je hen niet kan vereren die jou het leven hebben geschonken, jou hebben grootgebracht en die jou dagelijks de mogelijkheid bieden om hen te vereren, dan hoe ga je in staat zijn dat te doen voor Bhagvaan met wie je in principe een veel minder hechte band hebt?

Bovendien is het zo dat in deze tijd de traditie van Guru’s en leerlingen uit de gratie raakt. Maar denk even na: als Indra Dev 25 jaar lang een Guru heeft gehad, als Shri Shiv Bhagvaan buigt voor een Guru, waarom zouden wij mensen dan geen Guru nodig hebben?

Uiteindelijk is en blijft dit ieders eigen keus, maar het moet nu toch wel duidelijk zijn dat niets geweldigers is dan Sanatan Dharm en dat niets hoger staat dan het volgen van een Guru.

Het doel heiligt de middelen niet!

2009-12-21T13:42:00.000-08:00

Ik heb geen verlangen voor enige overwinning, o Krishna, noch voor enig koninkrijk of genot daardoor verkregen. Wat hebben we aan een koninkrijk Govinda? Wat hebben we aan plezier of zelfs aan het leven zelf? (BH. 1: 32)

Dit vers wordt door Arjun gesproken tot Krishna Bhagvaan, wanneer Bhagvaan de zoete vrucht van kennis uit de Gita aan Arjun schenkt. Arjun vertelt hier dat hij rijkdom niet “daardoor” hoeft te verkrijgen. Aangezien wij Arjun zijn en Bhagvaan dus tot ons spreekt geldt dit ook voor ons. Maar wat dat “daardoor” precies is, wordt verhelderd in het voorafgaande vers.

Ik zie onheilspellende voortekens, o Keshava, en ik voorzie ongeluk als een resultaat van het doden van mijn eigen bloedverwanten in de strijd. (BH. 1: 31)

Wanneer deze twee verzen worden samengenomen, vertelt Arjun duidelijk dat rijkdom niet verkregen mag worden door familie te doden. Je moet een gewetenloze adharmi zijn wil je van rijkdom, besmeurd met het bloed van je familieleden, kunnen genieten.

Rijkdom, en dat geldt ook voor tal van andere zaken, moet op de juiste manier verkregen worden. Iemand doden en zijn bezittingen innemen staat gelijk aan diefstal en laat asteya (niet zomaar aan andermans bezittingen komen) nu eens een van de tien kenmerken zijn van iemand die Sanatan Dharm volgt.

Er wordt niet gezegd dat men geen rijkdom mag hebben, integendeel het mag wel. In deze maatschappij is geld zelfs noodzakelijk tot op zekere hoogte, want alleen de zon komt voor niets op. Alleen gaat het erom hoe men aan het geld komt.

In de Mahabharat zien we dat de Kaurava’s het land van de Pandava’s op een verkeerde manier hebben ingenomen, weigeren dit recht te zetten en uiteindelijk dit land, en nog veel meer, verliezen. Dit geeft mooi weer dat datgene wat men zaait ook een dagje zal moeten oogsten. Vandaar dat in Sanatan Dharm erop wordt gehamerd om alles op de juiste manier met de juiste intentie te doen.

Het doel speelt een belangrijke rol voor mensen, maar nog belangrijker dan dat horen de middelen te zijn. Op welke manier willen wij het doel bereiken? Arjun hoeft niets als hij daarvoor zijn familie moet doden en is dus duidelijk niet materialistisch ingesteld. Precies zoals Bhagvaan ons leert in de Gita.

Helaas zien we tegenwoordig het tegenovergestelde. Het aardse speelt een steeds belangrijker wordende rol. Families vallen uiteen omdat ze ruziën over land of geld net als ten tijde van de Mahabharat oorlog. Ook nu nog worden dus verschillende Mahabharats gevochten, alleen nu niet binnen één familie in de gemeenschap maar meerdere.

De Mahabharat alleen al biedt genoeg voorbeelden waarom het zo belangrijk is dingen op de juiste manier te doen en zaken op de juiste manier te verkrijgen. Voor alles wat tegen de Dharm indruist, zal een prijs moeten worden betaald. En vaak beslaat deze prijs meer dan alleen het doel.

Kan mij wat schelen!

2009-12-12T12:45:00.000-08:00

Jongeren onder de 16 mogen in Nederland geen sigaretten kopen. Gelukkig voor hen zijn ze inventief genoeg om hier iets op te verzinnen: liegen en zeggen dat ze voor de ouders bestemd zijn of iemand van boven de 16, al is het een wildvreemde, geld geven en vragen of hij het wil doen.

Er zijn veel mensen die zo’n kleintje aan een of andere ziekte willen helpen en kopen dan met alle plezier een pakje sigaretten. Zelfs Hindustanen doen hier vrolijk aan mee, want het kan hun niets schelen wat er met zo iemand gebeurd. Wat kunnen zij er per slot van rekening aan doen dat iemand rookt? Laat hem maar lekker doodvallen.

Erbij stilstaan dat er een zonde is begaan gebeurt niet, want het is niet in hun nadeel. Zij kijken alleen maar naar zichzelf en wat goed is voor hen en eventueel ook voor hun omgeving. Wanneer ze hiermee geconfronteerd worden wijzen ze gelijk een vinger naar anderen. Anderen zullen namelijk ergere dingen hebben gedaan, dit is maar een klein dingetje.

Maar naar een ander kijken die verkeerd is heeft geen zin, we zijn zelf verantwoordelijk voor de handelingen die we wel of juist niet uitvoeren. Als je naar een ander kijkt en hem nadoet, dan zal je hem zeker volgen. Jij zal gaan waar hij zal gaan en dat kan best wel eens de hel zijn. Als je continu naar de verkeerde kijkt, houdt je jezelf ook achter. Je bent misschien iets beter maar je gaat niet dat hogere niveau proberen te bereiken want jij bent beter dan een ander en dat is voor jou goed genoeg. Het probleem is alleen dat niet wij mensen bepalen wat goed genoeg is en wat niet.

Het gaat er niet om of een ander goed of fout is, het gaat erom dat jijzelf goed bent. En je moet niet alleen vandaag goed zijn, maar ook morgen en overmorgen en de dag daarna etc. Want we weten hoe geweldig Ravan was en hoe hij uiteindelijk is geworden.

Daarnaast leert Krishna Bhagvaan ons aan het einde van de Mahabharat oorlog dat we voorzichtig moeten zijn met het begaan van zondes. Want of iets nou een grote of kleine zonde is, het is nog steeds een zonde. En denk er eens aan hoeveel extra leugens je op moet hangen, om die ene leugen de waarheid te laten lijken. Dit is het probleem van zonden, ze stapelen zich op en het wordt allemaal van kwaad tot erger.

Wij Hindu’s zijn naar de Aarde gestuurd zodat wij een zegen kunnen zijn voor de Aarde. Een zegen voor de Aarde kunnen we alleen maar zijn als we ons het lot van de Aarde en van alle wezens op deze planeet aantrekken. Dat houdt in dat er in het voordeel van een ander gehandeld moet worden en dat kan zeker zorgen dat we zelf geen zonden begaan.

Voor wie kies je: jezelf of je kind?

2009-12-10T14:15:00.000-08:00

Stel je voor: een doodgewoon gezin bestaande uit een moeder, vader en kinderen. Nu wordt de situatie complexer: de vader blijkt hiv te hebben en na tests blijken de moeder en kinderen niet besmet.

Een horrorscenario uiteraard, want hoe ga je hiermee om? Omwille van de kinderen besluiten vader en moeder bij elkaar te blijven op voorwaarde dat er geen gemeenschap meer plaatsvindt. Een hele nobele beslissing, want duidelijk is hier dat het belang van de kinderen voorop staat.

Later vindt er een routinecontrole plaats en dan blijkt dat de moeder toch ook aan hiv lijdt en dus hiermee mogelijk aan aids zal komen te lijden. Wanneer de moeder de vader ermee confronteert, blijkt dat de vader de moeder tweemaal heeft geprikt met een naald waar zijn eigen bloed aan zat.

Bovenstaande is schrikwekkend, maar helaas is dit de realiteit. In Nieuw Zeeland heeft bovenstaande letterlijk plaatsgevonden en dit is typisch een voorbeeld van iemand die alleen voor zichzelf leeft en alleen om zichzelf geeft. Als vader zijnde wil je het beste voor je kinderen, je wil een goede vader zijn en lang leven zodat je er kan zijn voor je kinderen wanneer ze je nodig hebben. Dan blijk je aan hiv te lijden, hoeft ook niet per se jouw fout te zijn, en bestaat de kans dat je zal komen te overlijden aan aids. Wanneer weet niemand, maar er bestaat een reële kans dat je er binnen de kortste keren niet meer bent.

Gelukkig hebben kinderen twee ouders en lijdt de moeder niet aan hiv. Wat er ook gebeurt, zij zal tenminste in staat zijn om voor jouw kinderen te zorgen en als vader zijnde moet je dat koesteren. Als jij er niet meer bent, hebben je kinderen toch nog iemand om terug te vallen. Maar omdat jij wil ontneem je je kinderen zelfs deze kans, want jij wil dat je vrouw hetzelfde als jou is en nooit bij jou weg zal gaan.

Deze vader gunt zijn kinderen geen kans op een leven met hun moeder, anders zou hij zijn vrouw niet volgespoten hebben met zijn bloed. De enige persoon aan wie hij dacht is hijzelf. Zijn mensen tegenwoordig zo zielig dat ze niet eens meer het beste voor hebben met hun bloedeigen kinderen?

Is deze man zo diep gezonken dat hij eigenlijk geen man meer is, maar gewoon een kuddedier? Is hij zodanig aangetast dat hij afhankelijk is van een ander? Is zijn vrouw een of andere drug voor hem dat hij haar voor altijd bij zich moet hebben? Zo handelen volgens instincten en daarna niet verder denken is niets anders dan dierlijk gedrag, die leven ook voor genot en gemak en als zij soortgenoten daarbij pijn doen, dan pech.

Het probleem is nog groter eigenlijk, want vader gaat nu het gevang in en wat als moederlief nu overlijdt? Dan moeten de kinderen waarschijnlijk naar een pleeggezin, en alhoewel er best goede pleeggezinnen zullen zijn, is de situatie daar ook niet altijd optimaal.

Dit wijst hoe diep mensen zijn gevallen. Voor ons eigen genot zijn we bereid anderen letterlijk de dood in te jagen, terwijl weer anderen de dupe zullen worden hiervan. Het kan mensen allemaal niets meer schelen. Ikke, ikke, ikke en me kind kan stikke!
Zulke zwakkelingen dragen alleen maar bij aan de ondergang van de mensheid.

De waarheid is hard

2009-12-09T21:33:00.000-08:00

Spreek iemand aan op een fout en het eerste wat die persoon doet is direct in de verdediging schieten. Dan komt er een moment dat hij jou gaat aanvallen. En het uiteindelijke resultaat is dat die persoon zich gekwetst voelt en jou voor de rest van zijn leven zal haten.

Tegenwoordig kan je niks meer zeggen tegen iemand zonder dat het vervelende gevolgen heeft. Mensen praten over opbouwen de kritiek, maar als je dat geeft dan heb jij ze gelijk iets ernstigs aangedaan. Alles wordt persoonlijk genomen en gezien als een aanval. Daarom durven mensen elkaar niet de waarheid te zeggen. Ze zijn bang voor ruzie, maar denken niet aan de gevolgen. Niet de volledige waarheid spreken staat gelijk aan liegen, dus daar zit al de eerste fout en de tweede zit hem hierin dat jij beter weet maar die ander niet eens probeert attent erop te maken. Wat is dan het gevolg? Die persoon gaat verder op de foute weg, helpt zichzelf de verdommenis in en heeft dat aan jou te danken. Misschien was jij wel de enige die het zag en het duidelijk had moeten maken. Conclusie: je gaf niet genoeg om die persoon, anders wilde je dat het goed zou gaan en had je je mond wel open gedaan.

Het lijken allemaal harde woorden en dat zijn ze ook, maar de waarheid is hard. De wereld daarbuiten is kei en keihard. Toch verbloemen mensen zoveel mogelijk, maar het probleem is dat wanneer iemand de waarheid niet kent hij niet kan veranderen, ongeacht of hij het wil of niet, maar omdat hij niet weet dat hij moet veranderen. Als je niet weet dat iets fout is en niemand vertelt je dat, dan zal je er automatisch van uitgaan dat het goed is want aan zelfreflectie doen mensen tegenwoordig ook heel weinig. We kunnen niet zomaar van alles afschuiven op de buitenwereld, zelf hebben we hierin ook een belangrijke functie maar in zulke dingen mag de omgeving niet falen.

Dus dingen moeten duidelijk gemaakt worden aan mensen en vaak wordt dat geprobeerd op een lieve en duidelijke manier. Mensen knikken, lachen met je mee en zijn het helemaal eens. Maar na een tijdje is te zien dat ze toch in oude gewoonten vervallen en dan mag je het weer herhalen. Zo kan je jarenlang doorgaan om er uiteindelijk achter te komen dat het toch niet werkt.

Daarom moet de waarheid maar gewoon gezegd worden, duidelijk en zonder eromheen te draaien want zo kun je er zeker van zijn dat de boodschap aankomt. Mocht die persoon boos worden dan weet je zeker dat hij het heeft begrepen. Je hebt hem de nodige informatie gegeven en nu is het aan hem wat hij ermee doet. Hij zal je in het begin niet kunnen uitstaan en je niet willen zien, maar als hij rustig en verstandig nadenkt over wat je hebt gezegd zal hij wel tot inkeer komen. Misschien komt dat moment wanneer het te laat is, maar dan heb jij in elk geval je best gedaan om iemand voor ergers te behoeden.

Rotklusjes als puja

2009-12-09T21:32:00.002-08:00

Iedereen heeft in zijn leven een punt gehad waarop hij klusjes kreeg toegewezen, die hij om wat voor reden dan ook niet wilde doen. Rotklusjes waar niemand zin in heeft eigenlijk. Denk aan schoonmaken, huiswerk doen etc. Deze klusjes worden veelal dan ook uitgevoerd met tegenzin en wanneer iemand op deze wijze werkt is dat meestal ook duidelijk aan die persoon en zijn houding te zien.

Zo een uitstraling heeft een effect op de omgeving. Je haat stofzuigen, dus je doet het omdat het moet. Je rukt aan die stofzuiger, stoot hem tegen van alles aan, geeft hem een trap als hij vastzit om het hoekje en scheldt hem uit als die kabel te kort blijkt. Wanneer dat ding, want zo zie je het, er dan opeens mee ophoudt vind je het vreemd en gooi je er nog een paar scheldwoorden tegenaan. Je zit dan met een kapotte stofzuiger en een huis dat niet goed is schoongemaakt want die stofzuiger werkte niet optimaal meer en jouw negativiteit is door elke kamer in het huis verspreid.

Zo een houding maakt dus meer kapot dan je lief is, maar toch zeggen mensen altijd: “Ik doe tenminste mijn werk.” Er is ook niemand die beweert dat het werk niet wordt gedaan, maar het gaat erom hoe het werk wordt uitgevoerd. Je kan ook je werk doen met een positieve houding, pas dan zal het echt goed gaan. Zolang je deze houding niet hebt, zullen altijd hier en daar wel dingen fout gaan.

De Dharm leert ons ook hoe onze houding moet zijn in het leven. In de Gita maakt Bhagvaan ons duidelijk dat we alles voor Hem moeten doen, elke handeling moet aan Hem worden geofferd. En offeren doen we niet alleen met respect en nederigheid, maar ook met devotie. Als we met devotie offeren, dan zal Bhagvaan de simpelste dingen accepteren: een blad, bloem of zelfs water.

Het gaat eigenlijk nog een stapje verder, want het is zo dat elke handeling meditatief uitgevoerd moet worden. Dus dat betekent dat je je bewust bent van Bhagvaan terwijl je je werk doet en dan zal je het je niet meer overkomen dat je vergeet je handeling te offeren.
Wanneer we met de juiste mentaliteit ons werk doen, zijn we bezig puja te doen terwijl we tegelijkertijd ons eigen werk ook doen. Wanneer je dan je huis schoonmaakt, doe je gelijk puja voor Sthan Devta en wanneer je huiswerk doet voor Sarasvati Mata.

Eigenlijk is het heel logisch. Als je met liefde kookt, smaakt het eten een stuk beter dan wanneer dit niet zo is. Zo moeten we elke handeling met liefde en devotie uitvoeren en ook de gereedschappen die we hierbij gebruiken mogen best met liefde en respect behandeld worden.

Ingrediënten van de ingrediënten

2009-12-09T21:32:00.001-08:00

Lekker eten. Wie houdt er niet van? Of je nu thuis bent of op straat, datgene waar je zin in hebt is te krijgen en met een volle buik en een lekker voldaan gevoel kun je weer verder waar je mee bezig was.

Je hebt honger dus je eet, je hoeft geen professor te zijn om dit te begrijpen. Maar staan wij mensen wel eens stil bij wat wij naar binnen werken? Tuurlijk wel, vooral degenen die zich aan een bepaald dieet te houden hebben. Zij zullen zeker de ingrediënten bekijken en pas als ze zeker zijn van een product dat het 100% goed is, en dus vaker het label hebben gelezen, zullen ze deze stap overslaan.
Nu is het heel belangrijk om te begrijpen dat wanneer de ingrediënten passen in het dieet dat dit niet automatisch betekent dat het product goed is. Al zit er geen vlees in, en dat wil je niet omdat je vegetariër bent, dan nog betekent dat niet dat er niets schadelijks inzit.

Dat mensen elke dag groente en fruit moeten eten, zullen de meeste ook wel begrijpen. Of iedereen dat ook elke dag doet is weer een ander verhaal. Iedereen moet zijn eigen keus maken, maar jezelf volstoppen met rotzooi is over het algemeen niet bevorderlijk voor de gezondheid. Je verwaarloost je lichaam en daarmee het belangrijkste gereedschap wat jij van Bhagvaan hebt gekregen.

Handelen moet en zal je, zo zegt Bhagvaan in de Bhagavad Gita. Maar om te kunnen handelen heb je een lichaam nodig en als jij niet goed zorgt voor dat lichaam, dan zal je de handelingen, die jij in dit leven hoort te verrichtten, niet op de juiste manier kunnen uitvoeren. Dus het is van groot belang om goed te zorgen voor je lichaam, je moet er ten slotte je Dharm mee uitvoeren.

Tot zover zal het wel duidelijk zijn, we kijken wel naar wat we naar binnen werken. Maar we houden nooit rekening met wat er in datgene zit wat we naar binnen werken. Negatieve gedachten, gevoelens en andere uitingen zullen het voedsel negatief beïnvloeden en wie dat eet is aan deze negativiteit onderhevig. Zo is het voedsel ook afhankelijk van de persoon die kookt, want iets van die persoon gaat in het voedsel. Daarom is het belangrijk altijd vrolijk te zijn tijdens het koken, dan smaakt het ook meteen een stuk lekkerder!

Het zal dus duidelijk zijn dat tijdens het koken, er positief gedacht en gehandeld moet worden. Dit moet gebeuren wanneer voedsel bereid wordt mensen, maar dus al helemaal wanneer voedsel bereid wordt voor Bhagvaan. Op het moment dat persaad geofferd wordt, dan kijkt Bhagvaan naar hoe het is gemaakt en als Hij ziet dat er tijdens het koken bijvoorbeeld geroddeld is dan zal Hij het zeker niet accepteren. Als Bhagvaan zo oplet en dit voedsel niet accepteert, wat eigenlijk betekent dat wij het ook niet moeten accepteren, dan moeten wij hier toch ook op letten?

Wij horen ons voedsel te offeren aan Bhagvaan, eerst eet Hij dan eten wij. Maar wanneer Hij het niet geschikt acht om te eten, dan moeten ook wij hier afstand van kunnen doen. Er zal iets mis mee zijn, daarom wil Hij het niet en zo beschermt Hij ons voor een foute maaltijd. We moeten dus erg goed nadenken bij wat we eten, want wat we eten moeten we offeren en wie haalt het nou in zijn hoofd om Bhagvaan rommel te geven om te eten?

Karma

2009-12-05T02:32:00.000-08:00

Binnen Sanatan Dharm zijn wij bekend met het concept van karma. Ten onrechte wordt karma vaak gezien als de optelsom van goede en slechte daden, terwijl in werkelijkheid elke handeling die juist wel of niet wordt uitgevoerd karma is. Alles wat men denkt, zegt of doet is karma.

Karma is dus makkelijk te beïnvloeden, want elk persoon bepaalt voor zichzelf welke handelingen hij wel of niet uitvoert. Aan de basis hiervan staan de gedachten ofwel het geweten. Met behulp van het geweten is karma te sturen, want dat bepaalt hoe mensen zich gedragen en wat voor handelingen zij wel of niet zullen verrichten. Karma volgt automatisch uit het geweten van een mens: wanneer het geweten goed is, zal de karma ook automatisch goed zijn. Dat is ook de reden dat Krishna Bhagvaan in de Bhagavad Gita praat over het beheersen van gedachten. Wie op de goede manier denkt, zal goede woorden spreken en dat zal tot uiting komen in een goed karma. Men moet er wel bewust voor kiezen om het goede pad te volgen, daarin is elk mens vrij want Bhagvaan heeft ons een vrije wil gegeven. Er is echter maar één pad het goede en dat heeft Hij beschreven in de Gita.

De mate van zelfbeheersing en de mentaliteit van iemand hebben dus invloed op zijn karma. Als iemand een duur horloge ziet en dit graag wil hebben, maar hier geen geld voor heeft dan is het erg aantrekkelijk om het te stelen. Dan is het de vraag of deze persoon sterk genoeg is om zijn zwakte de baas te zijn en geen fout karma over zichzelf af te roepen.

Karma bepaalt namelijk wat er gebeurt met jouzelf en jouw ziel. Goede handelingen zullen een positief effect hebben op het huidige en voglende leven en dus wat er gebeuren zal met de ziel. Net zoals elke actie zijn eigen reactie heeft, heeft elke karma een eigen consequentie. Precies zo heeft goede karma een positieve consequentie en slechte karma een negatieve.

Alhoewel karma bepaalt wat er gebeurt met jouzelf en jouw ziel, houdt het daar niet op. Handelingen die wij uitvoeren, hebben niet alleen effect op onszelf, maar ook op anderen. Zelfs op onbekenden, want alle mensen op de wereld zijn verbonden met elkaar. Wij zijn allemaal afkomstig van die ene Parmatma. Daarom dat Bhagvaan ons ook leert te kiezen voor het goede en alle handelingen als een offer aan Hem uit te voeren, zodat wij geen terugslag krijgen van ons karma.

Wanneer de wet van karma wordt uitgelegd, gaat men vaak uit van het gezegde: “Wat men zaait, zal men oogsten.” Dat is ook hoe het werkt, want wie iets goeds zaait, zal iets goeds oogsten en wie iets slechts zaait, zal iets slechts oogsten. Elke slechte handeling die iemand uitvoert, zal hij terugkrijgen via zijn karma. Het kan in dit leven zijn, maar ook in een volgende. Boontje komt dus altijd om zijn loontje.

Niemand, in geen van de drie werelden, kan zijn karma ontlopen. De hele dag thuis zitten en niets doen is ook karma. Ook niets doen wordt gerekend tot karma. Je doet niks goeds, je betekent niks voor iemand en daarom wordt dit dan ook als slecht gezien binnen Sanatan Dharm. Alles wat een persoon doet is karma en geen enkel leven zal zich hiervan kunnen onthouden, want alleen al voor het instandhouden van ons lichaam zijn wij gedwongen handelingen uit te voeren. Karma is dus ook van toepassing bij mensen die Sanatan Dharm niet volgen en ook zij zullen de gevolgen van hun eigen karma ondergaan. Dat deze mensen dat niet in willen zien of er niks over willen weten doet niets af aan het feit dat het gewoon zo is.

Newton zag ooit een appel op de grond vallen en ontwikkelde daaruit een theorie. Hij liet vaker dingen vallen en zag steeds hetzelfde patroon: het voorwerp werd naar de aarde getrokken. Dit is de basis geweest van de theorie van de zwaartekracht. Wie slim genoeg is, zal kijken naar de handelingen en de gevolgen die daaruit voortkomen. Er zal altijd een soortgelijk patroon te herkennen zijn, op deze manier is het dan mogelijk om karma in te zien en te ervaren.

Iemands karma bepaalt hoe die persoon is geweest en wat hij terug heeft gekregen in dit leven. Het gaat nog verder want karma speelt ook een rol in wat hij zal krijgen in zijn volgende levens. Karma is de basis waarop Bhagvaan ons zal beoordeeld, op hoe wij handelen op deze wereld en op hoe wij leven met elkaar.

Wie laat wie?

2009-12-03T12:59:00.000-08:00

Mensen zonder problemen bestaan niet op deze wereld en dat is maar goed ook, want als je geen problemen hebt dan is er iets goed mis met je. Problemen zorgen er namelijk voor dat je de mogelijkheid hebt om te groeien en je te ontwikkelen zodat je nog grotere problemen aan zal kunnen.

Problemen zorgen voor de nodige mentale, en soms ook fysieke spanningen, bij mensen en soms werkt dit zelfs door tot diep in de omgeving. Het zijn niet altijd even plezierige situaties waarin we terechtkomen en deze hebben een zeker effect op de rest van onze levens.

Zo zijn er mensen die onder druk van problemen zo ontevreden zijn dat ze stoppen met bidden en vasten en uiteindelijk het volgen van hun Dharm. Ze laten Bhagvaan, omdat zij denken dat Bhagvaan hen gelaten heeft. Wat ze niet snappen is dat Bhagvaan je in bepaalde situaties plaatst, juist zodat je kan ontwikkelen. Uiteraard zijn er ook hele vervelende situaties waar dit niet het geval is en waar wij zelf onnodige problemen hebben gecreëerd.

Toch vragen mensen zich altijd af wat ze verkeerd hebben gedaan om zo’n leven te verdienen of in zo’n situatie terecht te komen. Ze geven Bhagvaan de schuld en schuiven alles op Hem af. Zij hebben hun hele leven gebeden en nu overkomt ze dit. Dit hadden ze nooit verwacht en dat is nou juist precies het probleem!

Omdat je bidt verwacht je dat Bhagvaan je zal helpen en dit is iets wat we in vele relaties zien. In huwelijken, in vriendschappen en zelfs in zakelijke relaties kijken we altijd naar wat die ander kan doen of betekenen voor ons. Wij hebben bepaalde verwachtingen ten opzichte van de tegenpartij. We kijken naar wat wij hebben aan die ander in plaats van dat we zorgen dat die ander zeker iets heeft aan ons. Alleen als partijen zich zo gedragen is er kans op groot succes. Klappen doe je tenslotte met twee handen.

Terug naar Bhagvaan: wij bidden dus wij verwachten hulp, maar omdat we problemen hebben worden we boos en laten Hem links liggen. Bhagvaan houdt van ons en zal ons ook zeker helpen op de manier die goed is voor ons en niet op de manier dat wij graag zouden willen. Misschien zullen problemen later juist een zegen blijken, je weet het maar nooit. Maar we moeten ons niet blindstaren op die ene manier waarop wij hulp verwachten en onze ogen open houden.

Bhagvaans wegen zijn ondoorgrondelijk, maar het staat vast dat Hij ons niet in de steek laat, wij zijn het die Hem in de steek laten. Keer op keer geeft Hij ons kansen, maar wanneer de problemen teveel worden geven we Hem de schuld en stoppen we met bidden.

Dit is ook een test natuurlijk, want als je het moeilijk hebt kies je dan de makkelijke weg en schuif je de schuld op een ander of blijf je het goede doen en blijf je bidden en de Dharm volgen? Stoppen met bidden moet je nooit doen, hoe uitzichtloos de situatie ook is. Bhagvaan zal je de kracht en energie geven om je erdoorheen te slaan, maar je moet Hem niet laten want Hij staat altijd voor je klaar en blijft wachten tot je bij Hem komt. Dus uiteindelijk is het niet Hij die ons laat, maar zijn wij het die Hem laten.

Dit artikel is geschreven naar aanleiding van de discussiemiddag over odjhai (zwarte magie) met elementen uit de katha van Pt. A. Mathura waarin antwoord werd gegeven op de vraag waarom mensen problemen hebben.

E-nummers of NEE-nummers

2009-11-29T00:01:00.000-08:00

In de voedingsmiddelenindustrie wordt tegenwoordig veelvuldig gebruikt gemaakt van additieven. Dit zijn stoffen die met een verschillend doel aan voedsel worden toegevoegd, bijvoorbeeld als kleurstof, conserveermiddel, anti-oxidant, emulgator, stabilisator of smaakversterker. Vele van deze additieven zijn natuurlijke stoffen en op het eerste gezicht hebben ze alleen maar voordelen, want ze maken voedsel aantrekkelijker of zorgen dat het langer bewaard kan blijven. Wat vaak wordt vergeten is dat niet iedere natuurlijke stof ongevaarlijk is, denk er eens over na: de sterkste giffen komen voor in de natuur. Het komt dan ook vaak voor dat mensen allergisch of intolerant reageren na het eten van voedsel dat een of meer voedingsadditieven bevat.

Nu kennen we de E-nummers, dit zijn additieven die door de Europese Unie zijn toegestaan voor het gebruik in voedsel. Ook staat de kwantiteit van deze e-nummers vast, waardoor de stoffen die voorkomen op de lijst van E-nummers in deze hoeveelheden hartstikke veilig zijn en als wetenschappelijk onderzoek iets anders aantoont dan wordt de lijst herzien.

Voor Hindu's echter is zijn deze E-nummers verre van veilig, dat de Europese Unie deze E-nummers heeft goedgekeurd wil niet zeggen dat ze automatisch geschikt zijn voor het gebruik door Hindu's. Een aantal E-nummers is afkomstig van dieren, maar omdat er met het E-nummer wordt gewerkt weten we dat niet en werken we het gewoon naar binnen. Soms is het zodanig verwerkt dat er geen onderscheid meer te maken is tussen een dierlijke of plantaardige afkomst, zoals in het geval van vetzuren dat heel goed van runderen afkomstig kan zijn.
Daarnaast maken fabrikanten het ons soms moeilijker, want van sommige E-nummers wordt langzaam bekend dat zij niet geschikt zijn voor het gebruik door Hindu's maar dan begint men opeens de naam in plaats van het E-nummer te gebruiken. Hartstikke verwarrend dus, hetzelfde foute ingrediënt onder een andere naam verkopen.

Runderen zijn heilig voor Hindu's, dus alle levensmiddelen waarin iets van een rund verwerkt zit kunnen Hindu's niet gebruiken. Toch komt in een heleboel snoepsoorten, taarten, gebakjes etc. gelatine voor en gelatine wordt gemaakt van runderbotten. Voor mensen die vegetariër zijn is elk E-nummer afkomstig van dieren uit den boze. Fernandes is een heel populair drankje onder de Hindustanen, maar laat in die rode nu net cochenille, cochinelle, karmijn, karmijnzuur of E120 voorkomen. Dit is een rode kleurstof die wordt gemaakt van luizen. Walgelijk gewoon als je erover nadenkt.

Dan heb je ook nog mensen die zeggen: "Je hebt het al zoveel jaar gegeten, wat maakt het nu nog uit?" Onbewust heb je inderdaad jarenlang die fout begaan, maar je hebt nu de kans om het recht te zetten door het goede te doen. Wanneer je weet dat je jarenlang een factuur hebt betaald die je niet hoefde te betalen, zul je er gelijk mee stoppen en zelfs proberen het geld terug te krijgen. Waarom niet met het gebruik van de foute E-nummers? Daar staan ook nog eens een zwaardere consequenties op, die ons tot ver in onze volgende levens zullen volgen.

Het kost moeite om even uit te zoeken wat veilig is en wat niet. Door verschillende namen voor hetzelfde onveilige ingrediënt maken fabrikanten het er ons niet makkelijker op. Maar sommige producten moeten we laten staan. Niet zal je je gezonder voelen, je weet ook dat je net die extra step zet om de Dharm te volgen. En laten we eerlijk zijn, je gaat toch niet willens en wetens een zonde begaan?

Professor vs. Pandit

2009-11-23T01:47:00.000-08:00

Hindustanen houden ervan als mensen geleerd zijn en een titel hebben die we hier in de Westerse maatschappij kunnen krijgen door een opleiding te volgen of onderzoek te doen. Titels als doctorandus, ingenieur, professor etc. zorgen meteen dat deze mensen stijgen in aanzien en als nu blijkt dat ze meerdere titels hebben of lesgeven op meerdere plaatsen dan worden ze al helemaal als geweldig bestempelt.

Er wordt vaak gesproken tot deze mensen over allerlei soorten zaken, want deze mensen hebben gestudeerd en weten veel. Vaak worden zij ook autoriteit op het gebied van Dharm. Hindustanen gaan naar mensen met titels of ingewikkelde beroepsnamen die geweldig klinken om vragen te stellen over de Dharm.

Deze mensen zijn inderdaad geleerd en ze zullen veel weten, dat zal niemand ontkennen. Maar deze kennis beperkt zich tot het vakgebied waarin deze mensen zich hebben gespecialiseerd en dat is niet de Sanatan Dharm want dan zouden ze Pandit zijn of Svami of iets in die trant. Maar omdat je aan de universiteit geen Pandit kan worden, plaatsen mensen een Pandit lager dan een professor terwijl het juist de Pandit is die jou naar een hogere plaats kan brengen.

Bovendien gaan Pandits naar meerdere Mandirs en ze gaan bij meedere mensen thuis om hun werk te doen. Ze hebben wat dat betreft meer ervaring in hun werk dan de professor in het zijne, maar daar wordt niet naar gekeken.

Wat mensen niet beseffen is dat een Pandit ook is geleerd, hij heeft ook gestudeerd en belangrijker is dat zijn vakgebied de Dharm is. De Pandit is dus wel een autoriteit op het gebied van de Dharm in tegenstelling tot een professor. Daar komt ook nog eens bij dat een Pandit veel langer heeft gestudeerd dan een professor, want hij is van jongs af aan begonnen, en tot aan zijn dood aan toe zal moeten studeren.

Waarom stappen Hindu’s dan niet naar op Pandits af wanneer zij zaken willen weten over de Dharm? Wanneer iemand buikpijn heeft, dan zal hij ook niet naar een tandarts gaan. Het enige wat een tandarts kan zijn tanden uittrekken, buikpijn kan hij niet genezen en dus komt men zo alleen maar meer in de problemen. Precies dit gebeurt er wanneer we overal, behalve bij Pandits, informatie inwinnen over de Dharm. Deze mensen weten het niet zo goed als een Pandit, kunnen het niet zo goed uitleggen en zullen zorgen dat de Hindu’s van het ene in het andere probleem terechtkomen. En deze problemen zullen niet alleen hun effect hebben op Hindu’s, maar ook op hun nakomelingen want die zullen er zeker onder leiden. Dus waarom naar een professor in plaats van een Pandit?

Het dilemma van weduwen

2009-11-23T01:26:00.001-08:00

In de maatschappij tegenwoordig gebeuren de gekste dingen. Een van de dingen die ik niet voor mogelijkhield was dat weduwen door hun schoonfamilie worden verstoten, want welke adjie zal haar kleinkinderen wegjagen? Toch heb ik begrepen dat dit behoorlijk vaak voorkomt, hartstikke dom want het is wel deze weduwe die de familie bij elkaar moet houden en na haar dood verenigd zal worden met de vrouwen uit haar schoonfamilie.

Het leven van weduwen is al zwaar, vooral als ze alleenstaande moeders zijn, en dit soort dingen maakt het daar niet makkelijker op. De kinderen moeten worden grootgebracht, ze moeten naar school worden gestuurd, gevoed, gekleed etc. Dat kost allemaal geld en deze weduwen moeten dan ook keihard werken om ervoor te zorgen dat hun kinderen niets tekort komen in de basisbehoeften.

Als weduwe ben je op zo’n manier moeder en vader en ben je de enige waarop je kinderen terug kunnen vallen wanneer ze dat nodig hebben. Je kinderen groeien op, ronden hun opleiding af en gaan werken. Natuurlijk komt dan ook de tijd om te trouwen. Jij hebt je altijd kapot gewerkt om te zorgen voor je kinderen en meent dan ook dat je het recht hebt om de kanya daan uit te voeren, maar onze geschriften raden dit ten zeerste af.

Je houdt van je kinderen, hebt altijd alles voor ze gedaan en wil dan ook de kanya daan uitvoeren. Ook al heb je misschien dat recht, het is onverstandig om dit te gebruiken want weduwen, en ook weduwnaars, hebben een bepaalde soort energie die bij huwelijken niet geuit moet worden. En dat is wat er gebeurt, wanneer de kanya daan plaatsvindt. Hierdoor wordt de kans op een echtscheiding of een ongelukkig huwelijk aanzienlijk groter. En ik weet zeker dat geen enkele ouder dat aan zijn of haar eigen kinderen toewenst.

Alleenstaanden die dan toch de kanya daan willen uitvoeren, zijn egoïstisch bezig want zij denken in hun eigen belang. Zij zijn blij, want zij hebben de kanya daan kunnen uitvoeren en dus is alles goed. Ze zien echter niet wat er is overgedragen op het echtpaar en wat de gevolgen daarvan zijn en als die jaren later tot uiting komen, leggen ze de link nog steeds niet. Het is de bedoeling te handelen in het belang van het echtpaar, zij moeten nog een heel leven samen doorbrengen en kunnen alles gebruiken wat daarbij helpt, en niet om onze eigen pijn te verzachten of onze gevoelens aan te hangen.

Het is geen makkelijke beslissing en niet leuk om te horen, maar het is de energie van een getrouwd stel dat het echtpaar nodig heeft bij de kanya daan. Dus ook mensen die niet zijn getrouwd volgens de Sanatan Dharm wordt het afgeraden de kanya daan uitvoeren in het belang van het echtpaar.

Gelukkig is het wel toegestaan om de kanya daan te laten uitvoeren door een getrouwd koppel en daar vervolgens bij te gaan staan. Dat is dan toch een geweldig compromis?

Oude wetten wegdoen, maar nieuwe accepteren

2009-11-23T01:03:00.000-08:00

Toen onze voorouders vanuit India naar Suriname trokken, hebben zij hun Sanatan Dharm meegenomen en weten door te geven aan de toekomstige generaties. Een geweldige kunst, vooral als je bedenkt dat het niet eens toegestaan was Sanatan Dharm te praktiseren, alles moest stiekem worden gedaan. Toch zijn zij er uiteindelijk in geslaagd de volgende generatie Hindu’s op te voeden.

Al deze moeite en dit harde werken, lijkt allemaal teniet te worden gedaan omdat mensen tegenwoordig niet weten wat Sanatan Dharm zegt of omdat ze het niet willen weten en dus niet willen volgen. Dit geldt niet alleen voor jongeren, ook de oudere generatie die vanuit Suriname naar Nederland is getrokken vertoont tekenen hiervan. Als er geen overeenstemming is met hun gevoel en dus hun wensen en de geschriften, dan accepteren zij de geschriften niet en zijn het de geschriften die fout zijn en die dan maar herschreven moeten worden of wat dan ook.

“De geschriften zijn van een andere tijd, van duizenden jaren geleden.” Maar Sanatan Dharm is van duizenden jaren geleden, van nu en ook van duizenden jaren in de toekomst en dus hebben de geschriften inderdaad betrekking op duizenden jaren geleden, maar ook op nu en ook in de toekomst zullen zij betrekking blijven hebben.

Het probleem zit hem erin dat mensen de geschriften niet accepteren, wat eigenlijk heel raar is. Deze fundamenten zitten al duizenden jaren in ons volk, we hebben het generaties lang van onze ouders meegekregen, maar ze worden zo aan de kant geschoven omdat we het er niet mee eens zijn.

Toen mensen van Suriname naar Nederland gingen, hebben ze ook aan veranderingen blootgestaan. Een van die veranderingen is een andere wet waaraan zij zich hebben te houden. De wetten van Suriname en Nederland zullen hun overeenkomsten hebben, maar hebben zeer zeker ook hun verschillen en ik weet zeker dat niet iedereen het met alles eens is van de Nederlandse wet. Toch schikken mensen zich hiernaar en dat is vreemd, want iets dat duizenden jaren oud is laten we heel makkelijk omdat we het ermee oneens zijn, maar iets dat we pas dertig jaar kennen accepteren we direct.

De reden is waarschijnlijk omdat we weten dat bij overtreding van de wet, we de gevolgen moeten accepteren en deze resulteren meestal in de vorm van een of andere straf. Maar onze heilige geschriften, die universele wetten zijn, niet accepteren brengt ook bepaalde gevolgen met zich mee en dat is niet altijd per se een straf maar is veroorzaakt omdat wij de regels niet volgen die voor onze eigen bescherming zijn opgesteld.

Het gras bij de buren is altijd groener

2009-11-23T01:02:00.000-08:00

Sommige mensen noemen zich Sanatan, maar praten over andere religiën alsof ze een beetje jaloers zijn. Vaak wordt Sanatan Dharm vergeleken op een aantal punten en vervolgens wordt er een conclusie getrokken in het nadeel van de Dharm.

Om toch nog het gevoel te krijgen niet verkeerd bezig te zijn, vergelijken deze mensen Sanatan Dharm altijd met de Arya Samaj. Deze dayanandi’s worden ook gezien als Hindu’s en omdat De Arya Samaj ook uit gaat van de Veda’s, wat Sanatan Dharm ook doet, zal het wel goed zitten.

Dachten mensen maar eens wat dieper na: Sanatan Dharm erkent het bestaan van Devta’s, waar de Arya Samaj dit ten strengste afkeurt. Erg vreemd als je bedenkt dat de mantra’s waarmee Sanatani’s bidden voor de Devta’s geschreven staan in de Veda’s. En het zijn dan ook weer de Veda’s die de heilige geschriften zijn voor de Arya Samaj. De Veda’s die dus talloze verwijzingen naar de Devta’s bevatten, worden dus geaccepteerd door beiden, maar de Arya Samaj accepteert Devta’s niet. Een tegenstrijdigheid, dus is er ergens iets mis.

Wanneer Sanatan Dharm en Arya Samaaj met elkaar worden vergeleken is de conclusie altijd dat alles eenvoudiger is bij de Arya Samaj. Trouwen duurt minder lang en de mrityu sanskaar is zo klaar. Dit alles terwijl je juist voor je overleden vader of moeder alles op alles zou moeten zetten om dit werk tot een goed einde te brengen. Immers, we hebben dit leven te danken aan onze ouders en dat terugbetalen is haast onmogelijk.

Het ergste is nog dat mensen durven te zeggen dat een en ander bij de Arya Samaj wel is toegestaan, waarom kan het dan bij de Sanatan Dharm niet? Wij mensen hebben een geweldig intellect gehad van Bhagvaan, we kunnen verder denken dan welke dieren dan ook, maar de simpelste dingen begrijpen we niet.

De Arya Samaj heet niet voor niets Arya Samaj, het is iets anders dan Sanatan Dharm. Waarom ga je dan vergelijken? Waarom vraag je je af waarom X wel kan in de Arya Samaj en niet in Sanatan Dharm? Je hoort een mohammedaan toch ook nooit zeggen: “Die Christen eet varken, ik mag ook!” Maar wij Sanatans doen dat wel en dan komt de vraag op in hoeverre we Sanatan zijn, want hoor je als Sanatan wel zo te denken?

Het gras bij de buren is altijd groener, maar schijn bedriegt. Vergeet nooit dat er en heleboel maya is op de wereld waardoor wij de waarde van Sanatan Dharm niet altijd inzien: de weg naar Bhagvaan.

Wie Sanatan Dharm en de Arya Samaj wil vergelijken moet dat vooral doen, maar vergeet niet dat je alleen maar jezelf voor de gek houdt. En als je zo doorgaat... wedden dat je kinderen wanneer ze de kans krijgen overstappen naar de Arya Samaj?

Hypocriete Hindu’s

2009-01-27T11:12:00.000-08:00

Wanneer Hindu's met niet-Hindu's trouwen, zien we altijd dat de Hindu zijn Dharm laat en maar datgene begint te volgen wat die ander volgt. Soms is het voor diegene die Sanatan Dharm laat een soort van droom om toch in een maro te trouwen en de partner wil daar wel eens mee instemmen, die heeft toch al wat ie wil: een ziel de weg naar Bhagvaan ontzegd.

In zo'n geval is het de grofste manier waarop je Bhagvaan en de Dharm kan beledigen. Jij hebt God gelaten, jij hebt je Dharm gelaten, vanwaar denk je dan dat je het recht hebt om ook maar een stap te zetten in een maro? Je geeft Bhagvaan een trap, maar wil wel van datgene gebruik maken wat Hij heeft gemaakt. En dan laat jij ook nog eens iemand anders, die zijn leven lang alleen maar zonden heeft begaan in de maro plaatsnemen, terwijl die daar juist helemaal niet hoort. Uit dit egoïsme bega je alleen maar nog meer zonden.

Vele Hindustanen zullen zich ook afvragen wat voor zin het heeft om dit te doen, je gelooft er toch niet meer in. Anders was je wel Sanatan gebleven en zou je je niet bekeren naar iets wat je toch niet naar Bhagvaan zal brengen. Maar waarschijnlijk wil je dat ook niet, want dan had je wel een andere keuze gemaakt.

Wat is er zo anders in een situatie waarbij twee "Hindustanen", die toch niet echt in Bhagvaan geloven en maar doen wat ze willen, dus ook alles wat Hij verboden heeft, in een maro gaan zitten om te trouwen? Ze volgen de regels van Bhagvaan niet, maar willen wel Zijn zegen. En misschien willen ze die niet eens, maar doen ze dit omdat hun ouders het willen of omdat iedereen het doet. Heeft dit wel zin dan? Waar doe je het eigenlijk voor? Je ziet daar toch maar voor Jan Doedel en kan je tijd waarschijnlijk wel beter besteden. En denk dan eens aan de extra kosten die je je op de hals haalt. Zulke mensen doen er beter aan om niet in de maro te trouwen net als niet-Hindu's.

Hindu's hebben altijd hun vooroordelen klaar wanneer niet-Hindu's, of ze nu ooit Sanatan Dharm hebben gevolgd of niet, in een maro willen trouwen. Natuurlijk mogen en moeten Hindu’s daar een mening over hebben Maar heel zelden kijken zij verder naar een situatie waarbij twee op het oog lijkende Hindustanen in een maro trouwen en daar maar alles klakkeloos doen wat ze wordt gezegd. Het is tijd dat Hindustanen niet alleen kritisch kijken naar niet-Hindu's die een paar elementen pakken uit Sanatan Dharm, maar ook naar hun eigen volk dat misschien alles doet uit Sanatan Dharm, maar zonder enige overtuiging.

De Surinaams-Hindustaanse opvoeding in Nederland

2009-01-14T10:17:00.000-08:00

Toen Hindustanen van Suriname naar Nederland zijn gegaan, hebben zij een heleboel met zich meegenomen: taal, cultuur en niet te vergeten hun Dharm. Eén van de dingen die ze ook hebben meegenomen is de Surinaams-Hindustaanse opvoeding.

Deze Surinaams-Hindustaanse opvoeding draaide alleen om het grootbrengen van kinderen. Wanneer er serieuze familiezaken werden besproken, moesten kinderen altijd buiten gaan spelen. Wanneer er werd gesproken over de dingen die mohammedanen Hindu’s hebben aangedaan, moesten ze buiten gaan spelen en wanneer vader en moeder zaken met elkaar moesten bespreken, moesten de kinderen weer buiten gaan spelen. Daarnaast werd tegenspraak niet geduld: bij het minste geringste kregen ze al een kwade blik toegeworpen of nog erger.

Overal werden ze buiten gehouden, behalve bij één ding: de ouder-kind relatie en dat is de reden dat de meeste van deze mensen wel goede ouders zijn. Verder missen zij een groot deel van hun ontwikkeling: ze weten bijna niets over de verschrikkingen die ons volk heeft meegemaakt en weten ook niet goed hoe ze met hun partner om moeten gaan.

Deze kinderen zijn inmiddels volwassen, wonen in Nederland en hebben kinderen die in dat land moeten opgroeien. Opgevoed worden ze met exact dezelfde Surinaams-Hindustaanse opvoeding. De vraag is of dit wel hier past.

Nederland heeft een multiculturele samenleving vol met onder andere mohammedanen. Vanwege hun opvoeding leren deze Nederlands-Hindustaanse kinderen niets over de geschiedenis van Hindu’s, met name over de 1000 jaar dat ze onderdrukt werden door mohammedanen, want de ouders hebben zelfs niets geleerd en dus weten ze niet wat ze hun kinderen kunnen leren. Deze kinderen zijn zich dus niet bewust van de gevaren in deze samenleving.

Deze kinderen, die hier in Nederland opgroeien, mogen ook niet tegen hun ouders ingaan. Dat is brutaal, al zeggen ze het netjes en zelfs al hebben ze gelijk. Ze krijgen te horen dat ze hun mond moeten houden, waardoor ze zich niet leren uiten. En dit is juist zo belangrijk in deze maatschappij. Zonder mond kom je nergens, maar dit word je niet aangeleerd.

Deze Hindustaanse kinderen zijn de dupe van een statische opvoeding. Hun ouders geven hen precies dezelfde opvoeding die zijzelf hebben gehad, maar Nederland is een ander land met andere omstandigheden dan Suriname en de opvoeding moet daaraan worden aangepast. Nog steeds moeten de Hindu normen en waarden worden doorgegeven, maar een kind moet ook zelfstandig kunnen meedraaien in de maatschappij. En dat is iets waarvoor ouders echt moeite zullen moeten doen, ze gaan moeten kijken hoe het er allemaal aan toegaat en hoe het beter kan. Zij zijn per slot van rekening degenen die ervoor moeten zorgen dat hun kinderen klaargestoomd worden voor het leven.

Dat hun ouders zo zijn opgevoed, daar kunnen die kinderen niets aan doen. Maar dat hun kinderen zo worden opgevoed, daar kunnen die ouders wel wat aan doen.

Zonen als diamant

2008-10-19T02:38:00.000-07:00

Wanneer Hindustanen kiezen om kinderen te krijgen, hebben ze liever een zoon. Ze denken aan het voortbestaan van hun familie en dat moet via die zoon. Waar ze niet bij nadenken is dat daarvoor ook een dochter nodig is, niet die van hen, en als iedereen dus zo zou denken zou niemands familie voortbestaan.

Het is niet altijd zo dat ze per se geen dochter willen, maar de zoon heeft een voorkeur. Ze hebben ook liever dat het eerste kind een zoon is en logisch, dan kan de grote broer letten op alle anderen. Het allerbelangrijkste is natuurlijk een gezond kind en het eerlijkste is om een jongen en een meisje te hebben. Voor jouw familie en die van een ander, maar helaas kun je niet alles beïnvloeden.

Hindustanen zijn vaak erg trots wanneer ze een zoon hebben. Dat zie je aan hoe er met het kind wordt omgegaan. Overdreven “dulaar”. Alsof het hebben van zoon een garantie is dat het goed zal gaan met de familie.

Ook naarmate die jongen ouder wordt, blijft hij een bevoorrechte positie houden in de ogen van die ouders en dochters zullen dat zeker merken. Ze zien dat die zoon als een diamant wordt behandeld. Hij mag geen enkel schrammetje oplopen, hij mag dus niet vechten, ook niet als de familie wordt bedreigd, want hij is de enige zoon en stel dat ie doodgaat? Daar staat tegenover dat de meisjes keihard moeten werken. Hij mag gaan en staan waar hij wil en zij moeten thuis blijven om het huishouden te doen.

Natuurlijk is er verschil tussen de plichten en verantwoordelijkheden van man en vrouw, maar dat betekent niet dat je die jongen niets bij moet brengen en alles voor hem moet doen. Hoe gaat hij leren op zijn eigen benen te staan? Hoe gaat hij leren om een man te zijn? Mannen van 30 die vragen of de boormachine recht of schuin gehouden moet worden hij het boren of mannen van 20 die hun brood belegd krijgen, zijn hier een uitermate goed voorbeeld van.

Dit brengt ons tot het verschil in de opvoeding van jongens en meisjes. De een heeft alle vrijheid en de ander niet. De een heeft ook meer bescherming nodig dan de ander, maar dit betekent dus dat je een dochter hebt die als Assepoester wordt behandeld en een zoon die niet weet hoe hij moet werken. En die dag dat hij er alleen voor staat, gaat hij niet eens kunnen koken, want elke keer als hij de keuken inging om te leren koken werd hij eruit getrapt. Alleen die dochter moest het leren. Zelfs voor overleven is hij dan dus afhankelijk en afhankelijk zijn is het ergste wat je kan zijn als man.

Misbruik door arme Hindustanen

2008-10-15T05:56:00.000-07:00

Voordat Navratri begon luisterde ik naar een podcast van Bill Cunningham, een Amerikaanse radiopresentator. Hij had een vaste beller aan de lijn en was in een discussie met deze vrouw verwikkeld. Het ging om de slechte Amerikaanse economische situatie en hij zei dat hij het zat was om te moeten betalen voor arme Amerikanen die een mobiele telefoon willen. Hij betaalt daar natuurlijk indirect voor via belastingen en dergelijke en heeft die man ongelijk?

In diezelfde paar dagen dat ik deze uitspraak hoorde, was ik bezig het een en ander uit te zoeken over verzekeringen en toen stuitte ik op het solidariteitsbeginsel dat wij in Nederland kennen. Dat betekent dat werkende mensen meebetalen aan de kosten die de overheid maakt voor onder andere bejaarden, werkelozen en arbeidsongeschikten. De werkelijke ziektekosten die worden gemaakt, bijvoorbeeld bij een ziekenhuisopname, zijn natuurlijk vele malen hoger dan wat aan de patiënt wordt doorberekend en dus wordt dit vanuit de overheid gefinancierd.

Ik begon toen een link te leggen tussen die uitspraak en dat zaken door de overheid worden gefinancierd. Dat kennen we namelijk ook hier in Nederland en de belastinggelden worden voor van alles gebruikt zonder dat de belastingbetaler daar inspraak op heeft.

Het is opvallend hoe Hindustanen zich in dit land gedragen, vooral wanneer ze arm zijn. Als ze een beetje geld hebben beginnen ze gelijk van alles te kopen. Duur huis, dure meubels, dure tv, die “Biggie Mang Waggie” natuurlijk en noem maar op. Ze willen laten zien dat ze rijk zijn, want ze zijn dat niet en natuurlijk willen ze status hebben. Echter kunnen ze dit alles niet betalen dus plunderen ze de rekeningen van hun kinderen. Dat is niet genoeg dus nemen ze nog een extra lening erbij. En als ze krap zitten tja, dan moeten de kinderen ook maar een steentje bijdragen bij het aflossen.

Dat deze mensen dit doen, is helemaal hun eigen zaak. Maar wanneer ze ziek worden en die kosten worden betaald van mijn belastinggeld is het ook mijn zaak en dus eigenlijk die van ons allemaal. Deze mensen geven geld uit als water en houden geen rekening met plotselinge kosten, bijvoorbeeld wanneer iemand ziek wordt. Nu hebben ze geluk want het wordt hier allemaal betaald voor je, maar als dat niet zo zou zijn dan zouden ze het voelen. De hardwerkende man is dan weer de pineut. Deze mensen hebben een privilege waar ze gebruik van mogen maken, daar moeten ze dan ook wel verantwoordelijk mee omgaan.

Ik ben niet tegen het solidariteitsbeginsel. Sterker nog ik vind dat bejaarden, arbeidsongeschikten en minder bedeelden best een helpende hand mogen krijgen, maar dan moeten ze het wel verdienen en hier geen misbruik van maken.

Christelijke genezers

2008-10-15T05:51:00.000-07:00

We kennen allemaal wel van die Christelijke programma’s, waarbij een zogenaamde genezer rondloopt en daar mensen slaat, duwt, uitscheld, geesten verdrijft en weet ik allemaal wat nog meer doet. Altijd zien we dat de persoon die ziek is beter wordt. “Dat is een geweldige dokter!” Tenminste dat denk je dan en daar ga je naartoe.

Ook een heleboel Hindustanen zien soort dingen, denken niet na, geloven er gewoon in
en gaan naar zulke genezers toe. Ze geloven dat zulke personen de meest erge ziektes kunnen genezen en dus ook dat hun problemen als sneeuw voor de zon zullen verdwijnen.

Het is heel erg om te zien dat hordes Hindustanen als een kip zonder kop hierop aflopen. Mensen van wie je zou zeggen dat ze een behoorlijke mate van intelligentie hebben omdat ze Sanatan Dharm volgen, gebruiken dit intellect niet. Ervan uitgaande dat ze dat hebben tenminste. Want daaraan mag je zeker wel gaan twijfelen als ze afgaan op wat de televisie hen wijst.

Deze Hindustanen gaan dus daarnaartoe en ze worden ingepakt met mooie woorden. Die genezers en hun mensen, want ze werken natuurlijk niet alleen, laten die Hindustanen denken dat hun problemen opgelost zijn door middel van hersenspoeling en dergelijke en dan worden die Hindustanen automatisch Christen. Ze laten alles achter waarvan ze weten dat het goed is, alles wat ze hun hele leven hebben gedaan. Na een tijdje komen ze erachter dat hun problemen nog steeds niet zijn opgelost, maar ze zijn dan te trots en te koppig om terug te keren naar Sanatan Dharm dat ze echt naar Bhagvaan zal brengen.

Als je een probleem hebt, dan zal het aannemen van een bepaalde cultuur dat probleem niet oplossen. Ook al worden bepaalde dingen in het Christendom niet geloofd, die wij wel kennen in Sanatan Dharm, dat betekent niet dat ze niet bestaan.

En over die mensen in een rolstoel die opstaan: de Britse Oxford University heeft onderzoek gepleegd waaruit is gebleken dat mensen die in God geloven meer pijn kunnen verdragen. Dus ik geloof wel dat iemand die slecht ter been is en in een rolstoel zit, kan opstaan en zelfs een rondje kan lopen.... voor een paar minuten totdat de camera niet meer op hem is gericht.

Ouders die hun kinderen bestelen

2008-05-25T00:28:00.000-07:00

“Geld is de motor van de maatschappij.” Dit is niet hoe het hoort te zijn, maar tegenwoordig is het toch echt zo. Geld is iets waar we niet zonder meer kunnen, zelfs om in onze primaire levensbehoeften te kunnen voorzien hebben we geld nodig. Zonder geld krijg je niets gedaan. En dat geldzaken ook problemen met zich mee kunnen brengen, hoef ik vast niet uit te leggen.

Het is niet onvoorstelbaar dat er gezinnen zijn, die het niet zo breed hebben en dus moeilijk hebben met deze situatie. Dit is met name op te merken bij alleenstaande ouders en meestal werken de (oudste) kinderen dan ook om de rekeningen te kunnen betalen. Ik heb respect voor deze kinderen, omdat zij een deel van hun tijd opofferen om het gezin draaiende te houden. De tijd die zij juist zouden kunnen gebruiken om te studeren zich te ontwikkelen of gewoon kind te zijn, want deze kinderen zijn gedwongen sneller volwassen te worden.

Er zijn echter ook gezinnen, waarbij beide ouders nog aanwezig zijn, die het niet al te breed hebben. Toch is het is de plicht van ouders om voor hun kinderen te zorgen en dat betekent dus voorzien in eten, kleding, een opleiding en niet te vergeten ook een goede huiselijke situatie. Dat laatste mag zeker niet worden onderschat, maar is niet het onderwerp van deze blog. Voor de overige zaken zijn er financiën nodig, die soms moeilijk op te brengen zijn door deze gezinnen. In deze gezinnen zijn ook vaak kinderen die dan geld bijdragen aan de ouders of juist goed opletten op uitgaven. Helemaal niets mis mee.

Het probleem zit bij die ouders zelf. Ze weten dat zij de kostwinnaars zijn, dat hun kinderen leren en studeren en dus niet zonder meer altijd bij kunnen leggen voor noodzakelijke uitgaven. Niet-werkende kinderen hebben altijd al niet zoveel te besteden, moeten dus lang sparen als ze iets willen hebben en als die ouders geld gaan eisen of continu laten merken dat het financieel minder gaat, voel je je als kind toch wel schuldig en zal je automatisch niet alleen je ouders minder opzadelen met jouw kosten, maar je zal zelfs bijdragen aan hun rekeningen.

Soms kan de situatie zo zijn dat het gewoon niet anders kan, er is geen uitweg en elk gezinslid moet dan maar bijdragen. Daar hoeft niemand zich voor te schamen. De situatie kan wel anders als je ziet dat er grote uitgaven worden gedaan en er zelfs leningen worden genomen om goederen te kopen die niet betaald kunnen worden. Dan moet je toch wel even bij jezelf nagaan dat je het niet al te breed hebt, je geld van je kinderen neemt en toch zulke grote uitgaven doet. Daar hoor je je wel voor te schamen.

Dat is weer één van de vele problemen die de Hindustaanse gezinnen kennen: wie rijk is, hoeft niet te wijzen dat hij rijk is, maar wie arm is moet dat wel doen. De dupe hiervan zijn weer de kinderen van het gezin. Geld hoort niet je prioriteit te zijn in het leven, maar als je eenmaal een beetje geld hebt geef dan je uitgaven wel de juiste prioriteit.

Wordt een mens!

2008-05-23T11:40:00.000-07:00

Een tijdje terug was ik in een bekende fastfoodketen en stond ik in de rij te wachten. Aan de zijkant stond een Hindustaanse jongeman van een jaar of twintig, die zijn twee broodjes aan het inspecteren was. Iedereen die deze jongen zou zien zou hem typeren als een jahuwa (schoft), maar ze zeggen altijd don’t judge a book by it's cover dus misschien moeten we mensen soms het voordeel van de twijfel geven en is deze jongen dus helemaal niet zo.

Op een bepaald moment liep deze jongen naar voren, gooide zijn broodjes op de toonbank en schreeuwde tegen de jongen achter de kassa: “Sjef, er zit geen saus op mijn brood man!” Erg welbespraakt was deze jongeman dus niet, maar toch pakte de medewerker de broodjes op en keek of er saus op zat.

Er bleek wel saus op te zitten en toen de medewerker de jongen daarop wees kreeg hij een grof antwoord terug: “Ik had extra saus gezegd man!” Of dat zo was of niet, weet ik niet, maar volgens de medewerker had de jongeman dat niet gezegd en ging hij toch maar extra saus op het broodje doen. Desondanks schreeuwde de jongen: “Dan houd je die burgers toch!” Maar toen de medewerker terugkwam met extra saus op de broodjes heeft die jongen ze toch meegenomen.

Triest is het dat mensen niet op een normale manier iets kunnen vragen, of ze nu in het gelijk staan of niet. Vergissen is menselijk, dus dat kan iedereen overkomen. Dat is nog geen reden om iemand te gaan uitkafferen omdat hij iets verkeerd gedaan zou kunnen hebben. Nog triester is het als je zelf fout bent. Vaak weten mensen precies dat ze zelf fout zijn, maar ze zijn niet mans genoeg om dat toe te geven en verzinnen dan de ene na de andere leugen om dat te verbergen.

Hindustanen die bekend staan om hun vriendelijkheid, gastvrijheid en ga zo maar door gedragen zich tegenwoordig als onbeschaafde onmensen. Ons volk dat zo geweldig was dat Bhagvaan Zelf voor ons op deze planeet is gekomen, is vandaag de dag zo laag gevallen dat we niet eens weten hoe we tot iemand moeten praten.

Integriteit is een ander probleem onder Hindustanen. We zeggen van alles maar wanneer puntje bij paaltje komt, zijn we allang vergeten wat we hebben gezegd en houdens ons dus niet aan ons woord. Ditzelfde geldt ook als het gaat om het volgen van de Dharm. We zeggen wij zijn Sanatan Dharmi, maar volgen we alle regels? Nope. Het is niet makkelijk om alle regels te volgen, maar je moet gewoon je best doen meer niet.

En dan heeft deze jahuwa ook nog eens met eten gegooid. Nog een extra zonde die hij op zich neemt, de ene zonde brengt automatisch de andere met zich mee zolang je niet de keus maakt om het goede te doen en je leven te beteren. Eten dat wij te horen offeren aan Bhagvaan is voor deze jahuwa zo onbelangrijk dat hij er geen respect heeft en ermee durft te gooien. Er zijn miljoenen Hindu’s die niet eens eenmaal per dag een maaltijd kunnen nuttigen en hier wordt het niet eens gerespecteerd. Het wordt gezien als iets vanzelfsprekends. Als deze jongen in zijn volgende leven doodgaat van de honger, zal hij er wel anders over denken.

Niets op deze wereld is vanzelfsprekend. Je hebt het omdat je ervoor hebt gewerkt en als je dat niet in dit leven hebt gedaan, heb je het wel in een vorig leven gedaan. Waardeer wat je hebt, koester dat en vergeet nooit dat je alles, wat je denkt te hebben, heel gemakkelijk kwijt kan raken, want in principe is het niet eens van jou. Gedraag je niet als een jahuwa, maar wordt een mens. En als je dat wil, is er maar één weg die je kan volgen: Sanatan Dharm.

Weerstand van baby’s

2008-04-23T03:26:00.000-07:00

Wanneer er een baby is geboren, is iedereen door het dolle heen. Iedereen is blij en gelukkig en wil meteen het kind zien. Helaas heeft niet iedereen goede intenties met het kind, maar dat is niet altijd te zien.

Vooral Hindustanen willen meteen al spelen met pasgeboren kinderen en denken er niet bij na wat voor effecten dat kan hebben op die kinderen zelf. Een pasgeboren baby is erg gevoelig en heeft geen weerstand tegen de negativiteit van mensen. Deze moet nog worden opgebouwd en dat heeft tijd nodig.

Een ieder is dus in staat om een kind te beïnvloeden, bewust of onbewust. De gevolgen kunnen erg groot zijn, zo kan een baby ziek worden en kan de schade een blijvende invloed hebben op de rest van zijn leven. Dat is iets wat niemand zijn kinderen wil aandoen.

Een pasgeboren baby’tje kan dus alleen tegen zijn moeder. Het moet zich ontwikkelen en leren omgaan met andere mensen. In sommige gevallen is het zelfs zo dat de vader niet eens in de buurt van de baby mag komen. Laat staan anderen.

Het lijkt misschien bot om tegen iemand te zeggen dat hij niet aan je kind moet komen, maar het gaat om het welzijn van je kind. Het is de plicht van ouders om hun kinderen te beschermen en zeker bij baby’s, want zelf kunnen zij het niet.

Dat iemand jou verbied aan zijn kind te komen, betekent niet dat hij jou als slecht mens betitelt. Het heeft er gewoon mee te maken dat een baby makkelijk beïnvloedbaar is en de ouders geen enkel risico willen nemen. Dit is iets wat Hindustanen moeten leren begrijpen. En wat Hindustanen moeten leren doen is tegen mensen zeggen dat ze niet in de buurt van hun pasgeboren baby’s moeten komen.

Laten we eerlijk zijn, wij willen allemaal het beste voor onze kinderen en daar hoort dit gewoon bij. Wie te horen krijgt dat hij uit de buurt van baby’s moet blijven, moet dit niet verkeerd opvatten. Integendeel, hij moet juist bij zichzelf te rade gaan en zichzelf in de schoenen van de ouders plaatsen. Dan gaat hij het wel begrijpen, want dan gaat het om zijn eigen kind.

Verantwoordelijkheid afschuiven

2008-04-22T04:39:00.001-07:00

Inmiddels moet het wel duidelijk geworden zijn dat de regels die Sanatan Dharm kent, gemaakt zijn voor het welzijn van de mensheid. Bhagvaan wil hebben dat wij gelukkig zijn en allemaal opbloeien en Hij heeft ons alles gegeven om dat ook mogelijk te maken. Echter zijn we vaak niet gelukkig en dat komt omdat wij geen gebruik maken van datgeen Hij ons heeft gegeven.

Samengevat komt het hierop neer: wij doen niet wat Bhagvaan heeft gezegd. Met andere woorden: wij volgen Zijn regels niet. En wie dat niet doet, die moet de gevolgen gewoon accepteren.

Vaak weten Hindustanen ook niet wat wel en niet gedaan hoort te worden in bepaalde situaties. Dat kan, tegenwoordig heerst er grote onwetendheid en deze onwetendheid is de bron van vele zonden. We leven nu dan wel in een tijdperk waar slechtheid overheerst, maar dat betekent niet dat we die onwetendheid goed kunnen praten.

Als mensen gewezen worden op dingen die ze fout hebben gedaan, wijzen ze altijd hun vinger naar een ander. Ze proberen de schuld af te schuiven: “Die Pandit heeft me dat niet verteld.” Moeten Pandits ons dan alles voorkauwen? Hoe lang zullen we door blijven gaan om onze verantwoordelijkheden op anderen af te schuiven?

Het mag dan inderdaad zo zijn dat Pandits meer weten dan wij en het is ook hun taak om ons te onderwijzen, maar het is onze taak om naar hen toe te stappen wanneer wij iets willen weten. Zij moeten niet continu achter ons aan zitten om te vragen of wij iets nodig hebben.

Daarnaast is dit ook een hele zwakke smoes. We leven nu in een tijd waar Internet op de hoek van elke straat te vinden is en waar Internet is, daar is informatie. En waar informatie beschikbaar is, is geen plaats voor onwetendheid. De schuld geven aan je ouders is er dus ook niet meer bij.

Laten we het ook eens van de andere kant bekijken. Hoevaak hebben Pandits niet gezegd dat we dit zus en zo moeten doen? Hoevaak hebben we niet geluisterd? Omdat ze toch het beste met ons voor hebben, gaan ze ermee door en flink ook. Maar het is niet meer dan logisch dat ze hier moe van worden en na een tijdje ermee ophouden. Als het dan toch uiteindelijk misgaat, ziet men in dat men had moeten luisteren en gaat men huilend naar die Pandit, want hij moet het probleem oplossen. Er moet een probleem worden opgelost, terwijl het voorkomen had kunnen worden.

We brengen dus onszelf in de problemen, terwijl dat helemaal niet nodig is. We accepteren ook niet dat dit zo is, we zijn niet eerlijk tegenover onszelf. Het is ook pijnlijjk om te zeggen dat je je hele leven al fout bent geweest, dus geef je de schuld maar aan een ander. Wat we ook doen, de waarheid kunnen we niet veranderen.

Wie het goed wil hebben, gaat daarvoor moeten werken. De eerste stap is het nemen van je eigen verantwoordelijkheid en beginnen onze heilige geschriften door te nemen en toe passen, dan zullen niet alleen Hindustanen, zelfs niet alleen Pandits, maar zelfs Bhagvaan zal dan klaarstaan om jou te helpen.

Hindustanen en regels

2008-04-22T03:06:00.000-07:00

Elk mens is bekend met het fenomeen regels. Regels komen overal ter wereld voor. Denk maar eens aan een land, een bedrijf of zelfs een huis. In een huis bepaalt degene die daar woont de regels en zo bepaalt degene die de Aarde heeft gemaakt welke regels hier gelden.

Velen van de regels die wij vandaag de dag kennen zijn gemaakt door mensen, maar er zijn enkele regels die gemaakt zijn door Bhagvaan. Die regels vinden wij terug in Sanatan Dharm.

Wanneer het gaat om regels die door mensen zijn gemaakt, doen Hindustanen nooit moeilijk. Iedereen is bereid om die te volgen en nooit zal iemand vragen naar een referentie. Zodra we echter beginnen te praten over regels van Sanatan Dharm wordt het al lastig. Deze worden namelijk als eng ervaren of als iets van vroeger. Men wil zich hier helemaal niet aan houden en dat terwijl een regel juist iets is waaraan men geacht wordt zich wel te houden.

Heel ironisch is dit: de regels van Bhagvaan wil niemand volgen en de regels van de mens wil iedereen volgen. De regels van de mens zijn niet perfect en moeten continu worden aangepast, want door fouten leert men. De regels van Bhagvaan zijn perfect net als Hijzelf, ze gelden altijd en overal. Toch kiezen mensen en Hindustanen in het bijzonder ervoor om de regels van Bhagvaan aan de kant te schuiven. Sterker nog, velen van hen spelen zelf voor Bhagvaan. Ze prutsen aan Zijn regels en maken er iets heel anders van.

Die regels die wij in Sanatan Dharm kennen, bestaan niet zomaar. Bhagvaan heeft die regels niet gemaakt om ons te pesten, maar om ons te beschermen. Helaas is de gemiddelde Hindustaan te dom en te eigenwijs om dit zelf te bedenken. Hij is teveel bezig met zichzelf, zijn eigen gedachten en wat hij zelf wil.

Wie die regels dus niet wil volgen, moet dat vooral niet doen. Hij helpt zichzelf en zijn familie de verdommenis in. Het heeft zijn voordelen, want zo wordt het Hinduvolk gezuiverd. De sterken worden gescheiden van de zwakken en zo blijven we dus over met een klein maar toch sterk volk. Aan de andere kant is het jammer dat toch zovelen van ons volk dan het onderspit moeten delven en het wordt nog erger, want de kans is aanwezig dat het volk er uiteindelijk toch onder moet lijden.

Wie de regels van Sanatan Dharm en dus die van Bhagvaan en niemand anders volgt, zal zichzelf automatisch beschermen aangezien die regels daarvoor zijn gemaakt. Ook Bhagvaan zal alles in het werk stellen om Zijn volgelingen te beschermen. Behalve dat zullen deze regels ons uiteindelijk leiden naar het ware geluk. Welke reden kan er zijn om deze regels niet te volgen?

De moderne Hindustaan

2008-03-11T06:21:00.001-07:00

We leven tegenwoordig in een moderne tijd. Een tijd waarin iedereen, van wie de voorouders uit India komen, zich Hindustaan noemt. Er zijn zelfs mohammedanen die claimen dat zij Hindustaanse mohammedanen zijn, een identiteitscrisis is het niet?

Als we kijken naar het woord ‘Hindustaan’ zien we dat daarin het woord ‘Hindu’ voorkomt. Een Hindustaan is dus per definitie Hindu. Maar wat is nu een Hindu? Een Hindu is iemand die Sanatan Dharm, ofwel het Hinduïsme, volgt en wordt dan dus ook wel Sanatan Dharmi genoemd.

Een Sanatan Dharmi accepteert de geschriften die Bhagvaan ons heeft gegeven als hoogste autoriteit en hij volgt deze dan ook strikt. Regels zijn duidelijk te vinden in de geschriften en de geschriften zeggen duidelijk dat we ons leven moeten inrichten naar de standaarden die de geschriften ons bieden.

Iemand die dus juist die dingen doet die Bhagvaan afraadt of zelfs verboden heeft, volgt de geschriften niet en is dus geen Hindu. Ditzelfde geldt voor iemand die mensen aanspoort dit soort dingen te doen. Dit is gedrag dat niet past bij een Hindu, want het gaat regelrecht tegen de geschriften in.

Nu dit duidelijk is kunnen we kijken naar de huidige maatschappij, waarin we een onderscheid kunnen maken tussen de traditionele en de moderne Hindustaan. Het verschil zit hem hierin dat de traditionele Hindustaan de geschriften volgt en de moderne Hindustaan slechts deels of helemaal niet. De laatste is dan ook geen Hindustaan.

Toch noemt hij zich wel zo, want zijn voorouders komen uit India en waren wel echt Hindu, dus hij is het ook. Het gaat automatisch, maar zo werkt het niet. Een Hindu handelt volgens de geschriften en wie dat niet doet is dus geen Hindu.

Tegenwoordig behoort de meerderheid van alle Hindustanen, en dit geldt vooral in het Westen, tot de moderne Hindustanen. Zij kijken misschien naar de geschriften, maar nemen slechts datgene over wat ze leuk vinden en waar ze niet mee kunnen leven, laten ze achterwege.

Ze volgen dus niet alles, maar slechts een deel en dat terwijl volgens de definitie een Hindustaan alle regels volgt. Dit betekent dat iemand dus een deel van Sanatan Dharm volgt en dus slechts voor een deel Hindustaan is. Maar van tarwe kunnen we ook niet zeggen dat het gelijk is aan brood, terwijl het er toch wel inzit.

Op deze manier zouden we één miljard soorten Sanatan Dharm hebben en dat is onmogelijk. Er is maar één Sanatan Dharm en dat is die Sanatan Dharm die Bhagvaan ons heeft gegeven.

Elke moderne Hindustaan past de definitie van de woorden Hindustaan en Hindu zodanig aan dat hijzelf onder deze definitie valt, maar de definities van deze woorden zijn niet door de mens gemaakt, maar door Bhagvaan gegeven. Dat is dat ene wat ze vergeten, ze kunnen aanpassen wat ze willen maar Bhagvaan werkt niet volgens wat zij goed vinden, maar wat echt goed is.

Het is nooit te laat om je leven te beteren en alles wat je goed doet neem je mee naar je volgende leven. Bhagvaan Zelf heeft gezegd dat het niet altijd even makkelijk is alles te volgen, maar het gaat erom dat je het probeert en je best doet. En zelfs de grootste zondaar op deze wereld kan bij Bhagvaan terecht, dus waarom zouden wij dat niet kunnen?

Bhagvaan vergeten

2008-03-08T04:20:00.001-08:00

Bhagvaan spreekt Zelf in Zijn eigen Gita over mensen die Hem benaderen en naar Hem op zoek gaan. Hij legt uit dat vier soorten mensen Bhagvaan zoeken: wie lijdt, wie kennis zoekt, wie voorspoed wenst en de wijze die op zoek is naar Absolute Waarheid.

In deze tijd zien we dan ook heel vaak dat mensen pas naar Bhagvaan gaan wanneer ze Hem nodig hebben. Wanneer ze lijden of problemen hebben. Dan pas beginnen ze te bidden, naar de mandir te gaan of bhakti uit te voeren. Dat is helemaal niet erg, beter laat dan nooit en Bhagvaan zal zeker wel helpen.

Gedurende deze periode gaat het langzamerhand beter. Er verschijnt steeds meer licht in het leven en mensen beginnen de kracht te voelen die Bhagvaan ze geeft. Zo gaan de problemen voorbij en lijden deze mensen niet meer.

Wat we dan zien is dat ze zich steeds minder bezighouden met bhakti en Bhagvaan gewoon vergeten. Ze houden gewoon op Hem te dienen. Ze voelen zich goed, alle problemen zijn voorbij en ze denken dat ze genoeg kracht hebben gehad voor de rest van hun leven. Maar als de volgende crisis komt, vinden ze hun weg naar Bhagvaan wel weer terug. En wanneer alles voorbij is laten ze Hem weer.

Mensen krijgen klappen in het leven en vaak zijn ze ook bedoeld om iets duidelijk te maken. Maar deze mensen die steeds in dezelfde vicieuze cirkel terechtkomen zien daar niets in. Zelfs niet dat ze door moeten gaan met het vereren van Bhagvaan. Wanneer het ze uitkomt roepen ze Bhagvaan en als ze Hem niet meer nodig hebben, laten ze Hem links liggen.

Bhagvaan is er altijd voor ons, op ieder moment van de dag en Hij kijkt niet naar of het Hem uitkomt of niet. Nu moeten wij onze houding tegenover Bhagvaan bepalen. Geven wij ons onvoorwaardelijk over? Gaan we Bhagvaan iets teruggeven van datgene wat Hij allemaal aan ons heeft gegeven?

Laten we eens ophouden te kijken naar wat Bhagvaan kan doen voor ons, laten we kijken naar wat wij kunnen doen voor Hem.

Jodhaa Akbar

2008-03-07T06:30:00.001-08:00

Jodhaa Akbar is een nieuwe Bollywoodfilm die onlangs is uitgekomen en deze blijkt vrij populair te zijn. In Nederland gaan Hindustanen namelijk massaal naar de bioscoop om deze film te bekijken. Een prachtige film, leuk liefdesverhaal etc. we kennen het allemaal wel.

Weten Hindustanen wel waar ze mee bezig zijn? Waarom is er in de eerste plaats een film gemaakt over Akbar? Hij stamt af van een familielijn die altijd grootse moeite heeft geïnvesteerd in het toegevoegen van Hinduvrouwen aan hun harems en het onderwerpen van zoveel mogelijk Hindu’s.

Akbar is hierop geen uitzondering. Wanneer hij niet kreeg wat hij wilde, moordde hij vele dorpen uit, maar daarvan is niets te zien in deze film. Hij alleen al is verantwoordelijk voor de dood van honderdduizenden Hindu’s, maar daarover wordt gezwegen. Hij wordt neergezet als iemand die zich niet met zulke zaken inliet. Het tegendeel is waar.

Als er dan een film gemaakt moet worden over Akbar, wat overigens helemaal geen probleem hoeft te zijn, zorg dan dat de waarheid wordt getoond en niet een of ander politiek correct fictief verhaaltje.

Dan is er nog het andere: waarom gaan zoveel Hindustanen naar deze film? Is het om mooie acteurs en actrices te bekijken? Kennen zij hun eigen geschiedenis niet? Weten ze niet dat ze zo meewerken aan de ontkenning van de verschrikkingen die ons volk heeft meegemaakt onder de mohammedanen? Dit is een schande!

Een zeer belangrijk deel van onze geschiedenis dat ervoor heeft gezorgd dat Hindu’s overal op de wereld leven, en dat ook niet altijd in de beste omstandigheden, wordt zo ontkend.

Hindustanen moeten ophouden mohammedanen op te hemelen en voor ze op te komen of ze dat nu bewust doen of onbewust. Ze moeten zich bewust worden van de geschiedenis van het Hinduvolk, want uit dat verleden gaan wij moeten leren als wij willen hebben dat onze nakomelingen over een paar generaties nog op deze planeet rondlopen.

Deze film moet door alle Hindustanen over de hele wereld geboycot worden en voor wie meer wil weten over de zo belangrijke geschiedenis van het Hinduvolk, ga dan naar het Hindu Holocaust Museum van
SanatanDharm.net

Kinderen of liefde?

2008-02-07T14:25:00.001-08:00

Onlangs sprak ik met een kennis die ik een hele tijd geleden voor het laatst had gezien. We gingen een beetje bijpraten en hij vertelde me over zijn wel en wee. Toen bleek dat hij was verhuisd en aangezien hij een student is in Nederland is het niet gek dat hij op kamers gaat wonen. Tenminste ik dacht dat hij dat ging doen, want hij zei dat hij wel alleen ging wonen. Naarmate het gesprek vorderde vertelde hij dat zijn moeder voorgoed naar Suriname zou gaan en dat dat de reden was voor zijn verhuizing. Toen ik hem vroeg waarom zijn moeder dit had besloten zei hij: “Nieuwe liefde he?”

Zijn ouders zijn gescheiden en hij heeft al bijna geen contact met zijn vader. Zijn vader reist namelijk heel voor zijn werk en verblijft soms maandenlang in het buitenland. Het is altijd lastiger om kinderen op te voeden wanneer twee mensen gescheiden zijn, maar dat neemt niet weg dat de vader nog steeds verantwoordelijk is voor zijn kind. Hoe gaat hij deze verantwoordelijkheid nakomen als hij aan de andere kant van de wereld zit?

Dat die jongen zijn vader niet ziet, is voor hem niet zo een probleem. Dat hij zijn moeder niet gaat zien, is wel erg. Al jarenlang leeft hij met haar samen en voedt zij hem in haar eentje op. Hij gaat haar heel erg missen als ze weg is, maar toch gaat ze. En waarom? Om een man!

Als moeder, en ook als vader natuurlijk, zonder partner horen de kinderen op de hoogste plaats te staan. Ze hebben het recht niet om op te zoek te gaan naar een partner. Het is niet makkelijk om alleen te zijn, maar er moet gehandeld worden in het belang van de kinderen. Een kind heeft uiteraard zowel een vader als een moeder nodig, maar in sommige gevallen heeft een kinds slechts één van de twee. Vaak wordt dit dan als smoes gebruikt om een partner te zoeken, zodat hij/zij die rol kan vervullen die het kind mist. Dit is niet nodig, want er moeten genoeg mannelijke of vrouwelijke familieleden zijn die in kunnen springen om die missende vader- of moederrol kunnen vervullen.

Aan de andere kant is het wel goed dat ze die jongen niet meeneemt, hij blijft wel moederziel alleen achter, maar zal niet getrained worden in een bepaalde richting die niet bij hem en zijn kul hoort. Dat is wel wat er gebeurt wanneer ouders hertrouwen, de kinderen krijgen een hele andere training, worden opgevoed met een hele andere mentaliteit en het volg is dat zij die plichten gaan uitvoeren die voor anderen bedoeld zijn. Dat terwijl Bhagvaan duidelijk zegt dat het beter is te sterven tijdens het uitvoeren van je eigen plichten, dan dat je die van een ander perfect uitvoert.

Bij alles wat we doen moeten we rekening houden met de regels van Sanatan Dharm en onthouden dat we het doen voor Bhagvaan. Dat geldt dus ook voor het krijgen van kinderen en ook het opvoeden, hoe moeilijk dat ook mag zijn en met zijn hoevelen we dat ook doen. Uit zelfzuchtigheid op zoek gaan naar een partner omdat deze liefde wordt gemist is een zwakke smoes. Ouders moeten blij zijn dat de kinderen hebben, zij geven hun ouders ook liefde. Helaas denken niet alle ouders in deze tijd zo en is het voor hen een simpele keus. Wat is belangrijker: kinderen of liefde?

De situatie van Brahmans

2008-01-14T10:33:00.000-08:00

Brahmans hebben altijd al een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van het Hinduvolk. Zij waren degenen die kinderen onder hun hoede namen om hen op te leiden en te vormen tot goede Hindu’s, zodat zij later als volwassenen in staat waren hun plichten uit te voeren. Altijd hebben zij koningen geadviseerd in het belang van hun volk en natuurlijk waren zij er ook wanneer er puja’s moesten worden gedaan. Ook waren zij diegenen die huis en haard moesten verlaten en voorop gingen in de strijd voor bescherming van Sanatan Dharm als er geen kshatriya’s waren die dit deden.

Brahmans hebben vele offers moeten maken voor het behoud van Sanatan Dharm en het welzijn van het volk en in vroeger tijden was men de Brahmans ook altijd dankbaar hiervoor. Tegenwoordig lijken Hindu’s dit alles te zijn vergeten, ze denken niet eens aan wat hun eigen voorouders voor hen hebben opgeofferd, laat staan dat ze gaan denken aan de offers van Brahmans.

In deze tijd waarderen ze offers die toendertijd zijn gemaakt niet, maar erger is dat Hindu’s Brahmans zelfs aanvallen en discrimineren. In Tamil Nadu bijvoorbeeld is 70% van de overheidsbanen gereserveerd voor mensen die geen Brahman zijn. Ditzelfde geldt voor plaatsen op scholen. Daarnaast houden Hindu’s er om de een of andere reden van Brahmans altijd te dissen. Er zijn ook gevallen dat Brahmans lichamelijk zijn aangevallen. Brahmans zijn ook mensen die moeten eten en hun plicht moeten uitvoeren net als wij, maar het wordt hen knap lastig gemaakt met alle vooroordelen die er zijn over Brahmans.

Het probleem is dat iedereen denkt dat Brahmans hoog zijn, maar varnashramdharma (het kastestelsel genoemd door de westerlingen) heeft niks te maken met hoog en laag. Het heeft te maken kwaliteiten, verantwoordelijkheden, plichten en karma. De fout zit hierin bij ons Hindu’s, wij luisteren liever naar een westerling die iets gaat vertellen over Sanatan Dharm dan dat wij naar een Brahman toegaan om iets te vragen of dat we zelf onze boeken pakken om iets te lezen. Met een Brahman, die is opgeleid om te onderwijzen over Dharm, durven Hindu’s nog in discussie te gaan, hun geschriften durven ze nog in twijfel te trekken, maar wanneer een westerling iets heeft gezegd nemen ze dat meteen aan voor waar.

Shudra’s zijn uit de voeten van Bhagvaan gekomen, maar dat betekent niet dat zij de laagsten der mensen zijn. Zij zijn het fundament van de samenleving, de maatschappij is op hen gebouwd. Zonder hen zou het Hinduvolk niet eens goed kunnen bestaan. Vaishya’s zijn uit de handen van Bhagvaan gekomen, omdat zij moeten zorgen voor het reilen en zeilen van de maatschappij, handel is hun voornaamste taak. Kshatriya’s zijn gekomen uit de borst van Bhagvaan, omdat zij moeten kunnen incasseren. Zij zijn er voor bescherming. En dan hebben we de Brahmans. Zij zijn gekomen uit het hoofd van Bhagvaan, maar dat betekent niet automatisch dat ze hoog zijn. Het is hun taak om het volk te leiden, logisch aangezien zij belast zijn met het onderwijs en dus de geschriften kennen. Het is hun verantwoordelijkheid om te zorgen dat het volk zijn plichten en verantwoordelijkheden kent, zodat het Hinduvolk kan blijven bestaan. Wie zijn wij om mensen met zo een zware taak te veroordelen en tegen te werken?

Zoals een lichaam niet compleet is zonder voeten, handen, borstkas of hoofd, zo is een maatschappij zonder Brahmans, Kshatriya’s Vaishya’s of Shudra’s ook incompleet. We zijn allemaal even hard nodig en moeten samenwerken om allemaal lang en gelukkig te kunnen leven. Als er ook maar slechts één van deze varna’s ontbreekt, het maakt niet uit welke, dan zal de maatschappij instorten. Dat is slechts een kwestie van tijd.

Brahmans zijn dus zeker nodig en door hen uit te sluiten, te discrimineren etcetera brengen Hindu’s zichzelf alleen maar in de problemen. Er zijn vaak pogingen gedaan Hindu’s te bekeren en zelfs Sanatan Dharm van de Aarde te vegen, maar het is wel dankzij deze Brahmans dat wij vandaag de dag Sanatan Dharm nog hebben. Dankzij hun inspanningen zijn wij nu nog in staat Sanatan Dharm te volgen.

Ondanks alles dat Brahmans hebben gedaan voor hun Dharm en hun volk, worden zij toch van alle kanten beledigd en nog steeds werken zij keihard voor het welzijn van die mensen die hen niet eens waarderen. Dit geeft juist aan hoeveel respect wij moeten hebben voor Brahmans en hoe dankbaar wij Bhagvaan moeten zijn dat er nog steeds Brahmans zijn op Aarde. Als zij er niet waren zou de toestand van het Hinduvolk nog triester zijn dan deze al is, want wij zouden niet zoveel kennis over Sanatan Dharm hebben als nu.

Brahmans zijn degenen die de zwaarste verantwoordelijkheden hebben aangezien het hun taak is om het volk vanuit de duisternis naar het licht te leiden. Al sinds het ontstaan van de mensheid doen zij dit en ze doen het ook goed, ondanks dat tijden steeds zwaarder worden voor hen. Het allerergste is dat juist die mensen voor wie zij zo hard werken degenen zijn die al hun werk teniet doen en het hen alleen maar moeilijker maken. Brahmans hebben zoveel gedaan voor ons, laten wij nu eens iets terugdoen voor hen.

Kali Yug

2008-01-02T14:42:00.000-08:00

Vandaag de dag leven wij in een moderne tijd. Een moderne tijd waarin alles met de dag steeds slechter wordt, vooral voor ons Hindustanen. De tijd waarin wij nu leven is de Kali Yug en het is bekend dat dit het slechtste tijdperk is van de vier die wij kennen. In Kali Yug wordt van alles geacht fout te gaan, dat is tenminste hoe men denkt. Maar het is zwak om de schuld te geven aan Kali Yug, want wij kunnen van alles zelf bepalen met onze handelingen. In Kali Yug zijn er veel verleidingen en dat maakt van alles moeilijk, maar het is niet onmogelijk. Dat het steeds slechter gaat met de wereld is dus niet te wijten aan Kali Yug, maar aan ons.

Het gaat niet alleen slecht met de wereld, maar ook met het Hinduvolk gaat het slecht en een verbetering zal er alleen aankomen als wij daadwerkelijk daar bewust voor kiezen. Het aantal Pandits daarentegen stijgt exponentieel, als paddestoelen schieten ze uit de grond, maar toch gaat het niet beter met het volk. Dat zegt veel over deze Pandits die ervoor zouden moeten zorgen dat het juist beter gaat met het volk.

De hoofdreden dat het zo slecht gaat, is dat Hindustanen de regels niet volgen. Is dat te wijten aan Kali Yug of kiezen zij er zelf voor? Ondanks dat zij de regels niet volgen noemen zij zich toch Hindustaan of Hindu, iets waar we zeker vraagtekens bij kunnen zetten.

Hindustanen klagen over van alles, maar nemen daarna geen actie. Misschien denken ze dat alles vanzelf goedkomt, maar niks gaat vanzelf. Als je geen moeite doet om naar de kraan te lopen en iets te drinken, zal je dorst niet gelest worden. Doe moeite om van alles goed te krijgen in plaats van alleen maar klagen.

Een ander deel van dit probleem is dat Hindustanen slechts een deel van de regels volgen. Wat in hun straatje past, nemen ze over en wat ze niet leuk vinden laten ze lekker weg. Ze volgen dus slechts een deel van Sanatan Dharm, maar noemen zich een echte Sanatan Dharmi. Is dit ook te wijten aan Kali Yug?

Het wordt nog erger: behalve dat dingen worden weggelaten, zijn er ook dingen die worden toegevoegd en de woorden van Bhagvaan worden ook nog eens verdraaid. Op deze manier is het mogelijk “Bhagvaans” woorden te gebruiken wanneer het deze mensen goed uitkomt. Voorqal mensen die recentelijk “Pandit” zijn geworden is dit aan te rekenen, want zij gedragen zich precies zo. Van een Pandit verwacht je dat hij de woorden van Bhagvaan neemt zoals ze zijn, maar nee, ook deze figuren verdraaien Zijn woorden en leren dat aan het volk. Is dit ook te wijten aan Kali Yug?

Het gevolg hiervan is dat er meerdere “Sanatan Dharms” op Aarde zijn, want iedereen volgt zijn eigen ding en dat terwijl iedere keer dat Bhagvaan op Aarde is gekomen Hij ons hetzelfde heeft geleerd. Er is dus in werkelijkheid maar één echte Sanatan Dharm.

Toch steekt de wereld nu zo in elkaar dat Hindu's vaak iets anders volgen dan hun buurman. Het was allang bekend in vroeger tijden dat dit zou gebeuren en om dit te voorkomen hebben vele mensen hun leven opgeofferd. Dat Kali Yug eraan zat te komen was onvermijdelijk, maar hoe slecht alles zal zijn is in onze handen.

Leven voor jezelf

2007-12-13T10:26:00.000-08:00

We zien vaak dat Nederlandse ouders voor zichzelf leven. Ze hebben kinderen, maar die moeten het grotendeels zelf zien te rooien. Hoe eerder, hoe beter, want wanneer ze 18 jaar zijn moeten ze het huis uit en de ouders hebben dan hun plicht gedaan, zo denken ze.

Het erge hiervan is dat Hindustanen deze mentaliteit steeds meer en meer beginnen over te nemen. De ouders leven voor zichzelf en dus gaan de kinderen ook voor zichzelf leven. Ouders klagen dan wel dat de kinderen niet luisteren, maar is dit wel terecht? Er is geen band tussen ouders en kinderen, er is geen sprake van een gezin, het is gewoon een aantal mensen dat samenwoont, daarmee is alles gezegd.

Zo is de situatie van het gemiddelde Hindustaanse gezin. Ouders zeggen dan wel: “Hoe meer je aan je kinderen geeft, des te minder ze naar je luisteren.” Echter moet je je kinderen niet alles geven wat ze willen, dat is verwennerij en zorgt er ook voor dat een kind verpest raakt. Je moet je kinderen geven wat ze nodig hebben, dat is alles.

Omdat die kinderen voor zichzelf zijn gaan leven, denken ze: “Wat hebben mijn ouders ooit voor mij gedaan?” En dus stoppen ze die ouders op hun oude dag gewoon in een bejaardentehuis, ook al is dat soms helemaal niet nodig.

“Wat heb jij ooit voor mij gedaan?” In het leven draait het er niet om wat een ander kan doen voor jou, maar wat jij kan doen voor een ander. Doe niets omdat je er iets voor terugverwacht, want dan gaat het om jezelf. Het leven draait ook om anderen, je moet niet jezelf op de eerste plaats zetten.

Wanneer je jezelf op de eerste plaats zet, maak je anderen kapot en het valt erg zwaar wanneer je dit eenmaal begint te beseffen. Je maakt niet alleen je familie en vrienden kapot, maar ook anderen. Wat jij doet, zegt en zelfs denkt heeft invloed op anderen, ook al ken je ze niet. Alle mensen zijn op de een of andere manier wel verbonden met elkaar en zo kan het dus gebeuren dat de gevolgen helemaal ergens anders merkbaar zijn.

Het leven draait dus zeker wel om anderen, zelfs je eigen leven hoort niet om jezelf te draaien. Als dat gebeurt, maak je het andere mensen moeilijk, je plaatst ze in lastige situaties en je maakt ze zelfs kapot. Daarnaast verpest je zo ook van alles voor jezelf. Dat je jezelf kapot wil maken is nog tot daaraan toe, maar wat geeft jou het recht om alles voor anderen te verpesten?

Wij allen vormen een deel van een groter geheel en dat is waarvoor wij moeten leven, voor het grotere belang, voor het grotere doel. Een Sanatan Dharmi is niet op Aarde om te leven voor zichzelf, hij is er om de wereld tot een betere plaats te maken. Dat is onmogelijk als je van alles voor jezelf doet of op jezelf betrekt. Er zijn ook dingen in het leven die niks met jou te maken hebben, maar gewoon op je pad afkomen.

Je eigenbelang is datgene wat je moet opofferen. Wees dus niet egoïstisch en egocentrisch op alle gebieden van het leven. Zet jezelf op de laatste plaats, maak jouw belangen ondergeschikt aan die van de grotere zaak en onthoudt dat de wereld niet om jou draait. Jij bent er om een positieve wending te geven aan het draaien van de wereld.

Wanneer je lang genoeg voor jezelf leeft, zie je wel in dat je dingen aan het kapot maken bent, zo niet dan zie je dit zeker wel in tijden dat je het moeilijk hebt, want dan komt alles naar boven.

Als je iets doet, kijk dan goed naar waarom je het doet, voor wie je doet, wat de gevolgen zijn. Ga helemaal terug naar de basis. Denk dus rustig na en houdt rekening met meerdere factoren dan alleen jezelf, dat is zelfs een factor waarmee helemaal op het laatst rekening mee moet worden gehouden als er al rekening mee moet worden gehouden. Doe dingen niet alleen omdat jij het wil, omdat jij het leuk vindt of omdat het jouw voordeel brengt. Leef dus niet voor jezelf.

Verantwoordelijkheden in en om een relatie

2007-12-11T13:45:00.000-08:00

De laatste jaren is het zo dat relaties op steeds jongere leeftijd beginnen. Dat hoeft allemaal geen probleem te zijn mits men weet wat een relatie inhoudt. En of dat zo is, is vaak nog maar de vraag. Een relatie hoort te beginnen in het hoofd en niet in het hart zoals dat vaak wel gebeurt. Kijk naar de kwaliteiten van die persoon, zal hij/zij bijvoorbeeld wel een goede vader of moeder zijn? Werken beide partijen wel volgens dezelfde normen en waarden? Zit je wel op dezelfde golflengte? Dit zijn dingen die eerst vastgesteld moeten worden voordat twee mensen een relatie aangaan. Pas later wanneer je er zeker van bent dat dit een of zelfs dé juiste persoon is mag de relatie afdalen naar het hart en komt liefde er dus bij kijken. Op basis van liefde alleen is het niet verstandig een relatie aan te gaan.

Er moet dus een gemeenschappelijke basis zijn waarop verder gebouwd kan worden in de richting van een relatie. Het beste is dan ook om elkaar beter te leren kennen, vrienden te zijn en een goede vriendschap op te bouwen en dan pas aan een relatie te denken. Dat zal een relatie succesvol maken.

Wanneer twee mensen in een relatie verkeren, moeten zij ook de rest van de wereld niet vergeten. Ze zijn nog steeds een zoon of dochter, een broer of zus en de plichten en verantwoordelijkheden die deze rollen met zich meebrengen mogen niet verwaarloosd worden. De taken, die men had voor de relatie, bestaan ook daarna nog. Ditzelfde geldt ook voor de mensen in je leven. Deze relaties mogen niet ten koste gaan van jouw relatie met je vriend(in). Laat deze mensen niet opeens links liggen.

Het is dus belangrijk om je niet alleen te richten op de relatie en je partner en constant hiermee bezig te zijn. Het leven draait om meer dan dit alleen en de relatie mag dus niet het middelpunt van je leven zijn. Want stel dat het eens een keertje fout gaat, dan stort gelijk je hele leven in.

Natuurlijk heb je naast je verantwoordelijkheden tegenover je ouders, broers, zussen en andere familieleden een nieuwe erbij, namelijk die tegenover je vriend(in). Neem deze ook en gedraag je verantwoordelijk. Blijf wel werken aan de relatie, want deze moet sterker worden. Uiteindelijk moet de relatie natuurlijk leiden tot een huwelijk.

Het leven is misschien wel leuker geworden, maar op bepaalde punten niet makkelijker. Je hebt nieuwe verantwoordelijkheden gekregen en daarnaast moet je de oude ook niet verwaarlozen. Er moet dus als het ware een balans worden gevonden tussen de diverse verantwoordelijkheden die je hebt. Zowel met de verantwoordelijkheden in de relatie als die eromheen moet goed omgegaan kunnen worden. Doe dit ook en zorg dat je geen van allen vergeet.

Bhagvaan of het lot?

2007-12-02T14:49:00.001-08:00

Wanneer iemand wordt geboren, of zelfs al daarvoor, staat het leven van die persoon grotendeels vast. De rode draad is al uitgestippeld, alleen de details moeten nog worden ingevuld. Dit is dus iets waarop wij mensen zelf invloed hebben.

Alle goede en slechte dingen die een persoon tegen zal komen in zijn leven staan dus al vast, maar deze kunnen dus ook veranderen. We kunnen de slechte dingen veranderen, maar we moeten niet vergeten dat we ook de goede dingen kunnen veranderen.

Dit alles is afhankelijk van de handelingen die wij uitvoeren. Wat je zaait zal je oogsten en zo is het maar net. Wie goed handelt, zal iets goeds krijgen en wie fout handelt zal iets fouts krijgen. Een ieder is zelf verantwoordelijk voor de handelingen die hij uitvoert, daarvan kan hij niemand anders de schuld geven.

Vaak als er iets slechts gebeurt in iemands leven, wordt er gelijk geroepen dat dit staat geschreven in zijn lot. Echter hoeft dit helemaal niet zo te zijn, we beïnvloeden de loop van ons leven dagelijks door middel van onze handelingen en het zou best kunnen dat wij zelf de ellende in ons leven hebben veroorzaakt door verkeerd te handelen. Niemand, behalve jijzelf, bepaalt wat je wel en niet doet.

Ook wordt er wel eens gezegd dat Bhagvaan het zo wil, maar ook dat hoeft helemaal niet waar te zijn. Niet alles gaat zoals Bhagvaan het wil, laten we maar kijken naar de huidige wereld. Zou Bhagvaan echt gewild hebben dat het Hinduvolk zo diep zou vallen?

We kunnen het lot of zelfs Bhagvaan van alles de schuld geven, dat is niets nieuws. In de Mahabharat zien we dat koning Dhritirashtra precies hetzelfde doet. Maar in feite is hij degene die alles een halt toe kan roepen, alleen hij doet het niet. Je kan van alles doen en dit afschuiven op Bhagvaan of het lot, maar dat verandert niet dat jijzelf degene bent die alles in gang heeft gezet.

Bhagvaan legt niemand handelingen op en ook dwingt Hij niemand om bepaalde handelingen uit te voeren. Hoe kan je dan iets op Hem afschuiven? Je kan je de hele dag met je benen op tafel gaan zitten en ervan uitgaan dat Bhagvaan voor alles zal zorgen, maar als er dan niets van terecht komt, omdat jij niets hebt gedaan, moet je niet de schuld ergens anders neerleggen. Je kiest er zelf bewust voor om een handeling uit te voeren en bent dus ook zelf verantwoordelijk hiervoor.

Ieder mens handelt volgens zijn aard net zoals ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Het is wel van groot belang om goed te handelen, want daarvoor zijn wij hier. Wij moeten ons werk goed doen en over de rest hebben wij niets te zeggen. Handel dus niet om een bepaald resultaat of beloning te verkrijgen, maar handel om het handelen. Dan heb je tenminste de helft van je werk al goed gedaan.

Studeren

2007-11-29T13:20:00.000-08:00

Hindustanen leren over het algemeen van huis uit, maar één ding: studeren, studeren en nog eens studeren. Ga naar school, doe goed je best en haal je diploma. Het is niet verkeerd om te studeren en een dimploma te halen, maar een studie moet niet iemands leven gaan beheersen. Het leven draait niet om het aantal diploma’s dat je hebt.

Vaak wordt het wel zo gepresenteerd dat hoe meer diploma’s iemand heeft, hoe beter het is. Maar dat iemand een diploma heeft betekent alleen maar dat hij naar school is geweest. Verder niets. Wat is dan de toegevoegde waarde van een papiertje aan het leven? Betekent het hebben van een diploma dat iemand een goede man, vader of zoon zal zijn?

Dat iemand een diploma heeft behaald is goed, het is knap, een prestatie en zeker niet verkeerd, maar betekent een diploma dat iemand klaar is om mee te draaien in de maatschappij? In vroeger tijden was dat zeker zo. Aan onze oude Hindu universiteiten haalde je niet alleen je diploma, je kwam eruit als beter mens en was klaargestoomd om je hele leven aan te kunnen, tegenwoordig is dat niet zo. Kijk maar naar het aantal mensen dat snel een diploma haalt, begint te participeren in de maatschappij en vervolgens mislukt omdat ze er nog niet klaar voor waren.

Hindustanen moeten goed begrijpen dat het geen noodzakelijke vereiste is in het leven om een diploma te hebben. Ook zonder diploma kunnen mensen in staat worden gesteld hun Dharm uit te voeren en gelukkig te worden. Een diploma kan hierbij helpen, maar dat hoeft niet per se.

Mensen worden gepushed om hun diploma te halen en wel het liefst zo snel mogelijk, zodat ze eerder aan een goede baan komen en een goed inkomen beginnen te verdienen. Een diploma echter biedt hiervoor geen garantie. Hoeveel geschoolde mensen zijn er wel niet werkloos?

In werkelijkheid gaat het dus om twee dingen: tijd en geld. lemand die geld verdient zou financieel gezien goed voor zichzelf en zijn familie kunnen zorgen, maar dit biedt geen garantie dat dit ook daadwerkelijk zal gebeuren. Zorgen voor mensen heeft namelijk ook andere aspecten dan slechts het financiële en deze aspecten leren we niet tijdens een studie. Echter concenteert men zich alleen op het materiële en dat zorgt voor deze gedachtegang.

Men houdt zich zo bezig met het behalen van het diploma dat de prioriteiten in het leven gaan verschuiven. Juist datgene wat belangrijk is in het leven, ons houvast geeft en wel noodzakelijk is wordt uit het oog verloren: Dharm. Dit is één van de redenen dat het Hinduvolk zo zwak is vandaag de dag. Als iemand zijn hele leven heeft geleerd om alleen te leren en daarna te werken, hoe moet hij dan in staat zijn zijn andere plichten en verantwoordelijkheden te vervullen? En het probleem doet zich dan ook voor dat nette afgestudeerde jongeren geen partner kunnen vinden gewoonweg omdat ze sufferds zijn.

Studeren moet dus niet de enige of hoogste prioriteit in het leven zijn. Er moet ook aandacht geschonken worden aan de ontwikkeling van een mens, opdat hij later goed zal kunnen meedraaien in de maatschappij. Het leven bestaat uit meer dan alleen leren en werken, geniet ook van het leven, Bhagvaan heeft niet zomaar als kind op Aarde rondgespeeld.

Het is goed om te gaan voor een diploma, maar vergeet de Dharm niet, want zonder diploma kunnen we wel overleven, maar zonder Dharm gaat dit heel moeilijk zijn. Begrijp ook goed dat een diploma en Dharm hand in hand kunnen gaan. De Dharm kan zelfs worden uitgevoerd via de weg van het diploma. Het is dus zeker niet verkeerd om te studeren, maar vergeet datgene waar het in het leven echt om draait dus niet.

Het pad van Bhagvaan

2007-11-28T14:08:00.001-08:00

Bhagvaan is vele malen op Aarde geweest om ons te laten zien hoe wij moeten leven. Elke keer dat Hij op Aarde is afgedaald, heeft Bhagvaan ons wel iets gegeven wat ons daaraan moet herinnen. Zo heeft Bhagvaan ons bijvoorbeeld de Bhagavad Gita en de Ramayan geschonken. In deze geschriften staat het pad van Bhagvaan, dat wij horen te bewandelen, duidelijk uitgelegd.

Zodra wij beginnen af te wijken van dit pad, zal alles in verval geraken. Dat is niet alleen theorie uit de geschriften, maar ook in de praktijk kunnen we zien dat dit echt zo is. Zou anders de situatie van het Hinduvolk zo triest zijn?

Het is niet makkelijk om alle regels te volgen die Sanatan Dharm ons voorschrijft en dus dit pad te volgen, maar we moeten goed begrijpen dat deze regels er niet zomaar zijn. Ze zijn er om ons te beschermen en te helpen. Toch zijn er mensen die regels willens en wetens breken, gewoon omdat het niet in hun straatje past. Wat ze niet leuk vinden, laten ze links liggen en wat ze wel goed vinden nemen ze over. Deze mensen noemen zich Sanatan Dharmi, terwijl zij iets volgen wat ze zelf hebben gecreëerd.

Wie de regels dus niet volgt, kiest bewust voor allerlei soorten ellende in zijn leven. Het leven is al niet makkelijk, waarom zou je het jezelf nog moeilijker maken?

Het valt niet altijd mee om de regels te volgen en ja soms is het gewoon ronduit moeilijk, maar er wordt helemaal niets van je verwacht, alleen maar dat je je best doet. Voor degene die volhoudt zal het op den duur ook helemaal geen moeilijkheid meer zijn om de regels te volgen. Oefening baart kunst en de vruchten zullen ook automatisch naar je toe komen.

Het leven is vergelijkbaar met een groot examen dat moeilijke en makkelijke onderdelen kent. Het probleem van het leven is alleen dat er geen herexamen is. De moeilijke onderdelen die we fout doen, kunnen we dus niet herkansen. Die moet je in één keer goed doen. Waarom zou je dan in hemelsnaam het risico nemen het fout te doen?

Het is haast onmogelijk alles gelijk de eerste keer perfect te doen, maar met de basis die Bhagvaan ons heeft gegeven is het wel mogelijk alles zo goed mogelijk te doen of tenminste geen grove fouten te maken. Door gebruik te maken van die basis, die we Dharm noemen, kunnen we er tenminste zeker van zijn dat we aan de goede kant staan en het goede proberen te doen.

Het pad van Bhagvaan, dat wij geacht worden te volgen, moeten wij ook gewoon volgen. Hierin schuilt alles wat wij mensen nodig hebben. Bovendien heeft Bhagvaan niet voor de lol al die moeite gedaan om het ons zo vaak uit te leggen.

Er zijn in deze tijd op deze wereld veel verleidingen en deze maken het er ons niet makkelijker op, maar in deze tijd op deze wereld is het ook makkelijkst om Bhagvaan te realiseren, want het enige wat we hoeven te doen is het volgen van Zijn pad.

Doe geen dingen waar je later spijt van krijgt

2007-11-25T12:48:00.000-08:00

Vorige week las ik in de krant dat de Amerikaanse regering de afgelopen jaren 100 miljoen dollar heeft uitgegeven om Pakistan te helpen met het beveiligen van kernwapens. Pakistanen zijn in de Verenigde Staten opgeleid en hebben daar ook materiaal gekocht.

Sinds de aanslagen op de Twin Towers heeft de VS financiële en praktische hulp geboden aan Pakistan om te voorkomen dat diens kernwapens in de handen vallen van terroristen.
Nu de macht van de Pakistaanse generaal en president Musharraf wankelt, zijn de Amerikanen ongerust over de kernwapens.

Het bovenstaande bericht bevat een belangrijke boodschap die wij mensen op kleinere schaal kunnen toepassen, namelijk in onze eigen levens. Hoe vaak hebben wij iets gedaan omdat we dachten dat het goed zou zijn? Hoe vaak hebben we iets gedaan omdat we dachten dat we er niemand kwaad mee deden? Uiteindelijk bleek dan toch dat we dingen anders hadden moeten doen, want het ging toch mis. Achteraf praten is altijd makkelijk, maar we moeten ervoor zorgen dat dat niet nodig is. In de toekomst moeten zonder gemengde gevoelens terug kunnen kijken naar het verleden, de beslissingen die toen genomen zijn en de gebeurtenissen die toen hebben plaatsgevonden.

Daarom moet elk mens voordat hij wat doet of zelfs ook maar iets zegt, eerst goed nadenken en bij zichzelf te rade gaan of dit wel het juiste is. Vraag je af of het wel goed is, waarom het goed is en voor wie het goed is, maar houd ook rekening met de andere kant. Voor wie is het allemaal niet goed? Wat kan er allemaal misgaan? Pas als op deze vragen Dharmische antwoorden gegeven kunnen worden weet je dat het goed is. Wees dus altijd kalm en rustig en laat je niet beïnvloeden door de omstandigheden waarin je verkeert. Dat zal zeker helpen om het juiste te doen.

Denk ook op de lange termijn, dat is wat mensen vaak vergeten of niet doen. Iets kan op een bepaald moment goed en leuk lijken, maar later zal blijken dat het een vloek is geweest. Het voordeel was slechts kortstondig en dus is het snel weer weggegaan, maar erger dan dat is dat het een groot nadeel is geworden.

Daarom, hoe moeilijk de situatie ook mag zijn, laat je er niet door beïnvloeden en gebruik je verstand. Kijk verder dan je neus lang is en doe geen dingen waar je later spijt van krijgt.

Het Hinduvolk staat en valt met de vrouwen

2007-11-17T14:25:00.001-08:00

Afgelopen week stond ik op de tram te wachten. In de kou, in de regen. Opeens liep er een Hindustaans meisje voor me langs. Zij droeg een hele korte broek met daaronder lange laarzen. Ook was haar haar geblondeerd. Aan haar was duidelijk te zien dat ze van Hindustaanse komaf was, maar het enige wat ze met Hindustanen gemeen zal hebben is haar huidskleur, want in elk opzicht was ze verder niet-Hindustaans.

De eerste gedachte die in mij opkwam was hoe diep wij zijn gevallen en ik schaamde mij diep toen ik haar zag. Vrouwen hebben in Sanatan Dharm een zeer hoge positie. In tegenstelling tot in culturen is in Sanatan Dharm de vrouw niet gemaakt uit de man of voor de man. Vrouwen zijn een prachtig geschenk dat Bhagvaan aan de mensheid heeft gegeven en daarnaast vervullen ze één van de belangrijkste taken: zij zorgen dat Sanatan Dharm wordt overgedragen aan de volgende generaties.

Als we hiermee in ons achterhoofd kijken naar hoe het gemiddelde Hindustaanse meisje tegenwoordig op straat rondloopt, dan worden we gewoon kotsmisselijk. Vrouwen uit zo een geweldig volk, vrouwen die op handen gedragen horen te worden, zijn gevallen naar zo een laag niveau. Het lijkt erop alsof ze niet eens geassocieerd willen worden met het Hindustaanse volk en ze doen dan ook hun uiterste best om hun afkomst zoveel mogelijk te verbergen. Roken, drinken, de manier van praten en kleden en hun gehele gedrag bevat alleen maar niet-Hindustaanse elementen.

Een zeer wijs man heeft mij eens het volgende gezegd: “Wanneer een man doodgaat, gaat een man dood. Wanneer een vrouw doodgaat, gaat een hele generatie dood.” En dit gezegde klopt ook. Laten we naar dit meisje kijken, ze weet niet wat het inhoudt om Hindustaan te zijn. Als zij dat namelijk wel zou weten, zou zij zich niet op die manier kleden en gedragen. Zij zal niet in staat zijn om ervoor te zorgen dat haar kinderen goede Sanatan Dharmi’s worden als ze haar kinderen nog gaat proberen op te voeden tot Sanatan Dharmi. Er gaat dus een hele generatie verloren en zelfs nog meer, want deze ene generatie is de wortel van vele andere.

Het is erg triest dat deze meisjes, die zich afkeren van het Hindustaanse volk, zich op deze manier gedragen. Alle moeite die hun voorouders hebben gedaan om hun Dharm te behouden en ervoor te zorgen dat hun nakomelingen in volledige vrijheid met hun Dharm kunnen leven, wordt door deze mensen teniet gedaan. Hun voorouderse hebben keihard moeten vechten voor alle vrijheid die ze nu bezitten, maar dat interesseert hen niet. Een dagje komen ze er zeker wel achter en wel op die dag dat ze hun voorouders gaan ontmoeten.

Deze meisjes moeten goed begrijpen dat ze heel dom en verkeerd bezig zijn. Je afkomst kan je niet verloochenen, hoe hard je je best ook doet. Bovendien moet je er trots op zijn dat je als Sanatan Dharmi geboren bent. Het is een voorrecht om Sanatan Dharm te mogen volgen!

Deze meisjes maken ons volk en de Dharm kapot. Zij dragen bij aan het groeiend aantal adharmi’s op de wereld die zich vervolgens tegen de dharmische mensen keren en dat terwijl het de dharmische mensen zijn, die ervoor hebben gezorgd dat zij nu een lekker relaxed leven kunnen hebben. Allemaal weten we dat degenen die ervoor zorgen dat er adharmi’s op de wereld worden gezet, gestraft zullen worden. Het is zelfs zo dat niet alleen die personen, maar hun hele families gestraft zullen worden of ze nu op Aarde zijn of niet.

Het Hindustaanse volk is altijd al een krachtig en sterk volk geweest. Daarom hebben onze voorouders in de geschiedenis zoveel geweldigs kunnen bereiken. Er is dus weinig ruimte voor zwakkelingen, deze kunnen twee dingen doen: óf ze kunnen weggaan óf ze kunnen hun best doen en hun zwaktes verbeteren zodat ze sterke mensen worden, die de Dharm en hun volk kunnen helpen. Tenminste zijn ze dan niet voor niets geboren op deze wereld en heeft Bhagvaan hen niet tevergeefs gestuurd.

De juiste keus lijkt me duidelijk. De makkelijke weg is altijd aantrekkelijk, maar elk mens heeft meer aan de moeilijke weg. Denk op de lange termijn, daarin zit het voordeel. Niet alleen voordeel voor jezelf, maar ook voordeel voor je familie en zelfs je gehele volk. Het is een geweldig geschenk om geboren te zijn in een Hindustaanse familie. Zo een geboorte krijg je niet zomaar, daarvoor heb je hard moeten werken. Zorg ervoor dat al deze moeite die jijzelf gedaan hebt in je vorige levens niet nutteloos is geweest en volg die Dharm die jou zover heeft gebracht.

Schande voor de mensheid

2007-11-15T05:10:00.000-08:00

Schande voor de mensheid

Een tijdje terug zat ik in de tram rustig muziek te luisteren door de Haagse Schilderswijk. De tram was niet overvol, er waren een aantal vrije zitplaatsen, maar er waren genoeg mensen die zouden kunnen fungeren als getuigen wanneer er incidenten zouden optreden of die eventueel zelfs zouden kunnen optreden in zulke gevallen.

Ik zat in het voorste deel van de tram op de achterste rij toen ik meende iets te horen. Dus ik keek om mij heen en omdat ik niks raars zag, ging ik weer goed zitten en luisterde verder. Opnieuw dacht ik dat ik iets hoorde en dit keer haalde ik een oordopje uit mijn oor voordat ik om mij heen keek. Voor mij zag ik een aantal mensen, aan de rechterkant zag ik een meisje van een jaar of 12 en achter me zag ik twee kleine jongetjes van ongeveer 10 jaar, misschien zelfs iets jonger.

Ik zag geen bijzonderheden en hoorde niks, dus ik draaide mij weer op. Mijn oordopje hield ik nog even in mijn hand, zodat ik zeker zou weten of er wel of niet iets werd gezegd. Niet lang daarna hoorde ik: “Hey meisje, heb je banaan in je horen?” Ik keek direct achter me en zag dat de twee jongetjes dit riepen naar het meisje. “Hey, lekker ding, kan je niet horen?” Dit soort opmerkingen werden gemaakt aan haar adres.

Toen ik naar het meisje keek, zag ik dat ze probeerde de boel te negeren, maar er was verder niemand die iets deed. Iedereen keek naar de jongetjes die het meisje lastigvielen. Toen ik opstond en die twee jongetjes aansprak op hun gedrag kreeg ik de wind van voren. “Waar bemoei jij je mee? Wie is zij van jou?” Dat was wat ik te horen kreeg en toen ik ze vroeg hoe zij het zouden vinden als ik hun zus zo zou bejegenen was er bijna geen houden meer aan. “Waarom moet je over mijn zus beginnen?” Wonder boven wonder stapten deze jongens de eerstvolgende halte eruit en toen ik om me heen keek, zag ik eerst iedereen rustig kijken en vervolgens gingen ze weer verder waar ze mee bezig waren. Daarna wendde ik me tot het meisje en zag dat ze tranen in haar ogen had. Ik stelde haar toen gerust en liet haar voorin zitten.

Dit is hoe tegenwoordig met vrouwen wordt omgegaan. Ze worden gezien als lustobject en dat terwijl vrouwen de mooiste creatie zijn van Bhagvaan. Toch kijken mannen op hen neer en gedragen zich alsof ze een projectiel zijn dat door hormonen wordt gericht. Mannen horen vrouwen juist te respecteren, zonder vrouwen zullen mannen niet veel bereiken, een vrouw completeert een man. Bovendien is het dankzij de vrouw dat wij vandaag de dag Sanatan Dharm nog kennen, het zijn vrouwen die zorgen voor de toekomstige generaties Sanatan Dharmi’s. Dat maakt de huidige situatie, waarin mannen vrouwen niet respecteren, des te triester.

Nog erger is dat niet alleen mannen zich schuldig maken aan zulk gedrag, maar het zijn ook kleine jongetjes die zich zo gedragen. Jongetjes die nog niet eens naar meisjes horen te kijken. Hoe worden deze figuren opgevoed, worden ze wel opgevoed? Gedraagt hun vader zich zo tegenover hun moeder dat ze dat gedrag klakkeloos overnemen?

Jong geleerd, is oud gedaan. We kunnen dus met zekerheid zeggen dat deze jongetjes dit lage gedrag ook zullen vertonen wanneer ze ouder zijn, tenzij ze een keertje door iemand op hun bek worden geslagen. Dan zullen ze het wel afleren.

Iets anders is dat die jongens niet eens weten hoe ze tot iemand moeten praten. Ze krijgen thuis geen goede opvoeding, dus gaan ze dat ergens anders moeten leren. Wanneer iemand ze dan iets goeds probeert te leren, voelen ze zich direct aangevallen, gaan in de verdediging en zetten zelfs een grote mond op. En dat degene tot wie ze zo schreeuwen 30 jaar ouder is en 3 keer zo groot, kan ze geen ene bal schelen. Respect voor ouderen zit er dus niet in, ik vraag me af of ze ook zo tegen hun ouders praten. Mij zou dat in elk geval niet verbazen.

Opvoeden is geen eenvoudige klus, maar respect voor vrouwen en netjes praten zijn lessen die niet moeilijk aan te leren zijn. Ook iemand helpen die in nood verkeert, behoort toch zeker wel tot een standaardopvoeding? Hoe kunnen mensen zo iemand, en dan ook nog een meisje in dit geval, aan haar lot overlaten? Hoe zou jij het vinden als jouw dochter lastiggevallen zou worden en iedereen zou niets anders doen dan toekijken? Ook niets doen is iets doen en wanneer dat verkeerd is, zal zelfs niets doen ervoor zorgen dat jij een zonde op je neemt.

Handel wanneer dat nodig is en doe het om de juiste reden precies zoals Bhagvaan ons leert. Wees geen schande voor de mensheid.

Pandit worden: een makkie toch?

2007-11-13T12:28:00.000-08:00

Gisteren hoorde ik enkele commercials op de radio. Opeens was er eentje die mijn aandacht trok: tegenwoordig is het mogelijk om via internet Pandit te worden! Ik schrok me rot, maar heb rustig geluisterd naar deze reclame. Studeren kan geheel thuis gebeuren, de studenten hebben een week de tijd om de stof voor te bereiden en daarna wordt een toets afgenomen. Daarnaast krijgen ze ook enkele spraaklessen en ik weet niet welke onzin nog meer onderwezen wordt hier.

Online Pandit worden? Hoe komen die mensen erbij? Wat is er toch met de Hindustanen tegenwoordig? Waarom wil iedereen Pandit worden? Is het zo geweldig om Pandit te zijn?

Het is leuk om bij mensen thuis puja te gaan doen, het is leuk om op Vyas te zitten en een katha te geven, het is leuk om mensen uitleg te geven over de Dharm. Dit is misschien de leuke kant van Pandit zijn, maar wat mensen niet beseffen is dat er ook een andere kant is. Een kant waarover mensen nooit praten en waarover de meeste Pandits van tegenwoordig niet eens willen horen, laat staan uitvoeren.

Een Pandit heeft hele zware verantwoordelijkheden: naast het feit dat hij moet zorgen voor zijn eigen familie, zorgt hij ook voor tig andere families en hij heeft geen enkel recht om zijn eigen familie boven de rest te stellen. Een Pandit heeft zijn leven opgedragen aan Sanatan Dharm en met die houding gaat hij ook door het leven. Niets is belangrijker dan Sanatan Dharm, Sanatan Dharm is de enige reden waarom hij bestaat.

Om Pandit te zijn moet je zware offers maken. Een Pandit moet bereid zijn om zijn familie achter te laten voor het beschermen van zijn Dharm en volk. Een Pandit moet bereid zijn om zijn vrije tijd op te offeren wanneer er een beroep op hem wordt gedaan, al is het 3 uur in de nacht en is hij ziek. Een Pandit moet bereid zijn om zijn leven op te offeren voor Sanatan Dharm. Is iedereen die Pandit wil worden bereid om deze opofferingen te doen? Zo niet, dan hebben deze mensen niet eens het recht om te spreken over Pandit worden!

Tegenwoordig doen mensen echter wat zij zelf willen in plaats van dat ze kijken naar wat ze moeten doen. Mensen willen Pandit worden, dus gaan ze op zoek naar een manier om Pandit te worden. En dan komen we uit bij dit soort internetcursussen of scholen waar een opleiding tot Pandit wordt gegeven. Groepen die misbruik maken van de situatie en niet eens zelf weten wat Pandit zijn precies inhoudt, dus hoe komen ze aan alle kennis om iemand te leren hoe een Pandit te zijn?

Panditay is verlaagd tot een schoolvak, precies zoals we economie, rechten of wiskunde studeren. We gaan naar school, letten op wat de docent zegt, leren de stof en maken toetsen. Af en toe is er ook nog practicum en dan moeten we een ritueeltje uitvoeren. Simpel toch?

Was de training van een Pandit maar zo makkelijk, dan zou het leven van Pandits een stuk eenvoudiger zijn. Als we kijken naar de Ramayan of de Mahabharat dan zien we hoe zwaar niet-Pandits worden getraind. Hoe zwaar zal de training van Pandits dan niet zijn? Zij zijn immers degenen met de meeste verantwoordelijkheden en plichten. Ja inderdaad, Pandits hebben een heleboel plichten en regels waaraan zij zich moeten houden, maar voor het gemak wordt het zware gedeelte altijd achterwege gelaten.

Wie een cursusje of opleidinkje doet, is binnen enkele jaren of zelfs maanden al Pandit. Al kunnen zij de mantra’s niet eens goed uitspreken, al kennen zij de geschriften niet goed genoeg, zij zijn Pandits en mogen Panditay uitvoeren. Ondanks dat zij in werkelijkheid een halve Pandit zijn, want zij zijn niet bereid die zware offers te maken. Dat maakt ze zelfs nog minder dan een halve Pandit, want ze willen Pandit zijn, maar toch niet helemaal. Dat is laf, zwak en ook nog eens hypocriet, want als je iets wil doen dan moet je het goed doen en je moet er dan dus helemaal voor gaan. Toch staan deze valse Pandits gelijk aan echte Pandits, die jarenlang een keiharde training hebben gehad.

En dat is een aspect waar vaak overheen wordt gekeken, de training van een Pandit. Een training die keihard is en jarenlang duurt. Een Pandit begint niet gelijk boeken te lezen, als eerste begint hij buiten op straat: hij moet alle rotzooi opruimen. Met de hand, op blote voeten! Pas wanneer hij het waard is en er klaar voor is, gaat hij naar de volgende klas en die houdt in dat hij dan binnen schoon moet gaan maken. Zo snel belanden Pandits niet achter de boeken of het heilige vuur.

Pandits, die alles op school hebben geleerd, missen een groot deel van hun ontwikkeling, die ó zo belangrijke ontwikkeling die ervoor zal zorgen dat zij hun werk als Pandit succesvol kunnen uitvoeren. Deze mentaliteit kan iemand niet zo een twee drie leren, dit kost tijd en daarom moet een Pandit van jongs af aan al omgaan met de juiste mensen. Hij moet opgroeien in de juiste omgeving, want allemaal weten wij dat de omgeving ook een rol speelt in de ontwikkeling van een mens. Een Pandit moet alles weten over de Dharm en niet over het bakken van broodjes. Daarom moet hij opgroeien in een omgeving met Pandits en dergelijke, die hem de juiste richting kunnen geven in het leven, en niet op een boerderij!

Dit is precies wat Sanatan Dharm voorschrijft. Iemand die opgeleid wordt tot Pandit moet voldoen aan bepaalde criteria en wanneer hij eenmaal Pandit is, zal hij zich moeten houden aan bepaalde regels. Daarom heeft Bhagvaan varna’s gemaakt. Er zijn vier varna’s en door allen samen te werken zal de Hindustaanse maatschappij een harmonieus geheel zijn. Maar de Hindustaanse maatschappij is niet harmonieus, er is niet eens sprake van een geheel. Dat zijn de gevolgen wanneer mensen buiten hun varna treden. Er spelen allerlei problemen binnen de maatschappij, die uiteindelijk uit elkaar zal vallen. En deze neppe Pandits, die zogenaamd willen vechten voor de Dharm en het volk, dragen juist bij aan de ondergang hiervan.

Eén van de vier varna’s bestaat uit Brahmans, de mensen die het recht hebben om Pandit te worden. Brahmans bezitten de juiste capaciteiten om Pandit te worden, want dat is waar het om gaat: je moet geschikt zijn om dit werk te doen. Wie niet geschikt is, zal niet alleen zijn eigen leven verpesten, maar ook dat van zijn familie en volk. Denk er dan eens aan wat er met de Dharm zal gebeuren. Mensen die Pandit willen worden helpen juist mee om de Dharm te vernietigen in plaats van dat zij de Dharm beschermen, wat de taak is van een Pandit. Precies daarom heeft Bhagvaan de maatschappij ingedeeld in varna’s zodat iedereen datgene kan doen waarvoor hij geschikt is.

Nu echter is het zo dat iedere klungel Pandit kan worden, of hij nu een zuiplap is, een junkie of zelfs een adharmi. Ik wil echt niet hebben dat zo iemand bij mij thuis puja komt doen, Bhagvaan zal de moeite die zo een Pandit doet niet eens accepteren, dan waarom moeten wij onze puja's door zo iemand laten doen? Ik wil een complete Pandit hebben, iemand die daarvoor correct is opgeleid en wiens offers Bhagvaan met alle liefde zal accepteren. In zo een geval weet ik ook zeker dat Bhagvaan mijn offers zal accepteren, dat is heel anders wanneer ik een adharmi bij mij thuis puja laat doen. Zelfs een Brahman die zich gedraagt als een adharmi heeft het recht niet om Pandit te worden en zou ik dus niet bij mij thuis willen, dan waarom een neppe Pandit wel? Ook Brahmans moeten zich aan regels en plichten houden voordat zij het recht hebben om Pandit te worden.

Bovendien is een Brahman niet iets wat je wordt, je bent het of je bent het niet. Je bent er echt eentje, of je doet alsof. En wie Brahman speelt, moet hopen dat hij niet voor die vuren komt te staan, waarvoor echte Brahmans wel komen te staan. Aan de andere kant kan het koren zo makkelijk van het kaf worden gescheiden, want alleen de echte Brahmans zullen hier zonder kleerscheuren doorheen komen. Laat het dan ook maar gebeuren, per slot van rekening kiezen zij er toch zelf voor.

Manu Maharaj heeft in de Manu Smriti duidelijk beschreven wie wel en geen Pandit mag worden. Het is zo duidelijk opgesteld dat zelfs een halve gare het begrijpt, dus wie het niet begrijpt is dan zo dom dat het niet in woorden is uit te drukken. Iemand die geen Pandit mag worden en zich hieraan niet houdt, handelt dus overduidelijk tegen de Dharm in! Wie tegen de Dharm handelt, gaat hier zeker voor moeten boeten. En dan hebben we het nog niet eens over de andere zonden, zoals het liegen door jezelf voor te doen als een Brahman. Laten we eerlijk zijn, als Bhagvaan jou stuurt om bakker te worden en je gaat een opleiding tot Pandit volgen, dan ben je bezig de taak van iemand anders uit te voeren en dat terwijl Bhagvaan ons helder heeft uitgelegd dat wij allen onze eigen taken op deze Aarde moeten vervullen. Wie zijn wij om de woorden van Bhagvaan te veranderen?

Het is niet verkeerd om veel te willen weten over de Dharm, dat is juist goed en dat is ook hetgeen Sanatan Dharm zegt. Want als iemand niet weet wat de Dharm inhoudt, dan hoe moet hij weten wat hij moet volgen? Daarom bestudeer de geschriften, maar blijf ver weg van het uitvoeren van rituelen en andere taken die een Pandit hoort te verrichten.

Wil je toch Pandit worden? Werk dan keihard in dit leven en wordt een Brahman in je volgende leven. Wil je dit niet, toch maar liever in dit leven een Pandit worden? Denk dan goed na wat je jezelf allemaal op de hals haalt! Je bent gewaarschuwd...

Waarom ouders falen

2007-11-12T02:13:00.001-08:00

Wanneer twee mensen in het huwelijk zijn getreden, is het misschien even wachten, maar een logische volgende stap is het nemen van kinderen. Uiteraard komt hier heel veel bij kijken. Opvoeden is geen gemakkelijke taak en zeker niet in de huidige maatschappij.

Opvoeden echter bestaat uit meer dan alleen ervoor zorgen dat een kind genoeg eten en kleding heeft. Opvoeden stopt ook niet bij het onderwijzen van een kind, zorgen dat het zijn diploma haalt en later uiteindelijk een goede baan krijgt, waarmee het zijn eigen geld kan verdienen en op een dagje zelf kan gaan trouwen, waarna deze cirkel in principe opnieuw begint.

Echter wordt dit wel gezien als de grote lijn van het opvoeden en natuurlijk is dit ook onderdeel van opvoeden, maar opvoeden zelf heeft ook een mentaal aspect. Natuurlijk is het belangrijk te zorgen dat een kind in goede lichamelijke staat verkeert, van het onderwijs geniet en later een goed leven zal hebben staan, maar er moet ook aandacht worden geschonken aan de ontwikkeling van een kind en als hieraan geen aandacht wordt besteed, zal een kind later nooit een goed leven hebben, want het kind zal niet weten hoe te leven.

Tegenwoordig zien we dat men zich meer concentreert op genoeg eten, genoeg slapen, goed studeren en natuurlijk de veiligheid van het kind. Een groot deel wat ook behoort tot het opvoeden wordt dan verwaarloosd. Een kind moet zich ook ontwikkelen. Naarmate het ouder wordt, wordt het volwassener en dat houdt in dat dit ook mentaal moet gebeuren. Het kind moet worden klaargestoomd om als volwassene in deze wereld mee te kunnen draaien.

Het is lastig als kinderen groot worden en soms misschien moeilijk te accepteren, maar wanneer dit niet gebeurt, dan wordt alles nog moeilijker en zullen er vervelende situaties ontstaan. Maar kinderen worden nu eenmaal groot en daarom moet hiermee worden omgegaan. De opvoeding die een kind van 8 krijgt, kan natuurlijk nooit hetzelfde zijn als de opvoeding van een 18-jarig “kind”. Kinderen moeten leren zelfstandig te worden, maar daarvoor is mentale opvoeding nodig en dit is iets wat vaak tekortschiet. Hierdoor zijn ze lichamelijk misschien volwassen, maar geestelijk niet en daar handelen ze dan ook naar.

Dit zijn dingen die tot uiting komen in het dagelijkse leven, wanneer het kind keuzes moet maken, wanneer de wereld op het kind begint te kauwen. En ja, dan vinden ouders het wel erg, maar toch nemen zij hun verantwoordelijkheid niet. Ze zijn niet bereid om toe te geven dat ze iets fouts hebben gedaan, dat ze misschien toch niet zo een goede ouder zijn als ze dachten en dus zijn ze ook niet bereid om te veranderen.

Ze zeggen dat ze er niks aan kunnen doen en inderdaad dat kunnen ze vaak ook niet meer, het is gewoon te laat. Ze hadden toen er iets aan moeten doen toen het nog kon. Dan zou het nu in elk geval niet zo ver gekomen zijn. Ouders geven als argument dat zij het nooit zo hebben geleerd of dat het bij hun nooit zo is gegaan, maar is dat een sterk argument? Zijn mensen niet in staat om als ze iets niet weten zelf uit te zoeken hoe het hoort?

De omgeving waarin het kind opgroeit en hoe het opgroeit, speelt dus in grote mate een rol in de ontwikkeling van het kind, het bepaalt de mentale toestand van het kind. Onze Dharm leert ons precies hoe kinderen wel en niet opgevoed moeten worden. Onze Dharm zorgt voor een generatie Hindu’s die niet alleen de wereld aan zal kunnen, maar ook deze wereld tot een betere plaats zal kunnen maken. Dat is de kracht van onze Dharm, maar dan moet deze wel strikt worden gevolgd.

Onze Dharm is heel duidelijk in wat wel en niet mag, in hoe het wel hoort en hoe het niet hoort. En het leuke hiervan is dat deze kennis voor het oprapen ligt, zo makkelijk hebben wij Hindu’s het en toch maken we er geen gebruik van. Dan zijn wij zelf toch stom? Dan vragen wij zelf toch om moeilijkheden?

Sanatan Dharm zegt duidelijk wat het einddoel van het product van een huwelijk moet zijn, hoe kinderen moeten zijn wanneer ze volwassen zijn. Zelfs hoe kinderen opgevoed moeten en ook hoe twee getrouwde mensen klaargestoomd moeten worden tot ouders, want kinderen neem je pas als je er klaar voor bent. Alles wat nodig is, is duidelijk beschreven. Zo geweldig is Sanatan Dharm, zo compleet is Sanatan Dharm. Sanatan Dharm biedt ons alles wat wij mensen nodig hebben in ons leven, maar wanneer zullen onze ogen opengaan?

Wij Hindu’s hebben alles wat wij nodig hebben om ervoor te zorgen dat niet alleen ons eigen leven beter wordt, maar ook dat van onze familie en ons volk. Bovendien bezitten wij ook de kennis om ervoor te zorgen dat onze voorouders en nageslacht, al zijn ze er nu niet (meer), het goed zullen hebben. Het enige wat gedaan moet worden, is het zetten van die eerste kleine stap waarbij wij deze kennis daadwerkelijk tot ons nemen.

Opvoeden moet goed gebeuren, wanneer dit niet goed gebeurt en dit tot uiting komt, laten we zeggen na een jaar of 20, dan is het een stuk lastiger om er iets aan te doen. Bovendien, de manier waarop dit ontdekt zal worden, is via een confrontatie met de keiharde realiteit van de wereld en dit zal zeker haar indrukken achterlaten.

Als je niet weet hoe je kinderen moet opvoeden en ook geen moeite doet om uit te zoeken hoe dit hoort, maar gewoon doet wat je denkt dat goed is, dan is het beter als je geen kinderen neemt. Zo bespaar je jezelf een heleboel tijd en moeite, maar je kind een heleboel leed.

Geef kinderen wat ze nodig hebben!

2007-11-04T10:42:00.000-08:00

Een tijdje terug las ik dat tachtig kinderen een alcoholvergiftiging hadden opgelopen. En als ik het over kinderen heb, heb ik het over kinderen van ongeveer 13 jaar. Deze kinderen drinken vaak liters bier en sterke drank en omdat ze dan veel te veel drinken moeten ze naar het ziekenhuis.

Dertien jaar! Het mag wel duidelijk zijn dat de tijden veranderen. Toen ik dertien jaar was, werd er niet gedronken en nu drinken ze liters! Wat denken deze kinderen? Ze zijn nog niet eens volgroeid, kunnen niet goed tegen alcohol, maar toch drinken ze meer dan ze lief is. En om dan maar nog niet te spreken over de verregaande gevolgen die dit kan hebben. Jongetjes die in coma raken, ander lichamelijk letsel, geestelijk letsel, maar wat vaak ook voorkomt bij dit soort kinderen zijn slechte prestaties op school. Kinderen die eerst VWO deden, zakken af naar het VMBO en toch blijven ze drinken.

Wat is hier het probleem met die kinderen? Wat gaat er om in hun hoofd? Krijgen zij van huis uit geen goede opvoeding? Letten de ouders niet genoeg op ze? Hebben ze slechte vrienden?
Duidelijk is wel dat er iets mis is. Deze kinderen zijn beginnende pubers, ze zijn heel erg beïnvloedbaar en willen graag ergens bij horen. Gepest worden is niet leuk, niemand wil dat, dus dan doe je maar gewoon mee met het groepje waar je mee omgaat. Meelopen noemen we dat.

Hoe voorkom je nu dat een kind zich schuldig gaat maken aan dit soort gedrag en zichzelf en de familie benadeelt? Allereerst is het belangrijk een kind te leren, wat goed is en wat fout is. Wat is Dharm en wat is adharm? Dat moet de basis zijn van een kind en op deze basis zal het allerlei soorten beslissingen gaan nemen. Niet alleen wanneer het jong is, maar ook wanneer het ouder wordt. De kennis over het verschil tussen Dharm en adharm zal ervoor moeten zorgen dat een kind de juiste beslissingen zal nemen.

Maar als we dit aan een kind hebben geleerd, is dat dan voldoende? Is het kind voldoende bewapend tegen angst voor pesterijen en dergelijke? Nee, helemaal niet. Daarom moet een kind sterk in zijn schoenen staan. Ouders moeten ervoor zorgen dat kinderen opgroeien in een stabiele en liefdevolle omgeving, zodat zij ervoor kunnen zorgen dat het kind emotioneel sterk wordt en niet naar emoties zal handelen, maar juist het verstand zal gebruiken. Kinderen moeten niet worden behandeld als kussentjes, ze moeten gemaakt worden tot stenen. Vooral in deze tijd blijkt dat nodig.

Echter is dit niet alles, zoals ik al eerder zei spelen vrienden ook een rol. Een kind moet dus goede vrienden maken. Op basis van het onderscheid tussen Dharm en adharm dat een kind leert, zal dit goed moeten gaan, maar daar moet het niet ophouden. De ouders moeten de vrienden van hun kind leren kennen, zodat zij weten met wie zij moeten uitkijken en met wie niet. Zo gaan de ouders weten naar wie zij hun kinderen wel kunnen sturen en naar wie niet. Ouders moeten de omgeving waarin hun kind opgroeit en leeft kunnen controleren. Dat dit belangrijk is, hoef ik u allen niet uit te leggen. Kijkt naar het nieuws, leest de kranten, praat met uw buren. Helaas is het waar, maar overal staat het bol van de vreselijke misdrijven die er plaatsvinden en dan zijn er ook nog gevallen als deze waar kinderen zichzelf letterlijk doodzuipen.

Niemand wil hebben dat zijn kinderen slecht zullen presteren op school, niemand wil hebben dat zijn kinderen later zullen mislukken in de maatschappij, niemand wil hebben dat zijn kinderen hun hele leven lang gaan moeten lijden en niemand maar dan ook niemand wil hebben dat zijn kinderen zullen sterven.

Wanneer mensen dit echt niet willen, is het belangrijk om goed te begrijpen dat een kind het verschil tussen Dharm en adharm geleerd moet worden, maar hierbij houdt de boel niet op. Een kind moet sterk van geest zijn en de omgeving waarin het kind zich bevindt gaat gecontroleerd moeten worden!

Een huwelijk kent geen plaats voor egoïsme

2007-10-29T14:13:00.000-07:00

In een huwelijk gaat het erom wat jij kan doen voor de ander en niet wat de ander kan doen voor jou. Je moet de ander onvoorwaardelijk steunen zonder te verwachten dat die persoon er altijd voor je is. Jij moet je eigen zaken afhandelen en wanneer je nodig bent, dan help je ook de ander. Dat is wat een huwelijk succesvol zal maken, dat is wat een huwelijk zal laten slagen.

De enige manier om daadwerkelijk zo te leven tijdens een huwelijk is om dit al eerder geleerd en in de praktijk gebracht te hebben. Met andere woorden tijdens de relatie, die zal leiden tot het huwelijk, moet er al zo worden geleefd. Met deze houding en met deze mentaliteit. Men moet als het ware worden geprogrammeerd om zo te handelen.

Wat is nu de reden dat mensen tegenwoordig een relatie beginnen? Doen zij dat voor de ander of doen zij dat voor zichzelf? En waarom horen zij een relatie aan te gaan? Het antwoord op deze vraag is heel simpel. Alles in ons leven horen wij te doen voor Bhagvaan. Wij zijn hier op aarde om Hem te dienen op elke mogelijke manier. En inderdaad houdt dit dus in dat als wij een relatie aangaan dat wij dit ook horen te doen voor Hem. Wij moeten een partner kiezen die ervoor zal zorgen dat wijzelf Bhagvaan beter zullen kunnen dienen, maar andersom gaan wij er ook voor moeten zorgen dat onze partner Bhagvaan beter gaat kunnen dienen. Dus zelfs als je trouwt, dan trouw je voor Bhagvaan. Als je kinderen krijgt, dan krijg je ook kinderen voor Bhagvaan, want ook zij gaan Hem moeten dienen.

Deze theorie is allemaal heel mooi, maar in de praktijk werkt het anders. Men begint om egoïstische redenen een relatie, het gaat allemaal om jezelf, niet om de ander, laat staan Bhagvaan. Er wordt dus verwacht dat de ander er altijd is wanneer wij hem/haar nodig hebben, dat hij/zij altijd voor ons klaarstaat, maar zijn wij andersom wel bereid om hetzelfde te doen? Als dit al gebeurt tijdens de relatie, hoe zal het er dan tijdens het huwelijk aan toe gaan? De basis van een huwelijk wordt gelegd tijdens de relatie, op de relatie wordt voortgeborduurd richting het huwelijk. Niet alles zal in één keer goed gaan, niet alles is pracht en praal. Er zullen altijd wel ruzies en strubbelingen zijn, dat is onvermijdelijk.

Het kernpunt is dat we in ons eentje geen huwelijk in stand kunnen houden, daarvoor zijn twee mensen nodig, twee mensen die beiden rekening moeten houden met elkaar. En wanneer we rekening moeten houden met anderen, kunnen wij niet egocentrisch bezig zijn. Dat hoort er niet bij, dat past er niet bij. Het is niet mogelijk om alles alleen te doen, daarvoor hebben we een partner die ons kan helpen, maar wees niet zo egoïstisch om elke keer je partner voor je karretje te spannen. Wees geen parasiet, doe gewoon wat je zelf moet doen en sta klaar wanneer je partner jou nodig heeft.

In een huwelijk is geen plaats voor parasitisme, het draait om mutualisme. En zelfs als mutualisme soms niet mogelijk is, zorg er dan tenminste voor dat je nog altijd de ander bij kan staan.

Luister altijd naar je meerderen!

2007-10-22T07:19:00.000-07:00

“Luister altijd naar je ouders!” Hoevaak hebben we het niet gehoord? We weten het nu onderhand wel. Onze ouders zeggen het, onze meerderen zeggen het en soms zelfs ook onze leeftijdgenoten. Toch doen wij niet altijd wat onze meerderen zeggen, ook al denken we misschien van wel.
Onze ouders, ooms, tantes en leraren, onze meerderen, zeggen dingen niet voor niets. Ze doen het niet om ons te pesten. Integendeel, ze hebben juist het beste met ons voor. Ze weten wat goed is en proberen ons te beschermen. Tegen het kwaad, tegen anderen, maar ook tegen onszelf.
Naast het opvoeden, wat wij al vaak tot een lastige taak maken, hoort het beschermen van de kinderen ook tot de plichten van een ouder, maar ook hieraan werken wij niet altijd mee. En al zijn dit primair de taken van ouders, ook onze meerderen spelen hierbij graag een rol.

Het is makkelijk om te zeggen dat we gaan luisteren en de wijze adviezen zullen opvolgen, maar dit ook daadwerkelijk doen is iets heel anders. We moeten ons niet vergissen door te denken dat we alles doen, want in de praktijk valt dat toch vies tegen. In de praktijk vergeten we meer dan de helft van het o zo belangrijke en waardevolle advies dat wij horen te volgen en dan is het eenvoudig om te denken dat we alles doen wat ons wordt gezegd. Het is niet altijd makkelijk om alles te doen wat ons wordt gezegd, het enige wat van ons verwacht wordt is dat we het proberen en wanneer we volhouden zal het ook zeker lukken.

Onze meerderen willen ons namelijk behoeden voor fouten. Fouten die zij of anderen misschien al hebben gemaakt. Fouten waarvan zij weten welke uitwerking ze kunnen en zelfs zullen hebben op onze levens. Fouten die niet alleen voor onszelf, maar ook voor hen gevolgen zullen hebben. Fouten die wij maken, maar die wij niet hoeven te maken.

Wij moeten luisteren naar onze meerderen en doen wat ze zeggen. Wanneer we dit niet doen, maken we al gauw fouten, onnodige fouten. Kleine fouten, grote fouten en zelfs zulke enorme fouten die onze levens kunnen verpesten. Het is niet erg om fouten te maken, daarvan leren we, maar wanneer we fouten gaan maken die levens verwoesten, is dit wel heel erg zuur. Vooral als we weten dat het voorkomen had kunnen worden.

Aan elke fout die wordt gemaakt, zijn consequenties verbonden en we kunnen niet anders doen dan deze consequenties accepteren. Vaak zijn deze consequenties niet alleen voor onszelf, maar ze hebben ook invloed op anderen, degenen die voor ons zijn geweest, degenen die met ons zijn en degenen die nog na ons zullen komen. Daarom moeten we bij elke handeling stilstaan en rekening houden met het feit dat de uitvoering ervan niet alleen effect zal hebben op onszelf, maar ook op onze voorouders en nakomelingen. Zij zullen de ongewilde vruchten van onze handelingen toegewezen krijgen. Via hen zullen wij onze straf krijgen en iets pijnlijkers dan dat bestaat niet.
En dan begint het. Dan begint de pijn, dan begint de spijt. “Had ik toch maar geluisterd.” Deze gedachten komen altijd achteraf, achteraf wanneer het te laat is. Dan willen we de tijd terugdraaien om alles ongedaan te maken, maar geen van ons heeft die macht en kracht. Dus dan moeten we door, door het met het leven, hoe moeilijk het ook is. Elke dag zal zwaar zijn, maar we hebben zelf de situatie zo geschapen.

Het herstel zal veel tijd en moeite kosten en niet makkelijk zijn. We kunnen dit soort dingen onszelf en anderen beter besparen. Daarom is het belangrijk de Dharm te volgen, altijd, ongeacht de omstandigheden. Dharm heeft een antwoord op elke situatie. Dharm zorgt ervoor dat een mens een sterk mens wordt, maar ook dat een mens ook echt een mens zal zijn. Ook Dharm volgen is niet altijd even makkelijk, maar de aanhouder wint en heeft Bhagvaan aan zijn zijde. Volg de Dharm, volg de regels, want wie dit niet doet haalt zich veel ellende op de hals, ellende die vermeden had kunnen worden.

Voorkomen is beter dan genezen en de boel kan vaak voorkomen worden. Luister daarom altijd naar je meerderen.

Jongeren: stap op pandits af!

2007-06-13T13:36:00.000-07:00

Het grote probleem in deze maatschappij is dat jongeren niet precies weten waarvoor pandits zijn. Volgens hen is een pandit iemand die thuiskomt, puja doet, betaald wordt en weggaat. Elke familie heeft waarschijnlijk wel een huispandit, maar hoe vaak zien de kinderen uit die familie de pandit? Misschien eenmaal per jaar wanneer hij thuis puja komt doen? En wanneer er thuis geen puja wordt gedaan, dan kennen zij de huispandit niet eens.

Er zijn hier twee problemen te onderscheiden. Het eerste heb ik al genoemd en is dus dat jongeren niet weten waarvoor een pandit allemaal dient. Echter is er nog een probleem: de drempel om naar een pandit toe te gaan is te hoog. Vooral dit laatste is erg jammer, een pandit is namelijk de ideale figuur is om eens rustig een keer een gesprek mee te voeren over dingen die ons dwarszitten. Pandits bezitten zoveel wijsheid en kennis, zij hebben zoveel van onze heilige boeken gelezen en zoveel mensen met hun problemen geholpen dat zij ook ons wel kunnen helpen of tenminste kunnen zij ons een flinke duw geven in de goede richting, want natuurlijk moeten wij zelf ook bijdragen aan het oplossen van onze problemen.

Inderdaad één van de functies van een pandit is om te helpen wanneer er problemen zijn, maar een pandit kan alleen maar helpen wanneer hij weet dat er wat mis is en belangrijker nog hij kan ook alleen maar helpen wanneer iemand hulp wil. Dit houdt gewoon in dat degene die een probleem heeft, jong of oud, man of vrouw, zelf naar een pandit zal moeten gaan om het probleem aan te kaarten.

Maar met wat voor problemen kunnen wij dan bij een pandit terecht? Waarmee kan hij ons helpen? Wat mag ik wel en niet met een pandit bespreken? Het leuke van de antwoorden op deze vragen dat iedereen van alles met een pandit mag bespreken, het maakt niet uit wat de aard van het probleem is. Natuurlijk zijn sommige problemen misschien lastig om over te praten, maar voor een pandit maakt het niet uit wat het probleem is. Een pandit is iemand die altijd klaar staat, een pandit is opgeleid om mensen te helpen en ze de juiste richting in te sturen, een pandit is iemand die begripvol zal luisteren naar de problemen en niet geheel onbelangrijk: een pandit zal ook nooit jouw problemen doorvertellen.

Dan zal het nu duidelijk zijn waarvoor een pandit dient en kunnen we kijken naar het tweede probleem: de hoge drempel. De oplossing voor dit probleem ligt hem in de vraag: "Hoe kunnen we de drempel om naar een pandit toe te gaan verlagen en zelfs verwijderen?" De makkelijkste oplossing: wanneer jongeren een goede vrienden hebben, zullen zij hun problemen bespreken met deze vrienden. Met andere woorden de verhouding tussen de persoon zelf en de pandit moet opgebouwd worden. Maar hoe kan dat gebeuren? Eén oplossing zou kunnen zijn dat ouders vaker puja's thuis moeten doen en vaker naar puja's zouden moeten gaan bij familieleden. Op deze manier komen jongeren meer in aanraking met pandits en de Dharm. Daarnaast kunnen ouders hun kinderen meenemen naar mandirs, yagya's en dergelijke, zodat de Hindustaanse jongeren bekend worden met pandits. Zo zal de drempel om contact op te nemen met een pandit weggenomen worden.

Dus Hindustaanse jongeren, let goed op! Een pandit is meer dan alleen iemand die puja's doet, een pandit is een vertrouwenspersoon, iemand met wie je je problemen kan bespreken en die je altijd oprecht zal helpen. Pandits leer je kennen door naar puja's te gaan, thuis puja's te houden en natuurlijk door naar de mandir te gaan, dus ik geef jullie allemaal het dringende advies mee ook gebruik te maken van deze mogelijkheden. Het zal niet alleen je eigen leven verbeteren, maar ook dat van je familie en nageslacht.

Dit artikel is geschreven naar aanleiding van Blog van een Sanatan Dharmi Pandit: De pijn van Pandits