De waarheid is hard

Spreek iemand aan op een fout en het eerste wat die persoon doet is direct in de verdediging schieten. Dan komt er een moment dat hij jou gaat aanvallen. En het uiteindelijke resultaat is dat die persoon zich gekwetst voelt en jou voor de rest van zijn leven zal haten.

Tegenwoordig kan je niks meer zeggen tegen iemand zonder dat het vervelende gevolgen heeft. Mensen praten over opbouwen de kritiek, maar als je dat geeft dan heb jij ze gelijk iets ernstigs aangedaan. Alles wordt persoonlijk genomen en gezien als een aanval. Daarom durven mensen elkaar niet de waarheid te zeggen. Ze zijn bang voor ruzie, maar denken niet aan de gevolgen. Niet de volledige waarheid spreken staat gelijk aan liegen, dus daar zit al de eerste fout en de tweede zit hem hierin dat jij beter weet maar die ander niet eens probeert attent erop te maken. Wat is dan het gevolg? Die persoon gaat verder op de foute weg, helpt zichzelf de verdommenis in en heeft dat aan jou te danken. Misschien was jij wel de enige die het zag en het duidelijk had moeten maken. Conclusie: je gaf niet genoeg om die persoon, anders wilde je dat het goed zou gaan en had je je mond wel open gedaan.

Het lijken allemaal harde woorden en dat zijn ze ook, maar de waarheid is hard. De wereld daarbuiten is kei en keihard. Toch verbloemen mensen zoveel mogelijk, maar het probleem is dat wanneer iemand de waarheid niet kent hij niet kan veranderen, ongeacht of hij het wil of niet, maar omdat hij niet weet dat hij moet veranderen. Als je niet weet dat iets fout is en niemand vertelt je dat, dan zal je er automatisch van uitgaan dat het goed is want aan zelfreflectie doen mensen tegenwoordig ook heel weinig. We kunnen niet zomaar van alles afschuiven op de buitenwereld, zelf hebben we hierin ook een belangrijke functie maar in zulke dingen mag de omgeving niet falen.

Dus dingen moeten duidelijk gemaakt worden aan mensen en vaak wordt dat geprobeerd op een lieve en duidelijke manier. Mensen knikken, lachen met je mee en zijn het helemaal eens. Maar na een tijdje is te zien dat ze toch in oude gewoonten vervallen en dan mag je het weer herhalen. Zo kan je jarenlang doorgaan om er uiteindelijk achter te komen dat het toch niet werkt.

Daarom moet de waarheid maar gewoon gezegd worden, duidelijk en zonder eromheen te draaien want zo kun je er zeker van zijn dat de boodschap aankomt. Mocht die persoon boos worden dan weet je zeker dat hij het heeft begrepen. Je hebt hem de nodige informatie gegeven en nu is het aan hem wat hij ermee doet. Hij zal je in het begin niet kunnen uitstaan en je niet willen zien, maar als hij rustig en verstandig nadenkt over wat je hebt gezegd zal hij wel tot inkeer komen. Misschien komt dat moment wanneer het te laat is, maar dan heb jij in elk geval je best gedaan om iemand voor ergers te behoeden.