De zoektocht van de mens

Wie dit kan lezen, heeft een prachtig geschenk gehad van Bhagvaan: het menselijke lichaam. Govasmi Tulsidasji schrijft in de Utter Kand van de Ramcharitmanas: Bade bhaag maanush tanu paavaa. Dit komt erop neer dat het een geweldig lot is wanneer iemand het menselijke lichaam heeft verkregen.

Maar waarom heeft Bhagvaan ons eigenlijk dit lichaam gegeven? Wat moeten we ermee doen? Waarom zijn we eigenlijk op Aarde gekomen? Al deze vragen leiden naar het doel van ons bestaan op Aarde en uiteraard heeft elk mens voor zichzelf een eigen doel gesteld, bijvoorbeeld het halen van een diploma, geld verdienen, huisje-boompje-beestje etc. Hoe verschillend deze doelen ook zijn van elkaar, alle mensen ervaren toch een bepaalde leegte in zich en proberen deze dan ook op te vullen.

Dit doen we naar door naar iets te zoeken wat buiten is. Sommigen zoeken opvulling in de mensen om hen heen, anderen kopen de nieuwste gadgets en helaas zijn er ook mensen die dit zoeken in sigaretten, drugs en drank met alle gevolgen van dien. Buiten vinden we ook wel iets om het gat te dichten, maar eens komt het gaat weer terug en dan kunnen we van voor af aan beginnen. De oorzaak hiervan is dat wij deze leegte proberen te vullen met tijdelijke zaken en die allemaal van vergankelijke aard. Het is dus beter om deze leegte te vullen met iets wat onvergankelijk is, want dan zal de leegte niet meer bestaan en nooit zal er meer eentje ontstaan.

In het gehele universum is er slechts één Onvergankelijke en dat is Bhagvaan. De conclusie lijkt dan heel logisch: vul die leegte met Bhagvaan. En hiermee komen we op de terug op de vraag wat we hier doen. Het antwoord is heel simpel: we zijn hier om Bhagvaan te leren kennen. Dit is het gemeenschappelijke doel van alle mensen en het leuke hiervan is dat we Hem niet buiten hoeven te zoeken. We hoeven niet van hot naar her te rennen op zoek naar Bhagvaan, we hoeven geen geld te investeren om Hem te kunnen vinden. Het enige wat wij moeten doen is de tijd nemen en rustig aan doen. Hij is al bij ons, in ons lichaam. Als Hij er niet zou zijn, zouden we de kracht niet hebben om te leven en dood neervallen. Hij zit in ons, we moeten er alleen bewust van worden. Omdat Hij in ons zit, is het belangrijk om jezelf te leren kennen, want zo leer je Hem ook kennen. Daarom is het belangrijk dagelijks de tijd te nemen om te bidden.

Ooit kenden wij Bhagvaan, want wij waren bij Hem. Toen wij hier op Aarde zijn gekomen, zijn wij onder aardse invloeden gekomen en daardoor zijn we Hem vergeten. Toch is er wel één ding dat wij ons herinneren en dat is datgene wat we hadden toen we bij Hem waren, namelijk sukh (het onvergankelijke geluk). Dit is waar mensen in werkelijkheid naar op zoek zijn om die leegte, die wij ervaren, op te vullen en er is maar één enkele plaats waar we dat kunnen krijgen.