Het geluk van Sanatani’s

Wie Sanatan Dharm volgt, is vaak blij dat hij dat doet, dat hij die mogelijkheid heeft gekregen en dat hij in een familie van Sanatans is geboren en opgegroeid. Dit zijn elementen die duidelijk naar voren komen, maar soms wordt met enige vorm van jaloezie gekeken naar mensen die door mensen gemaakte religies aanhangen. Samengevat zitten die een stuk simpeler in elkaar.

Toch is er voor Sanatani’s geen enkele reden om jaloers te zijn op een ander, al die anderen horen juist jaloers te zijn op ons! In elke religie draait het om eenwording met God, maar het geluk dat wij Sanatani’s hebben is dat God bij ons op Aarde is.

God heeft dit gehele universum geschapen uit niets anders dan Zichzelf waardoor Hij natuurlijk ook dit alles doordringt. Hij zit in elk mens als de Ziel en natuurlijk maakt Hij ook deel uit van ons materiële lichaam. Dus wij Sanatani’s hebben het genoegen om elk moment van ons leven met en bij Bhagvaan door te brengen.

Dit klinkt misschien een beetje abstract, maar we kennen ook hele concrete voorbeelden van Bhagvaan die bij ons is. Wij worden namelijk geboren in het huis van onze eerste twee Guru’s, namelijk onze moeder en vader. Later krijgen we er nog een andere Guru erbij, onze Acharya. Onze geschriften zijn heel duidelijk over de positie van de Guru:

Guru Govind Dono Khade Ki Ko Lagi Paaun
Balihari Us Guru Ki Jo Govind Diye Dekhaaun
(De Guru staat hoger dan God omdat Hij
als taak heeft jou naar God te brengen)

Wij Sanatani’s zijn dus heel erg bevoorrecht omdat wij in ons leven, niet één maar zelfs drie Goden naast ons mogen hebben. En een Guru heeft zelfs de mogelijkheid om jou te redden van de toorn van God. Waar vind je dat nog meer? Nog steeds afgunstig?

Dat de regels niet gevolgd worden, speelt zeker een rol bij dit probleem. Mensen zitten vast in het aardse en zakken hier steeds dieper in. De dingen waar het dus echt om draait in het leven die worden niet gezien. Veel wordt niet ervaren en natuurlijk ga je dan niet voelen hoe geweldig Sanatan Dharm is. Je weet het dan misschien wel en dus kan je erover praten, maar je praat er niet over vanuit je hart. Je zegt wat je weet en wat je weet dat je moet zeggen, maar je kan er niet 100% achter staan. Het is gewoon nep, een versje dat je uit je hoofd kent, een mp3-tje dat je opnieuw afspeelt.

Aan een vader en moeder ontkomen we niet, maar tegenwoordig worden ze ook niet als Guru of God gezien en dat terwijl die mensen die hun eigen ouders niet eens kunnen vereren nooit in staat zullen zijn Bhagvaan te kunnen vereren. Alleen zit men dit vaak niet in, als je hen niet kan vereren die jou het leven hebben geschonken, jou hebben grootgebracht en die jou dagelijks de mogelijkheid bieden om hen te vereren, dan hoe ga je in staat zijn dat te doen voor Bhagvaan met wie je in principe een veel minder hechte band hebt?

Bovendien is het zo dat in deze tijd de traditie van Guru’s en leerlingen uit de gratie raakt. Maar denk even na: als Indra Dev 25 jaar lang een Guru heeft gehad, als Shri Shiv Bhagvaan buigt voor een Guru, waarom zouden wij mensen dan geen Guru nodig hebben?

Uiteindelijk is en blijft dit ieders eigen keus, maar het moet nu toch wel duidelijk zijn dat niets geweldigers is dan Sanatan Dharm en dat niets hoger staat dan het volgen van een Guru.